mały|Kroplowa elektroda rtęciowa. Kroplowa elektroda rtęciowa (KER, ang. dropping mercury electrode, DME) – elektroda pracująca, stosowana w metodach polarograficznych.
Budowa i zasada działania KER składa się z kapilary szklanej o średnicy wewnętrznej 0,03–0,1 mm i długości do 10 cm, która jest połączona ze zbiornikiem rtęci. Przepływ rtęci przez kapilarę i wypływanie w postaci kropel, jest determinowane przez ciśnienie hydrostatyczne słupa rtęci.
Równania Poiseuille’a obrazuje zależność wypływającej cieczy od ciśnienia:
gdzie: – objętość wypływającej rtęci, – promień kapilary, – długość kapilary, – lepkość rtęci, – ciśnienie hydrostatyczne.
Wielkości charakteryzujące KER, to: wydajność kapilary – masa rtęci w mg, wypływającej w czasie 1 sekundy, czas trwania jednej kropli – okres w sekundach pomiędzy oderwaniem się dwóch kolejnych kropel rtęci.
Czas trwania kropli zależy od wielu czynników, zatem opracowano układy umożliwiające regulację czasu trwania: Powierzchnia kropli jest odnawiana, a produkty elektrolizy usuwane wraz z kroplą. Natężenie prądu jest bardzo małe, ze względu na małą powierzchnię elektrody. Tylko niewielka ilość jonów ulega elektrolizie, więc skład roztworu się nie zmienia. KER, zanurzona w roztworze wodnym, umożliwia badanie w zakresie napięć: od +0,4 V (rozpoczyna się anodowe rozpuszczanie Hg) do –2,6 V (rozpoczyna się elektroliza wody).
Inne rodzaje KER Pewnymi szczególnymi przypadkami kroplowej elektrody rtęciowej są: elektroda rtęciowa w postaci wiszącej kropli, czyli tzw. wisząca kroplowa elektroda rtęciowa (ang. hanging mercury drop electrode, HMDE), statyczna kroplowa elektroda rtęciowa (ang. static mercury drop electrode, SMDE).
Obie powyższe elektrody to elektrody rtęciowe o specjalnej konstrukcji, które umożliwiają prowadzenie procesu woltamperometrycznego na jednej kropli rtęci.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Elektrody