Caroline Garcia (ur. 16 października 1993 w Saint-Germain-en-Laye) – francuska tenisistka, zwyciężczyni French Open 2016 i 2022 w deblu oraz pierwsza zawodniczka w historii, która wygrała w jednym sezonie (jesień 2017) oba wielkie turnieje chińskie (Wuhan i Pekin). Triumfatorka kończącego sezon WTA Finals 2022.

Kariera tenisowa Pierwszy kontakt z zawodowym tenisem miała w wieku niespełna czternastu lat, w lipcu 2007 roku, biorąc udział w kwalifikacjach do turnieju ITF w Les Contamines. Start zakończył się na pierwszym meczu, który przegrała z Włoszką, Gabriellą Polito. Pierwszy raz w turnieju głównym wystąpiła w maju 2008 roku, w Bournemouth, do którego dostała się z kwalifikacji, a w którym odpadła już w pierwszej rundzie. Pierwsze sukcesy odnotowała we wrześniu 2009 roku na turnieju w portugalskim Espinho. W grze pojedynczej dotarła do półfinału, pokonując w ćwierćfinale Polkę, Weronikę Domagałę, a w grze podwójnej wygrała turniej, partnerując rodaczce Elixane Lechemia.

W lutym 2010 roku, po raz pierwszy w karierze, zagrała (dzięki dzikiej karcie) w kwalifikacjach do turnieju WTA w Paryżu. Trafiła jednak w pierwszej rundzie na dobrze dysponowaną Renatę Voracovą i przegrała 2:6, 4:6. W maju tego samego roku ponownie z dziką kartą wystąpiła w kwalifikacjach do wielkoszlemowego Roland Garros, ale i tym razem odpadła w pierwszej rundzie, przegrywając z Martą Domachowską. W lipcu dotarła do finału turnieju ITF w Aschaffenburgu, pokonując po drodze takie zawodniczki jak Elise Tamaëla i Irena Pavlovic a przegrywając w finale z Rumunką Mădăliną Gojnea.

Na początku 2011 roku odniosła swój największy jak dotąd sukces w karierze, osiągając drugą rundę Australian Open. Wystąpiła tam dzięki dzikiej karcie, gdzie w pierwszej rundzie pokonała Varvarę Lepczenko, a w drugiej pokonana została przez Ayumi Moritę. Dobry występ w styczniu Australian Open i półfinał turnieju ITF w Pelham na przełomie marca i kwietnia, pozwoliły jej na osiągnięcie drugiej setki światowego rankingu WTA i 11 kwietnia 2011 roku tenisistka osiągnęła 188. miejsce tego rankingu. W maju 2011 roku, grającą z dziką kartą Garcia, osiągnęła drugą rundę French Open 2011. W swoim pierwszym meczu, Francuzka pokonała Zuzanę Ondráškovą. W drugiej rundzie musiała jednak uznać wyższość Marii Szarapowej.

W 2013 roku razem z Jarosławą Szwiedową odniosła triumf w zawodach kategorii WTA 125K series w Tajpej. W finale pokonały parę Anna-Lena Friedsam–Alison Van Uytvanck 6:3, 6:3.

W sezonie 2014 awansowała do finałów turnieju w Bogocie w obu konkurencjach. W grze pojedynczej pokonała w nim Jelenę Janković 6:3, 6:4. W grze podwójnej razem z Larą Arruabarreną wygrały z Vanią King oraz Chanelle Scheepers wynikiem 7:6(5), 6:4. Następnie osiągnęła jeszcze trzy finały rozgrywek deblowych w sezonie – w Wuhanie, Linzu i Moskwie. W pierwszym z nich razem z Carą Black przegrały 4:6, 7:5, 10–12 z Martiną Hingis i Flavią Pennettą. W Austrii wspólnie z Anniką Beck uległy parze Raluca Olaru–Ana Tatiszwili wynikiem 2:6, 1:6. W ostatnim finale, w którym partnerowała Francuzce Arantxa Parra Santonja, debel przegrał 3:6, 5:7 z Hingis i Pennettą.

W styczniu 2015 Garcia osiągnęła finał zawodów deblowych w Brisbane, w parze z Katariną Srebotnik ulegając 2:6, 5:7 Martinie Hingis i Sabine Lisicki. Na przełomie lutego i marca została finalistką dwóch turniejów singlowych, w Acapulco i Monterrey, dwukrotnie przegrywając w finale z Timeą Bacsinszky. Pod koniec kwietnia w Stuttgarcie Garcia razem ze Srebotnik osiągnęły finał zawodów gry podwójnej, jednakże zakończył się on ich porażką wynikiem 4:6, 3:6 z parą Bethanie Mattek-Sands–Lucie Šafářová. Pod koniec czerwca duet zwyciężył w zawodach Eastbourne, wygrywając w nich z Chan Yung-jan i Zheng Jie 7:6(5), 6:2.

W sezonie 2016 Francuzka w duecie z Mladenovic wygrały kwietniowe zawody w Charleston i Stuttgarcie z cyklu WTA Premier, w drugim z nich pokonując utytułowane Martinę Hingis i Sanię Mirza. Ten sam duet para pokonała w finale turnieju rangi WTA Premier Mandatory w Madrycie, wygrywając 6:4, 6:4. W maju Garcia zwyciężyła w rozgrywkach singlowych w Strasburgu, pokonując w meczu mistrzowskim Mirjanę Lučić-Baroni 6:4, 6:1. Garcia z Mladenovic odniosła największy jak dotąd sukces w karierze, zwyciężając w czerwcu w rozgrywkach wielkoszlemowego French Open w grze podwójnej. Miesiąc po wygranej w ojczyźnie zwyciężyła w premierowych zawodach rangi International na Majorce.

W kolejnym roku Francuzka doszła do półfinału w Monterrey i Strasburgu, ćwierćfinału na French Open, półfinału na Majorce i w Båstad oraz ćwierćfinału w Toronto i Tokio. Jesienią triumfowała w Wuhan i Pekinie, wyszła też z fazy grupowej WTA Finals.

W sezonie 2018 Garcia osiągnęła ćwierćfinał w Dosze i Dubaju, półfinał w Stuttgarcie i Madrycie oraz ćwierćfinał w Rzymie, Montrealu i Tokio.

W zawodach cyklu WTA Tour Francuzka wygrała jedenaście turniejów w grze pojedynczej z szesnastu rozegranych finałów, w grze podwójnej natomiast zwyciężyła w siedmiu turniejach z siedemnastu rozegranych finałów. Triumfowała też w jednym turnieju singlowym w cyklu WTA 125K series z dwóch osiągniętych finałów, w deblu zaś wygrała w jednym finale w zawodach tej kategorii.

Historia występów wielkoszlemowych Legenda

Występy w grze pojedynczej Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A 2R Q3 1R 1R 3R 1R 3R 4R 3R 2R 2R 1R 4R 2R 1R 0 / 14 16 – 14 French Open A Q1 2R 1R 2R 1R 1R 2R QF 4R 2R 4R 2R 2R 2R 2R 1R 0 / 15 18 – 15 Wimbledon A A Q2 Q1 2R 3R 1R 2R 4R 1R 1R NH 1R 4R 3R 2R A 0 / 11 13 – 11 US Open A A Q1 Q2 2R 1R 1R 3R 3R 3R 1R 3R 2R SF 1R 1R 1R 0 / 13 15 – 13 Ranking na koniec roku 681 280 146 138 75 38 35 24 8 19 45 43 74 4 20 51 0 / 53 62 – 53

Występy w grze podwójnej Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A 3R 3R 3R SF A A A A 2R A QF A 0 / 6 14 – 6 French Open A A 1R 1R 2R 1R 3R W A A A A A W A A 3R 2 / 8 17 – 6 Wimbledon A A A A Q1 2R 2R QF A A A NH 1R A QF 3R A 0 / 6 10 – 6 US Open A A A A 2R 2R QF F A A A A 1R QF AW parze z Kristiną Mladenovic wycofały się tuż przed rozpoczęciem turnieju. A A 0 / 6 13 – 6 Ranking na koniec roku 887 601 309 167 115 26 14 2 73 – 247 143 172 26 90 76 2 / 26 54 – 24

Występy w grze mieszanej Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0 French Open A A A A 1R A 1R A A A A NH 1R A A A A 0 / 3 0 – 3 Wimbledon A A A A A A 2R A A A A NH A A A A A 0 / 1 0 – 1 US Open A A A A A A A A A A A NH A A A A A 0 / 0 0 – 0 0 / 4 0 – 4

Finały turniejów WTA

Gra pojedyncza 16 (11–5)

Gra podwójna 19 (8–11)

Gra mieszana 1 (0–1)

Finały turniejów WTA 125K series Gra pojedyncza 2 (1–1)

Gra podwójna 1 (1–0)

Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik 2017 Półfinał Venus Williams 7:6(3), 2:6, 3:6 2022 Zwycięstwo Aryna Sabalenka 7:6(4), 6:4

W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik2015 Faza grupowa Katarina Srebotnik Chan Hao-ching Chan Yung-jan Lucie Šafářová Bethanie Mattek-Sands Garbiñe Muguruza Carla Suárez Navarro 4:6, 6:7(5)6:2, 3:0 krecz5:7, 2:6 2016 Półfinał Kristina Mladenovic Lucie Šafářová Bethanie Mattek-Sands 3:6, 5:7 2022 Zawodniczki rezerwowe Kristina Mladenovic nie wystąpiły

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik 2016 Faza grupowa Johanna Konta Samantha Stosur 2:6, 2:66:4, 6:3 2018 Faza grupowa Ashleigh Barty Aryna Sabalenka 3:6, 4:66:4, 6:4 2023 Faza grupowa Beatriz Haddad Maia Madison Keys 1:6, 6:7(4)6:3, 7:6(3)

Historia występów w turniejach WTA Legenda W = zwycięstwo F = finał SF = półfinał QF = ćwierćfinał xR = x runda (x – numer rundy) LQ = odpadła w kwalifikacjach A = nie uczestniczyła w turnieju NH = turniej nie odbywał się Przypisy a Uwzględniono tylko mecze rozegrane w głównej drabince turnieju. b Uwzględniono tylko turnieje, w których zawodniczka wystąpiła. c Statystyki całej kariery uwzględniają wyniki w turniejach WTA, ITF, kwalifikacjach do tych turniejów oraz spotkania rozegrane w Pucharze Federacji. Q Do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje. P5 Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 5. P Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 1000 Turniej w danym roku miał rangę WTA 1000. 500 Turniej w danym roku miał rangę WTA 500.

W grze pojedynczej Turniej Kategoriado 2020 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–Pa Mistrzostwa kończące sezon WTA Finals A A A A A A A A SF A A NH A W A A A 1 / 2 6 – 3 Turnieje WTA 1000 DubajPremier 5/Premier A A A P 2R P 2R P 2R P 3R 500 2R 1R 1R 0 / 7 5 – 7 DohaPremier 5/Premier NH P 2R 1R 2R P 1R P QF P 1R 500 2R 500 1R 2R 0 / 9 5 – 9 Indian WellsPremier Mandatory A A A LQ A 2R 4R 1R 4R 4R 2R NH 2R 2R 4R 3R 2R 0 / 11 13 – 11 MiamiPremier Mandatory A A A LQ A 3R 2R 3R 2R 2R 4R NH 2R 1R 2R QF 2R 0 / 11 12 – 11 MadrytPremier Mandatory A A A A A QF 3R 2R 1R SF 3R NH A A 3R 3R A 0 / 8 14 – 8 RzymPremier 5 A A A A A A 1R 1R 2R QF 1R 1R 2R A 3R 3R A 0 / 9 6 – 9 Montreal/TorontoPremier 5 A A A A LQ 2R 1R 1R QF QF 1R NH 1R 1R 2R A A 0 / 9 6 – 9 CincinnatiPremier 5 A A A A LQ LQ 3R 1R 1R 3R 1R 2R 2R W 2R A 2R 1 / 10 12 – 9 Tokio/ WuhanDo 2013 roku turniej w Tokio był w kategorii Premier 5, od 2014 spadł do rangi Premier (obecnie WTA 500), a jego miejsce zajął turniej Wuhan Open.Premier 5 A A A 1R A QF 2R 2R W 2R 2R Nie rozegrano A 1 / 7 12 – 6 PekinPremier Mandatory A A A A LQ 2R 2R 3R W 3R 1R Nie rozegrano QF A 1 / 7 13 – 6 Guadalajara– Nie rozegrano 3R SF 500 500 0 / 2 4 – 2 3 / 90 101 – 87

W grze podwójnej Turniej Kategoriado 2020 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–Pa Mistrzostwa kończące sezon WTA Finals A A A A A A RR SF A A A NH A Alt A A A 0 / 2 2 – 3 Turnieje WTA 1000 DubajPremier 5/Premier A A A P SF P QF P A P A 500 A QF A 0 / 3 6 – 3 DohaPremier 5/Premier NH P A 2R 2R P 2R P A P 1R 500 A 500 1R A 0 / 5 2 – 5 Indian WellsPremier Mandatory A A A A A A QF A 1R A 1R NH A A A 1R A 0 / 4 2 – 4 MiamiPremier Mandatory A A A A A A QF 1R A A A NH QF A A A A 0 / 3 4 – 3 MadrytPremier Mandatory A A A A A 1R 1R W A A A NH A A A A A 1 / 3 5 – 2 RzymPremier 5 A A A A A A SF QF A A A A 1R A A A A 0 / 3 4 – 3 Montreal/TorontoPremier 5 A A A A A 2R F QF A A A NH A A 1R A A 0 / 4 5 – 4 CincinnatiPremier 5 A A A A A 1R 2R 2R A A A A A 1R 1R A A 0 / 5 0 – 5 Tokio/ WuhanPremier 5 A A A A A F 2R 2R A A QF Nie rozegrano A 0 / 4 6 – 4 PekinPremier Mandatory A A A A A A 2R F A A A Nie rozegrano 2R A 0 / 3 5 – 3 Guadalajara– Nie rozegrano A A 500 500 0 / 0 0 – 0 1 / 37 39 – 36

Finały turniejów rangi ITF turnieje z pulą nagród 100 000 $ turnieje z pulą nagród 75/80 000 $ turnieje z pulą nagród 50/60 000 $ turnieje z pulą nagród 25 000 $ turnieje z pulą nagród 15 000 $ turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 4 (1–3) RezultatDataTurniej($)Naw. PrzeciwniczkaWynik Finalistka 1. 11/07/2010 Aschaffenburg Ceglana Mădălina Gojnea 1:6, 0:6 Finalistka 2. 17/04/2011 Osprey Ceglana Claire de Gubernatis 4:6, 4:6 Finalistka 3. 13/08/2011 Kazań Twarda Julija Putincewa 4:6, 2:6 Zwyciężczyni 1. 12/05/2013 Cagnes-sur-Mer Ceglana Maryna Zanewśka 6:0, 4:6, 6:3

Gra podwójna 7 (4–3)