Cenzus majątkowy – ograniczenie praw wyborczych do grupy osób o określonym majątku lub płacących podatki w określonej wysokości.
Konstytucja francuska z 1791 przyznawała prawo wyborcze obywatelom płacącym podatki, ok. 3 miliony obywateli było pozbawionych praw wyborczych. Prawo wyborcze z 1817 dawało prawo głosu płacącym podatki roczne w wysokości 300 franków podatków bezpośrednich (obok cenzusu wieku 30 lat). Jeszcze w 1850 we Francji wprowadzono ustawę odbierającą prawa wyborcze 2,8 miliona wiejskich i fabrycznych pracowników (z ogólnej liczby 9,6 miliona ówczesnych wyborców).
W 1832 w Wielkiej Brytanii uchwalono prawo wyborcze w miastach, które dopuszczało do głosowania tylko właścicieli nieruchomości z czynszem rocznym 10 funtów szterlingów. Pozbawiało to prawa głosu wielu drobnych kupców i rzemieślników, robotników pozbawiało prawa do głosowania całkowicie. W 1835 (reforma municypalna) wprowadzono prawo wyborcze dla wszystkich płatników podatków miejskich.
O zniesienie cenzusu majątkowego zabiegały liczne ruchy rewolucyjne, robotnicze, demokratyczne itp.
Zobacz też system kurialny prawa człowieka
Bibliografia "Słownik polityki" pod red. Marka Bankowicza, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1996 "Dzieje świata", Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1990
Kategoria:Prawo wyborcze