Wrona meksykańska (Corvus imparatus) − gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), zamieszkujący północno-wschodni Meksyk i skrajnie południowy Teksas. Nie wyróżnia się podgatunków. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Występowanie Zasiedla stosunkowo niewielki obszar w północno-wschodnim Meksyku. Wyjątkowo rzadko gniazduje w skrajnie południowym Teksasie. Preferuje okolice pustyń krzaczastych, obszary buszu, ale też farmy, małe miasta i wsie znajdujące się w obrębie areału. Spotyka się go również w bardziej wilgotnych terenach leśnych na otwartych przestrzeniach, choć nie jest widywany w wyższych górach i wzdłuż wybrzeży morskich. To towarzyski ptak często skupiający się w duże stada, które wspólnie, w zamkniętych grupach, przemieszczają się. Zimą odwiedza też terytoria w skrajnie południowym Teksasie, głównie w okolicach wysypisk śmieci w Brownsville (przy granicy z Meksykiem).
Charakterystyka To dość mały gatunek jak na przedstawiciela rodzaju Corvus – mierzy 34–38 cm długości. Posiada gładkie i bardzo połyskliwe upierzenie o miękkimi i jedwabistym wyglądzie. Dziób jest całkiem czarny i smukły, podobnej barwy są nogi i pazury.
Zachowanie Pożywienie W diecie znajdują się prawdopodobnie głównie owady chwytane z ziemi, choć wrona meksykańska może podbierać z drzew jaja i pisklęta. Zjada też owoce, w tym jagody, padlinę czy odpadki żywności na wysypiskach.
Gniazdowanie Gniazdo jest podobne do konstrukcji wrony amerykańskiej, ale mniejsze i ulokowane na drzewie lub dużym krzewie.
Samica składa zwykle 4 jaja, prawdopodobnie tylko ona zajmuje się ich inkubacją, która trwa 17–18 dni. Oba ptaki z pary dostarczają pokarm pisklętom. Młode opuszczają gniazdo prawdopodobnie po około 30–35 dniach od wyklucia.
Głos Odgłosy tej wrony są niecodzienne, niepodobne do innych gatunków rodzaju Corvus. Wydaje niskie, rechotliwe dźwięki, które przypominają odgłosy żab. Zawołanie można porównać do miękko brzmiącego gar-lik.
Spokrewnione gatunki Wydaje się, że wrona lśniąca Corvus sinaloae jest pod względem podobieństwa genetycznego najbliżej spokrewniona z wroną meksykańską. Czasem uznaje się ją za zachodnią jej formę, choć wydawane przez nich dźwięki są zupełnie odmienne. W istocie trzecim bardzo blisko spokrewnionym gatunkiem jest też wrona rybożerna Corvus ossifragus żyjąca na południowo-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Te trzy gatunki mogą być traktowane jako jeden nadgatunek.
Status IUCN uznaje wronę meksykańską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight w 2019 roku szacowała liczebność populacji na około 200 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1929 roku