thumb|right|220px|Św. Alfons Liguori – twórca medytacji Medytacja alfonsjańska – jedna z najbardziej popularnych (obok metody ignacjańskiej i Lectio Divina) form medytacji w religii katolickiej według świętego Alfonsa Marii de Liguori, założyciela Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (redemptorystów).
Budowa medytacji alfonsjańskiej Uważne (nawet kilkukrotne) przeczytanie rozważanego fragmentu Pisma Świętego lub lektury duchowej. Nawiązanie kontaktu osobowego z Bogiem, wyznanie wiary w Niego, prośba o pomoc i światło Ducha Świętego na czas medytacji. Zastanowienie się nad przeczytanym tekstem, uświadomienie sobie rozważającego, co go dotyczy i co powinien zrobić i zmienić w swoim życiu. Zjednoczenie się z Bogiem w modlitwie, rozmowa własnymi słowami z Bogiem o przeczytanym tekście. Pomoc o wytrwanie w dobrym i doskonaleniu siebie. Prośba o odważne wprowadzenie w życie przykazania miłości Boga i bliźniego. Podjęcie jednego ogólnego i jednego szczegółowego postanowienia w oparciu o przeczytany tekst. Zapamiętanie jednego zdania z rozważania i przypominanie go sobie w ciągu dnia, tzw. "bukiet duchowy". Podziękowanie za przebyty czas medytacji. Prośba o pomoc w wypełnianiu postanowień. Polecenie siebie Jezusowi i Matce Bożej.
Cechy charakterystyczne Wyciszenie wewnętrzne i zewnętrzne, skupienie się na medytowanych treściach oraz wyeliminowanie źródeł hałasu. Odpowiednie miejsce, umożliwiające swobodną i wolną od hałasów modlitwę, np. podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu. Stała postawa podczas modlitwy. Dopuszcza się klęczenie, siedzenie i stanie. Stały czas trwania medytacji alfonsjańskiej (ok. 25-30 minut).
Zobacz też Ćwiczenia duchowne Rekolekcje
Bibliografia
Linki zewnętrzne Medytacja według św. Alfonsa Marii Liguori
Kategoria:Redemptoryści A