Edward Sąsiada (ur. 18 marca 1924 we Lwowie, zm. 23 lutego 1999 w Toruniu) – polski matematyk specjalizujący się w algebrze, w szczególności teorii pierścieni.
Życiorys W latach 1947–1952 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1952 w Zakładzie Algebry Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk w Toruniu. W 1959 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy O rozszczepialności grup mieszanych, dotyczącej problematyki grup abelowych - promotorem był Jerzy Łoś. Habilitację uzyskał w 1961 na podstawie rozprawy Pierścienie proste i radykalne w sensie Jacobsona. W 1962 otrzymał Nagrodę im. Stefana BanachaEdward Sąsiada. Walne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Matematycznego nadało mu w 1995 tytuł Honorowego Członka PTM za wybitne zasługi dla matematyki polskiej. Ponadto w 1995 Senat Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu przyznał Sąsiadzie „Medal za zasługi położone dla rozwoju uczelni” z okazji pięćdziesięciolecia UMK.
Edward Sąsiada wypromował sześciu doktorów.
W 1960 Sąsiada podał jako pierwszy przykład prostego pierścienia łącznego bez jedynki, którego radykał Jacobsona jest nim całym (czyli tzw. prostego pierścienia radykalnego)Edward Sąsiada, Solution of the problem of existence of simple radical ring, Bull. Acad. Polon. Sci. 9 (1961), s. 257. – pierścień ten jest nazywany w literaturze matematycznej pierścieniem Sąsiady.
Przypisy
Bibliografia
Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom IV: S–Ż (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 2002, s. 52–53 (z fotografią)
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Matematycznego Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stefana Banacha