Organizacja wojenna plutonu taborowego – etat wojenny pododdziału taborów Wojska Polskiego II RP.

Plutony taborowe nie występowały w organizacji pokojowej wojska. Były pododdziałami formowanymi w wypadku wojny według założeń planu mobilizacyjnego "W".

W 1939 roku zostało zmobilizowanych trzydzieści plutonów taborowych dla czynnych dywizji piechoty oraz planowano sformować kolejnych dwanaście plutonów dla związków operacyjnych, odwodu Naczelnego Wodza i okręgów korpusów.

Jednostkami mobilizacyjnymi było dziesięć pułków artylerii ciężkiej (23 plutony), pięć pułków artylerii lekkiej (5 plutonów), jeden dywizjon artylerii ciężkiej (1 pluton) oraz dwa dywizjony i cztery kadry dywizjonów taborów (12 plutonów), a także szkoła podchorążych rezerwy artylerii (1 pluton). Formacje artylerii mobilizowały plutony dla wielkich jednostek piechoty, natomiast formacje taborów formowały plutony dla związków operacyjnych i okręgów korpusów.

Trzydzieści plutonów taborowych było przeznaczonych do przewozu dwóch jednostek ognia dla każdego z dywizjonów artylerii ciężkiej typu II, wchodzących w skład czynnych dywizji piechoty.

Organizacja wojenna L. 3346/mob. org. plutonu taborowego przewidywała 33 żołnierzy, w tym jednego oficera (dowódca plutonu) oraz trzydziestu dwóch podoficerów i szeregowych. Pluton posiadał 59 koni. Na jego wyposażeniu znajdowały się dwa wozy gospodarcze i dwadzieścia sześć wozów taborowych. W przypadku zastąpienia wozów parokonnych wozami jednokonnymi ich liczba ulegała podwojeniu.

Dwadzieścia sześć plutonów (62%) zostało zmobilizowanych w okresie zagrożenia i w alarmie, w pięciu grupach jednostek oznaczonych kolorami: zielonym – jednostki wzmacniane (uzupełniane do stanów wojennych) i formowane w okresie zagrożenia, czarnym – jednostki przeznaczone w czasie pokoju do zadań specjalnej interwencji wewnątrz lub na zewnątrz państwa, a w czasie mobilizacji do wzmocnienia sił w strefie granicy zagrożonej, czerwonym – jednostki przeznaczone do osłony granicy wschodniej, niebieskim – jednostki przeznaczone do osłony granicy zachodniej, żółtym – jednostki przeznaczone do wzmocnienia osłony obu granic.

Szesnaście plutonów (38%) miało zostać zmobilizowanych w mobilizacji powszechnej, przy czym dwanaście plutonów przeznaczonych dla armii, ONW i OK miało osiągnąć gotowość bojową dopiero 12-14 dnia mobilizacji.

23 marca 1939 roku zarządzona została mobilizacja trzech dywizji piechoty na terenie Okręgu Korpusu Nr IX i jednej na terenie Okręgu Korpusu Nr IV. Zmobilizowano wówczas cztery plutony taborowe: pluton taborowy Nr 9 dla 9 DP, pluton taborowy Nr 20 dla 20 DP, pluton taborowy Nr 26 dla 26 DP, pluton taborowy Nr 30 dla 30 DP.

W maju 1939 roku został ustalony przydział dwunastu plutonów taborowych, formowanych w mobilizacji powszechnej dla armii, odwodu Naczelnego Wodza oraz okręgów korpusów: Samodzielna Grupa Operacyjna „Narew” – 1 pluton (nr 361 ?), Armia „Modlin” – 1 pluton (nr 131 ?) Armia „Łódź” – 1 pluton (nr 431 ?) Odwód Naczelnego Wodza (w rejonie Warszawa-Brześć) – 3 plutony okręgi korpusów – 6 plutonów

13 sierpnia 1939 roku zarządzona została mobilizacja 13 i 27 Dywizji Piechoty na terenie Okręgu Korpusu Nr II. Dla obu dywizji zostały sformowane plutony taborowe nr 13 i 27.

24 sierpnia 1939 roku została rozpoczęta mobilizacja alarmowa dwudziestu czynnych dywizji piechoty, a w ich składzie plutonów taborowych.

31 sierpnia 1939 roku był pierwszym dniem mobilizacji powszechnej, w ramach której formowały się plutony taborowe dla 3, 5, 11 i 24 DP.

+ Sposób mobilizacji według planu mobilizacyjnego „W2” Tryb mobilizacji Numery plutonów taborowych Razem plutonów Okres zagrożenia, grupa zielona 13, 19, 22 3 Okres zagrożenia, grupa czarna 26, 28 2 Mobilizacja alarmowa, grupa czerwona 1, 12, 20, 27, 30 5 Mobilizacja alarmowa, grupa niebieska 4, 8, 15, 16, 18 5 Mobilizacja alarmowa, grupa żółta 2, 6, 7, 9, 10, 14, 17, 21, 23, 25, 29 11 I rzut mobilizacji powszechnej 3, 5, 11, 24, 61, 62, 131, 231, 361, 431, 561, 562, 563, 564, 565, 566 16

+ Plutony taborowe sformowane w 1939 roku według planu mobilizacyjnego „W2” Numer plutonu Jednostka mobilizująca Tryb mobilizacji PrzydziałPrzydział taktyczny (do wielkiej jednostki piechoty) lub operacyjny (do armii lub samodzielnej grupy operacyjnej). Dowódca plutonu 1 3 pułk artylerii ciężkiej Czerwona 1 DP Leg. ? 2 10 pułk artylerii ciężkiej Żółta 2 DP Leg. ? 3 2 pułk artylerii ciężkiej mob. pow. -5- 3 DP Leg. ? 4 8 pułk artylerii ciężkiej Niebieska 4 DP ? 5 6 pułk artylerii ciężkiej mob. pow. -5- 5 DP ? 6 5 pułk artylerii ciężkiej Żółta 6 DP ? 7 4 pułk artylerii ciężkiej Żółta 7 DP ? 8 1 pułk artylerii ciężkiej Niebieska 8 DP ? 9 9 pułk artylerii ciężkiej Żółta 9 DP ? 10 4 pułk artylerii ciężkiej Żółta 10 DP ? 11 6 pułk artylerii ciężkiej mob. pow. -4- 11 DP ? 12 6 pułk artylerii ciężkiej Czerwona 12 DP ? 13 2 pułk artylerii ciężkiej ZielonaWcześniej 13 DP była w grupie czerwonej. 13 DP ? 14 7 pułk artylerii ciężkiej Żółta 14 DP ? 15 8 pułk artylerii ciężkiej Niebieska 15 DP ? 16 8 pułk artylerii ciężkiej Niebieska 16 DP ? 17 17 pułk artylerii lekkiej Żółta 17 DP ? 18 Mazowiecka SPRArt Niebieska 18 DP ? 19 3 pułk artylerii ciężkiej Zielona 19 DP ? 20 20 pułk artylerii lekkiej Czerwona 20 DP ? 21 5 pułk artylerii ciężkiej Żółta 21 DPG ? 22 10 pułk artylerii ciężkiej Zielona 22 DPG ? 23 5 pułk artylerii ciężkiej Żółta 23 DP ? 24 10 pułk artylerii ciężkiej mob. pow. -5- 24 DP ? 25 7 pułk artylerii ciężkiej Żółta 25 DP ? 26 26 pułk artylerii lekkiej Czarna 26 DP ? 27 2 pułk artylerii ciężkiej Czerwona 27 DP ? 28 28 dywizjon artylerii ciężkiej Czarna 28 DP ? 29 4 pułk artylerii ciężkiej Żółta 29 DP ? 30 30 pułk artylerii lekkiej Czerwona 30 DP ppor. Kazimierz Podgajny 61 10 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 62 10 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 131 kadra 1 dywizjonu taborów mob. pow. -12- ? ? 231 kadra 2 dywizjonu taborów mob. pow. -14- ? ? 361 kadra 3 dywizjonu taborów mob. pow. -13- ? ? 431 kadra 4 dywizjonu taborów mob. pow. -13- 44 DP ? 561 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 562 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 563 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 564 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 565 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ? 566 5 dywizjon taborów mob. pow. -13- ? ?

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Ludwik Głowacki, 17 Wielkopolska Dywizja Piechoty w kampanii 1939 roku, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1969. Waldemar Rezmer, Operacyjna służba sztabów Wojska Polskiego w 1939 roku. Organizacja. Zasady funkcjonowania. Przygotowanie do wojny, Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., Warszawa 2010, wyd. II, .

Kategoria:Tabory i służba remontu II Rzeczypospolitej Kategoria:Ordre de Bataille Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej