thumb|200px|Monokultura sosnowa – Puszcza Notecka w pobliżu Miał thumb|200px|Ścisłe doświadczenie monokulturowe założone w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w 1966 – na pierwszym planie żyto uprawiane w płodozmianie, a na drugim w monokulturze Monokultura – system rolniczy lub leśny, polegający na wieloletnim uprawianiu na tym samym obszarze roślin jednego gatunku, bądź o podobnych wymaganiach glebowych, np. bawełny, trzciny cukrowej, świerku. Powoduje to szybkie wyjałowienie gleb nawet bardzo żyznych oraz zmianę ich struktury.
W polowej produkcji roślinnej monokultura to uprawianie roślin tego samego gatunku przez wiele kolejnych lat na tym samym polu, prowadzące do zmęczenia gleby i obniżki plonu.
Negatywne skutki monokultury: jednostronne wyczerpanie składników pokarmowych z gleby, ciągłe pobieranie wody z tych samych warstw, nadmierny rozwój agrofagów.
Większość roślin uprawnych nie znosi uprawy w monokulturze, jednak niektóre, np. żyto, można w ten sposób uprawiać nawet kilkadziesiąt lat, a kukurydzę od 6 do 8.
Najstarsze ścisłe doświadczenia monokulturowe z zakresu polowej uprawy roślin (w nawiasach podano miejsce i rok założenia): Rothamsted (Anglia, 1843), Grignion (Francja, 1875), Illinois (USA, 1876), Halle (Niemcy, 1878), Columbia (USA, 1888), Dakota (USA, 1892), Askov (Dania, 1894), Auburn (USA, 1896), Bad Lauchstädt (Niemcy, 1902), Dikopshof (Niemcy, 1906), Bonn-Poppelsdorf (Niemcy, 1906), Saskatchewan (Kanada, 1911), Moskwa (Rosja, 1912), Skierniewice (Polska, 1921), Berlin-Dahlem (Niemcy, 1923), Thyrow (Niemcy, 1937), Limburgerhof (Niemcy, 1938).
Zobacz też
monokultura sosnowa agregacja roślinna płodozmian plantacja
Kategoria:Leśnictwo Kategoria:Systemy rolnicze