Julian Paździor (ur. 2 kwietnia 1924 w kolonii Bezek k. Chełma, zm. 7 czerwca 1982 w Ciechocinku) – generał brygady pilot Wojska Polskiego, doktor nauk humanistycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa (1900–1979), rolnika, i Teofili z domu Staszak (1907–1978). Służbę wojskową rozpoczął 22 sierpnia 1944 na terenie Lubelszczyzny. Służył jako kierowca w samodzielnym batalionie pancernym, a od października 1944 został na własną prośbę przeniesiony do dywizjonu lotniczego w 9 zapasowym pułku piechoty w Lublinie-Majdanku. Od listopada 1944 był podchorążym w Wojskowej Szkole Lotniczej w Zamościu, następnie w Wojskowej Szkole Pilotów w Dęblinie i Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Od stycznia 1947 przebywał na kursie pilotażu na samolotach bombowych, który ukończył z I lokatą we wrześniu 1948. Został promowany na chorążego pilota przez szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Władysława Korczyca. Od października 1948 rozpoczął kurs zastępców dowódców batalionu w Wyższej Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Rembertowie. Kurs ten ukończył w lutym 1949 i został zastępcą dowódcy eskadry do spraw politycznych w 7. pułku bombowców nurkujących. W 1950 ukończył Liceum dla Pracujących w Poznaniu. W 1950 przeszedł z korpusu oficerów politycznych do korpusu oficerów lotnictwa i został wyznaczony na dowódcę klucza w 7. pułku lotnictwa bombowego w Bydgoszczy. Od lutego 1951 był pomocnikiem dowódcy eskadry do spraw pilotażu. W sierpniu 1951 został przeniesiony do 33. pułku lotnictwa bombowego na stanowisko dowódcy eskadry. We wrześniu 1952 został skierowany do Dowództwa Wojsk Lotniczych w Warszawie na stanowisko inspektora techniki pilotażu w Oddziale Wyszkolenia Bojowego sztabu Wojsk Lotniczych. Od sierpnia 1953 pomocnik do spraw pilotażu dowódcy 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego w Modlinie.
W sierpniu 1954 roku będąc w stopniu majora został wyznaczony na stanowisko dowódcy 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego, które sprawował do 1959 roku. W latach 1955–1956 przebywał na Wyższym Kursie Akademickim w Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino k. Moskwy. W listopadzie 1959 został wyznaczony na dowódcę 3. Korpusu Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (od lipca 1962 - 3. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju). W 1961 ukończył w trybie eksternistycznym Technikum Budowy Silników Lotniczych we Wrocławiu. W październiku 1963 roku uchwałą Rady Państwa PRL mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze Przewodniczący Rady Państwa Aleksander Zawadzki w obecności ministra obrony narodowej marszałka Polski Mariana Spychalskiego. W lipcu 1967 ukończył w trybie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie. W sierpniu 1967 roku usunięty z zawodowej służby wojskowej za antysemickie wystąpienia, których dopuścił się na zebraniu partyjnym. Jednocześnie decyzją Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej został wykluczony z szeregów PZPR (członkostwo w partii przywrócono mu w 1971). Po zwolnieniu z WP pracował na stanowisku zastępcy dyrektora do spraw administracyjno-handlowych w Zakładach Hutniczo-Przetwórczych „Hutmen” we Wrocławiu.
Ponownie przywrócony do WP 19 września 1972 roku objął stanowisko komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej im. kpt. Sylwestra Bartosika w Jeleniej Górze. Szkoła ta podlegała dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1974 ukończył kurs operacyjno-strategiczny w Wojskowej Dowódczej Akademii Obrony Powietrznej w Kalininie. W 1975 kierowana przez niego szkoła oficerska została wyróżniona przez MON za wyniki w szkoleniu i działalności służbowej. Był prezesem Zarządu Wojewódzkiego ZBoWiD w Jeleniej Górze i członkiem Rady Naczelnej tej organizacji, a także członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. W latach 1972–1981 był prezesem Aeroklubu Jeleniogórskiego, a w latach 1974–1978 członkiem Zarządu Głównego Aeroklubu PRL i przewodniczącym Komisji Spadochronowej Aeroklubu. W 1976 przewodniczył polskiej ekipie na spadochronowe mistrzostwa świata w Rzymie. W 1978 uchwałą Rady Wydziału Nauk Pedagogicznych Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, po obronie rozprawy uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych.
21 września 1981 roku został szefem Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie.
Od 1949 roku żonaty z Ireną Wiktorią z domu Latawiec (1928–2014). Miał dwie córki i syna, s. 149–152..
Zmarł 7 czerwca 1982 roku w Ciechocinku. Pochowany 11 czerwca 1982 roku w kwaterze wojskowej na cmentarzu Komunalnym Majdanek (kwatera S4Z5-2-12). mały|Grób gen. Juliana Paździora na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie Był pilotem wojskowym z nalotem ok. 2500 godzin. Był pierwszym polskim pilotem przeszkolonym i latającym na odrzutowych samolotach bojowych Ił-28 i jako dowódca 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego przezbroił i przeszkolił personel w ich użytkowaniu. Na stanowisku dowódcy korpusu kierował jego przezbrojeniem w przeciwlotnicze zestawy rakietowe i nowe samoloty MiG-21.
Awanse chorąży pilot - 1948 podporucznik - 1949 porucznik - 1950 kapitan - 1952 major - 1953 podpułkownik - 1954 pułkownik - 1957 generał brygady - 1 października 1963 roku uchwałą Rady Państwa PRL
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1964) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1959) Srebrny Krzyż Zasługi (1952) Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1964)Pamięć walk Powstańczych nigdy nie zgaśnie [w:] Trybuna Robotnicza, nr 194, 17 sierpnia 1964, s.1. Odznaka „Zasłużony Działacz Lotnictwa Sportowego” Odznaka z plakietką „Za zasługi dla Aeroklubu PRL” Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy (Czechosłowacja, 1979)Delegacja ludowego Wojska Polskiego zakończyła wizytę w Czechosłowacji, „Żołnierz Wolności”, nr 157, 7 lipca 1979, s. 1. Przypisy
Bibliografia (dostęp: 17 czerwca 2011) Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom III: M–S, Toruń 2010, s. 149–152 (z fotografią)
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Komendanci Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie polskiego lotnictwa wojskowego 1943–1989 Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie Kategoria:Polacy związani z działalnością antysemicką (PRL) Kategoria:Polscy piloci bombowców nurkujących Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Zmarli w 1982