thumb|Grób Zbigniewa i Marii Podbielkowskich na Cmentarzu Powązkowskim

Zbigniew Podbielkowski (ur. 3 lutego 1921 w Ostrowi Mazowieckiej, zm. 22 maja 2012 w Warszawie) – polski botanik, naukowiec Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizował się w ekologii i geografii roślin i glonów.

Studiował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, a także na Uniwersytecie Warszawskim (od 1946). Studia ukończył jedynie na tej drugiej uczelni w 1950 i od tego czasu był tam zatrudniony. Stopień doktora uzyskał w 1959, a tytuł profesora nauk przyrodniczych w 1990. W 1969 uzyskał habilitację, a w 1978 stanowisko profesora nadzwyczajnego. W latach 1972–75 prodziekan Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Zakładu Fitogeografii UW od 1980 do 1991, kiedy przeszedł na emeryturę.

Publikował wiersze w tomach zbiorowych, a w 2010 wydał tomik „Wiersze”. Był mężem Marii Podbielkowskiej.

Aktywność naukowa i dydaktyczna Autor lub współautor kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu szeroko rozumianej ekologii roślin i glonów, w szczególności ekologii roślin wodnych i bagiennych. Oprócz publikacji naukowych wydał ok. 30 pozycji podręcznikowych. Ich tematyka obejmuje geografię roślin, hydrobotanikę z algologią, ekologię roślin, zastosowanie roślin w gospodarce, etnobotanikę i in. Od 1950 był pracownikiem UW. W latach 1950–1951 pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym. Następne badania, w latach 1951–1955, również prowadził na zlecenie tego instytutu, a dotyczyły one roślinności torfowisk. Następnie prowadził badania na temat zarastania wód powierzchniowych, analizując mechanizmy sukcesji ekologicznej. Jako jeden z pierwszych w Polsce badaczy podjął tematykę związku między chemizmem wód a roślinnością. W latach 70. XX wieku stworzył Zespół Ekologii Ekosystemów Wodnych, który przekształcił się w Zakład Fitogeografii, a następnie Zakład Botaniki Środowiskowej na Wydziale Biologii UW. Współpracował również z innymi instytucjami naukowymi, w tym z PAN. Działał na rzecz ochrony przyrody, zwłaszcza w okolicach Warszawy i na Suwalszczyźnie, m.in. inicjując tworzenie rezerwatów przyrody.

Oprócz zajęć dydaktycznych na Wydziale Biologii UW prowadzonych zarówno na terenie uczelni, jak i na różnych stanowiskach przyrodniczych Polski, prowadził również zajęcia naukowo-dydaktyczne w radzieckim Turkiestanie (pustynie Uzbekistanu, Góry Czatkalskie).

Wśród jego uczniów wymieniani są: Stanisław Kłosowski, Kazimierz Nowak, Barbara Sudnik-Wójcikowska, Henryk Tomaszewicz.

Członkostwo Polskie Towarzystwo Botaniczne – od 1947 (w tym kilka funkcji administracyjnych, od 2007 członek honorowy) Polska Akademia Nauk – 1990–1992 – członek Komitetu Botaniki PAN "Monographiae Botanicae" – 1970–1993 – różne funkcje redaktorskie

Nagrody i odznaczenia Nagrody Ministra Edukacji (czterokrotnie) Nagrody Rektora Uniwersytetu Warszawskiego (piętnastokrotnie) Medal Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych (1985) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978) Medal im. prof. Bolesława Hryniewieckiego (Polskie Towarzystwo Botaniczne) (1995, w grupie pierwszych laureatów)

Publikacje Publikacje naukowe 1960. Zarastanie dołów potorfowych. Monogr. Bot. 10(1), 3–144 1967. Zarastanie rowów melioracyjnych na torfowiskach okolic Warszawy. Monogr. Bot. 23(1), 3–170 1968. Roślinność stawów rybnych woj. warszawskiego. Monogr. Bot. 27, 3–122

Podręczniki, encyklopedie

(ostatnie wydania ze współautorstwem Barbary Sudnik-Wójcikowskiej) – podaje nazwy roślin w 6 językach: polskim, łacińskim, angielskim, francuskim, niemieckim i rosyjskim oraz dokładne polskie opisy każdego gatunku.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Botaniki PAN Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Botanicznego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy fykolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowi Mazowieckiej