mały|Model satelity Elektro-Ł na targach CeBIT 2011 Elektro-Ł (GOMS-2) – druga generacja rosyjskich geostacjonarnych satelitów meteorologicznych.

Do zadań satelitów należy: Wykonywanie zdjęć powierzchni Ziemi do celów hydrologicznych i meteorologicznych, w tym zdjęć pokrywy chmur Zbieranie danych pomiarowych dotyczących heliosfery, jonosfery i magnetosfery Odbieranie wezwań ratunkowych w systemie Cospas-Sarsat

Budowa satelity Element satelitarny systemu tworzą satelity budowane przez Stowarzyszenie Naukowo-Produkcyjne Siemiona A. Ławoczkina, w oparciu o firmową platformę Nawigator.

Pojedynczy statek ma masę startową ok. 1740 kg, pusty 1620 kg, w tym 435 kg ładunku użytecznego. Stabilizowany jest trójosiowo z dokładnością powyżej 0,05º i dryfem kątowym <0,0005º/s.

Wydajność paneli ogniw słonecznych, przy końcu trwania misji (10 lat), wynosi 1700 W. Średnie zużycie energii, ok. 700 W.

Satelity przenoszą odbiorniki systemu wezwań ratunkowych Cospas-Sarsat.

Łączność Przesyłanie danych na Ziemię odbywa się w paśmie X (7,5 GHz) z prędkością 2,56-15,36 Mbps, lub w paśmie S (1,7 GHz), gdy przesyłane do satelitów pośredniczących. Bezpośrednie wysyłanie z Ziemi odbywa się na częstotliwości 400 MHz lub przez satelity pośredniczące, na częstotliwości 470 MHz.

Satelita odbiera gotowe produkty hydro-meteorologiczne w paśmie X (8,2 GHz) i przekazuje je do odbiorców w paśmie S (1,7 GHz), w formatach HRIT, LRIT i WEFAX

Satelita pośredniczy w wymianie danych między regionalnymi centralami hydrologiczno-meteorologicznymi na falach pasma X (7,5 i 8,2 GHz), z prędkościami do 15,36 Mbps

Komunikaty ratownicze Cospas-Sarsat odbierane są na częstotliwości 406 MHz i retransmitowane na częstości 1,54 GHz.

Instrumenty MSU-GS (masa 106 kg, zużycie energii ≤ 150 W) Dziesięciokanałowy radiometr zbudowany przez Federal State Unitary Enterprise przy Rosyjskim Instytucie Naukowym Inżynierii Urządzeń Kosmicznych (ros. RNIIKP). Prowadzi pomiary światła odbitego od Ziemi, temperatury jasnościowej i wilgotności troposfery. Kąt widzenia przyrządu wynosi 20±0.5º × 20±0.5º. Stosunek sygnału do szumu ≥200, dla zakresu widzialnego i bliskiej podczerwieni. Pasmo Rozpiętość widmowa(FWHM) [µm] Rozdziel. przestrzenna [km] NEDTRównoważna różnica temperatur na poziomie szumów przy 300K Zastosowanie VNIR 0,5-0,650,65-0,800,8-0,9 1 Zdjęcia pokrywy chmur(pasmo odbijanego światła słonecznego) MWIR1 3,5-4,0 1 0,8 Zdjęcia nocne i pokrywy chmur MWIR2 5,7-7,07,5-8,58,2-9,2 4 0,40,1-0,20,1-0,2 Para wodna TIR1 9,2-10,210,2-11,2 4 0,1-0,20,1-0,2 Temperatura powierzchni morza i para wodna TIR2 11,2-12,5 4 0,1-0,2 Temperatura powierzchni morza i para wodna GGAK-E (masa 50 kg, zużycie energii 50 ~W) Zespół instrumentów i eksperymentów heliogeofizycznych: SKIF-6 - spektrometr promieniowania korpuskularnego SKL-E - spektrometr słonecznego promieniowania kosmicznego GALS-E - detektor galaktycznego promieniowania kosmicznego ISP-2M - miernik stałej słonecznej VUSS-E - miernik słonecznego promieniowania ultrafioletowego DIR-E - detektor strumienia słonecznego promieniowania rentgenowskiego FM-E - magnetometr trójosiowy Geostationary Search & Rescue (GEOS&R) Urządzenie odbiorczo-nadawcze systemu powiadamiania ratunkowego Cospas-Sarsat: dwa niskoszumowe wzmacniacze 406 MHz (współdzielone z innymi urządzeniami satelity) dwa odbiorniki 406 MHZ z podwójną konwersją dwa nadajniki 1,5 GHZ o mocy 4 W, z modulacją fazy antena odbiorcza 406 MHz antena nadawcza 1544,5 MHz

Lista satelitów Elektro-Ł 1 – start 20 stycznia 2011 Elektro-Ł 2 – start 11 grudnia 2015 Elektro-Ł 3 – start 24 grudnia 2019 Elektro-Ł 4 – start 5 lutego 2023

Przypisy

Bibliografia

Gunter's Space Page

Kategoria:Rosyjskie sztuczne satelity Kategoria:Satelity meteorologiczne