Narodowa Rada Tymczasowa (także: Przejściowa Rada NarodowaNazwa stosowana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych ., Tymczasowa Rada Narodowa, Libijska Rada Narodowa; arab. المجلس الوطني الانتقالي, Al-Majlis al-Waṭanī al-Intiqālī) – ciało powołane 5 marca 2011 w Bengazi przez przeciwników reżimu Muammara al-Kaddafiego podczas wojny domowej w Libii, pełniące funkcję organu władzy do 8 sierpnia 2012.

Pierwsze działania na rzecz utworzenia rządu

15 lutego 2011 w Libii rozpoczęły się antyrządowe protesty przeciwko władzy wieloletniego przywódcy kraju Muammara al-Kaddafiego, które z czasem przybrały formę powstania i walki zbrojnej.

Jedne z pierwszych działań na rzecz utworzenia własnych władz powstańcy podjęli 24 lutego 2011, kiedy w wyzwolonym mieście Al-Bajda odbyło się spotkanie grupy opozycyjnych polityków, byłych oficerów wojskowych i przywódców plemiennych pod przywództwem Mustafy Muhammada Abd ad-Dżalila. Ad-Dżalil odmówił prowadzenia rozmów z Kaddafim i wezwał go do rezygnacji z władzy. Podczas spotkania, na podium została rozwieszona libijska flaga używana w latach 1951–1969.

Powstanie Narodowej Rady Tymczasowej mały|lewo|220px|Flaga Libii wprowadzona przez Narodową Radę Tymczasową 5 marca 2011 w mieście Bengazi powstańcy oficjalnie powołali do życia Narodową Radę Tymczasową, składającą się z 31 członków reprezentujących miasta i regiony wyzwolone spod władzy Muammara al-Kaddafiego. Na czele Rady stanął były minister sprawiedliwości Mustafa Muhammad Abd ad-Dżalil. Rada uznała się za jedynego reprezentanta całej Libii i zamierzała realizować cele powstania aż do ostatecznego oswobodzenia kraju spod władzy pułkownika Kaddafiego. Swoją legitymizację czerpała od komitetów miejskich zakładanych w pierwszych dniach powstania w miastach zdobytych przez siły powstańcze.

10 marca 2011 Francja jako pierwsze państwo uznała Narodową Radę Tymczasową za legalne władze Libii.

23 marca 2011 Rada powołała własny rząd tymczasowy na czele z Mahmudem Dżibrilem.

Wraz z ofensywą powstańców, wspieranych z powietrza przez siły NATO, wzrastało uznanie międzynarodowe dla Narodowej Rady Tymczasowej. 23 sierpnia 2011 powstańcy zdobyli kwaterę Kaddafiego w Trypolisie, zmuszając go do ucieczki, a Rada efektywnie (de facto) przejęła władzę w kraju

8 sierpnia 2012 w Trypolisie odbyła się uroczystość przekazania władzy przez Narodową Radę Tymczasową, Zgromadzeniu Narodowemu. Symbolicznie władze na ręce najstarszego członka liczącego 200 deputowanych Zgromadzenia Narodowego Mohammeda Ali Salima przekazał przewodniczący TRN, Mustafa ad-Dżalil. Tym samym Zgromadzenie Narodowe wybrane w lipcowej elekcji przejęło konstytucyjne obowiązki kierowania i reprezentowania kraju. Jej pierwszym zadaniem był wybór przewodniczącego, którym 9 sierpnia 2012 został Mohammed Megarjef. Narodowa Rada Tymczasowa została rozwiązana.

Uznanie międzynarodowe mały|lewo|400px| 10 marca Francja uznała Narodową Radę Tymczasową za jedynego prawomocnego przedstawiciela narodu libijskiego i zapowiedziała wysłanie do Bengazi swojego ambasadora oraz przyjęcie ambasadora NRT w Paryżu. 11 marca na szczycie UE dotyczącym sytuacji w Libii kanclerz Niemiec ogłosiła, że rząd niemiecki nie uznaje już Kaddafiego za partnera do rozmów w Libii. Kierujące pracami UE Węgry zapowiedziały zamrożenie aktywów koncernów naftowych i gazowych.

28 marca Katar jako drugie państwo uznał Narodową Radę Tymczasową za przedstawiciela państwa libijskiego. 3 kwietnia Malediwy, a dzień później Włochy uznały Tymczasową Radę Narodową za jedyną legalną władzę w Libii. Katar ogłosił, iż pozytywnie rozważył prośbę rebeliantów o dozbrajanie bojówek. 13 kwietnia rząd w Bengazi został uznany przez Kuwejt, natomiast 22 kwietnia przez Gambię.

5 maja rebelianci podali, że Tymczasową Radę Narodową uznały Hiszpania, Dania i Holandia. Ministerstwa Spraw Zagranicznych Danii i Hiszpania zaprzeczyły, jakoby formalnie uznały rząd rebeliantów.

23 maja Turcja (nieformalnie), 24 maja Jordania oraz Rosja (nieformalnie), a 28 maja Senegal uznały Tymczasową Radę Narodową za jedyną legalną władzę Libii. 8 czerwca rząd hiszpański uznał Narodową Radę Tymczasową za jedynego prawowitego reprezentanta Libii. Dzień później władze w Bengazi uznała Australia.

12 czerwca Zjednoczone Emiraty Arabskie, a dzień później Niemcy oficjalnie uznały władze powstańcze w Bengazi jako jedyny legalny libijski organ władzy. Dzień później to samo uczyniła Kanada. 22 czerwca Dania uznała powstańców za reprezentantów Libii na arenie międzynarodowej. Z kolei 28 czerwca Bułgaria i Chorwacja uznały tymczasową Narodową Radę Libijską.

3 lipca Turcja uznała Tymczasową Radę Narodową. 8 lipca ten krok wykonała Polska. 13 lipca Belgia, Luksemburg i Holandia uznały Narodową Radę Libijską. Dwa dni później Japonia i Stany Zjednoczone uznały formalnie Tymczasową Radę Narodową podczas obrad grupy kontaktowej w Stambule.

18 lipca Albania uznała rząd powstańczy, 20 lipca Słowenia, a dnia kolejnego Czarnogóra.

27 lipca Wielka Brytania uznała oficjalnie rząd w Bengazi i nakazała wydalenie libijskich dyplomatów z Londynu. 9 sierpnia przedstawiciel Tymczasowej Rady Narodowej oficjalnie objął stanowisko libijskiego ambasadora w Londynie.

28 lipca Portugalia uznała Narodową Radę Tymczasową. Ten sam krok 11 sierpnia podjęła Botswana, a dzień później Gabon. 20 sierpnia Tunezja uznała władze powstańcze za jedyne legalne przedstawicielstwo społeczeństwa libijskiego, a dwa dni później Egipt.

23 sierpnia Bahrajn, Maroko, Irak i Nigeria uznały Narodową Radę Libijską za prawowite władze Libii.

Dodatkowo kolejne państwa, a także organizacje międzynarodowe, nieformalnie poparły Radę i utrzymywały z nią stosunki, m.in. Turcja, Grecja, Irlandia, a także Liga Państw Arabskich, Rada Współpracy Zatoki Perskiej, oraz Unia Europejska.

26 sierpnia Narodowa Rada Tymczasowa przeniosła oficjalnie swoją siedzibę z Bengazi do Trypolisu. 12 września Radę uznały Chiny.

16 września 2011 została oficjalnie uznana przez ONZ, a jej przedstawiciel uzyskał mandat w Zgromadzeniu Ogólnym.

Państwo Data uznania Lp. Państwo Data uznania 1 10 marca 2011 54 24 sierpnia 2011 2 28 marca 2011 55 25 sierpnia 2011 3 3 kwietnia 2011 56 25 sierpnia 2011 4 4 kwietnia 2011 57 25 sierpnia 2011 5 13 kwietnia 2011 58 25 sierpnia 2011 6 22 kwietnia 2011 59 25 sierpnia 2011 7 24 maja 2011 60 25 sierpnia 2011 8 28 maja 2011 61 25 sierpnia 2011 9 8 czerwca 2011 62 26 sierpnia 2011 10 9 czerwca 2011 63 26 sierpnia 2011 11 12 czerwca 2011 64 26 sierpnia 2011 12 13 czerwca 2011 65 26 sierpnia 2011 13 14 czerwca 2011 66 26 sierpnia 2011 14 14 czerwca 2011 67 27 sierpnia 2011 15 18 czerwca 2011 68 27 sierpnia 2011 16 20 czerwca 2011 69 27 sierpnia 2011 17 20 czerwca 2011 70 28 sierpnia 2011 18 22 czerwca 2011 71 29 sierpnia 2011 19 26 czerwca 2011 72 30 sierpnia 2011 20 28 czerwca 2011 73 30 sierpnia 2011 21 28 czerwca 2011 74 31 sierpnia 2011 22 3 lipca 2011 75 1 września 2011 23 8 lipca 2011 76 1 września 2011 24 13 lipca 2011 77 1 września 2011 25 13 lipca 2011 78 1 września 2011 26 13 lipca 2011 79 2 września 2011 27 15 lipca 2011 80 2 września 2011 28 15 lipca 2011 81 5 września 2011 29 18 lipca 2011 82 5 września 2011 30 20 lipca 2011 83 5 września 31 21 lipca 2011 84 7 września 2011 32 27 lipca 2011 85 9 września 2011 33 28 lipca 2011 86 12 września 2011 34 19 sierpnia 2011 87 13 września 2011 35 20 sierpnia 2011 88 14 września 2011 36 22 sierpnia 2011 89 16 września 2011 37 22 sierpnia 90 16 września 2011 38 22 sierpnia 2011 91 16 września 2011 39 22 sierpnia 2011 92 17 września 2011 40 22 sierpnia 2011 93 18 września 2011 41 23 sierpnia 2011 94 20 września 2011 42 23 sierpnia 2011 95 21 września 2011 43 23 sierpnia 2011 96 24 września 2011 44 23 sierpnia 2011 97 24 września 2011 45 23 sierpnia 2011 98 24 września 2011 46 23 sierpnia 2011 99 29 września 2011 47 23 sierpnia 2011 100 29 września 2011 48 23 sierpnia 2011 101 30 września 2011 49 24 sierpnia 2011 102 13 października 2011 50 24 sierpnia 2011 103 20 października 2011 51 24 sierpnia 2011 104 3 listopada 2011 52 24 sierpnia 2011 105 25 listopada 2011 53 24 sierpnia 2011 106 30 listopada 2011

+ Kraje, które nie ogłosiły uznania NRT, ale głosujące 16 września w ONZ za uznaniem NRT Lp. Państwo Lp. Państwo 1 16 2 17 3 18 4 19 5 20 6 21 7 22 8 23 9 24 10 25 11 26 12 27 13 28 14 29

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wojna domowa w Libii