Jurij Ignatjewicz Muchin, (ur. 22 marca 1949 w Dniepropietrowsku) – rosyjski dziennikarz, publicysta i lider Armii Woli Narodu. W latach 1995–2009 był założycielem i redaktorem naczelnym gazety „Duel” („Pojedynek”). Po zamknięciu „Duelu” za publikację „ekstremistycznych materiałów” Muchin założył nową gazetę „K Barjeru” o takim samym charakterze, co i „Duel”.
Znany jest jako zwolennik teorii spiskowych i autor rewizjonistycznych publikacji, w większości tych, w których neguje fakty na temat Holocaustu i zbrodni katyńskiej. Jest też przeciwnikiem genetyki i zwolennikiem łysenkizmu.
Rosyjskie władze przedstawiają Jurija Muchina jako antysemitę, a polskie jako polonofoba.
Publicystyka Autor głównych – po rozpadzie ZSRR – publikacji na różne tematy rewizjonizmu historycznego. W swoich książkach i publikacjach Muchin krytykuje oficjalną wersję XX-wiecznej historii Rosji, ZSRR, Ukrainy i Polski. Twierdzi m.in., że: odpowiedzialność za wielki głód na Ukrainie ponosi chłopstwo ukraińskie. Od samego początku kolektywizacji w ZSRR ukraińscy chłopi mieli jakoby bojkotować kołchozy i wybijać zwierzęta gospodarskie na mięso. Rzekomo przez to liczba zwierząt drastycznie zmalała i wiosną 1932 roku chłopi użytkowali zaledwie 1/3 ziem. Klęska nieurodzaju spowodowała „Hołodomor”; ZSRR był zarazem głównym zwycięzcą, jak i główną ofiarą II wojny światowej: „ZSRR z początkową liczebnością 190 milionów ludzi walczył nie z 80 milionami dzisiejszych Niemców. ZSRR wojował praktycznie «z całą Europą», której ludność (z wyłączeniem sojuszniczej Anglii i ogarniętej wojną partyzancką Serbii, która nie skapitulowała przed Niemcami) wynosiła około 400 milionów”. Józef Stalin został zamordowany za wiedzą lub na polecenie Nikity Chruszczowa; Amerykanie nie wylądowali na Księżycu w latach 1969–1972. Program Apollo był mistyfikacją stworzoną w celach propagandowych w studio telewizyjnym; koreański samolot Boeing 747-200A został zestrzelony 1 września 1983 przez amerykańskiego myśliwca i rozbił się koło Niigate, a nad Sachalinem zestrzelono tylko kopię Boeinga, wykonującą zadanie szpiegowskie dla USA. Moskwa milczała w tej sprawie, ponieważ Amerykanie szantażowali rząd radziecki i zagrozili, że opublikują kompromitujące materiały o zamordowaniu Stalina przez Nikitę Chruszczowa i KGB; pierwszy prezydent Rosji Borys Jelcyn zmarł w 1996 roku, a potem przez cztery lata Rosją rządził jego sobowtór; ataki terrorystyczne 11 września 2001 były planowane i zrealizowane przez CIA.
Jurij Muchin krytykuje też dzisiejsze władze Rosji (nazywa Władimira Putina i Dmitrija Miedwiediewa „zdrajcami”) za przyjmowanie goebbelsowskiej wersji zbrodni katyńskiej, oddanie wysp Tarabarow i Wielka Ussuryjska Chińczykom, jednostronne rozbrojenie i osłabienie Rosji, złe zarządzanie, niewłaściwą politykę społeczną i ekonomiczną i tak dalej.
Negowanie Holocaustu Według opinii Muchina Adolf Hitler zaczynając wojnę działał w porozumieniu z syjonistami. W świetle tej hipotezy staje się jasny sens ekspedycji Afrika Korps feldmarszałka Rommla w Afryce Północnej. Miała ona dalekosiężny cel: wyzwolenie Palestyny spod władzy imperium brytyjskiego i pomoc przy tworzeniu państwa izraelskiego. Powstanie gett oraz obozów koncentracyjnych na terenie Polski nie miało na celu eksterminacji ludności żydowskiej, lecz przygotowanie jej, czy nawet zmuszenie do emigracji na tereny Palestyny. Ofiarami Holocaustu padła wyłącznie żydowska biedota, która zamieszkiwała okupowane przez Niemców tereny Polski oraz ZSRR. W zamierzeniu syjonistów ludność ta miała w przyszłości zajmować się rolnictwem oraz pracą produkcyjną, którą elity żydowskie jakoby się brzydziły. Krótko mówiąc, według teorii Muchina wschodnioeuropejscy Żydzi mieli być niewolnikami we własnym państwie, jakie syjoniści zamierzali założyć w Palestynie.
Krytyka „niemiecko-polskiej” wersji zbrodni katyńskiej
W wydanych w Rosji książkach Katyńska powieść kryminalna (1995) i Antyrosyjska podłość (2003) Muchin twierdzi, że Adolf Hitler postanowił skłócić ZSRR – dźwigający największy ciężar wojny z Niemcami – z resztą państw koalicji antyniemieckiej. W tym celu w 1943 rozkazał odkryć mogiły polskich oficerów zamordowanych przez Niemców w 1941 pod Smoleńskiem i ogłosić, że dokonali tego radzieccy Żydzi w 1940 r. Rząd Sikorskiego z siedzibą w Londynie podchwycił niemiecką prowokację, co skłoniło 1,8 mln ochotników z około 30 krajów (Polska, Holandia, Francja, Rumunia, Słowacja, Chorwacja, Węgry, Włochy, Finlandia itd.) do zasilenia szeregów Waffen-SS/Wehrmachtu i udziału w wojnie przeciw aliantom. Winston Churchill, podejrzewając Władysława Sikorskiego o utajnioną współpracę z Hitlerem, która mogłyby prowadzić do dodatkowych, niepotrzebnych śmierci setek tysięcy brytyjskich żołnierzy, kazał zabić Sikorskiego. Publikacje Muchina o Katyniu opierają się na raporcie Komisji Burdenki oraz książce Romana ŚwiątkiewiczaJuri Muchin: Katynski detektiw. Moskwa 1996, s. 124..
W roku 2005 Jurij Muchin nakręcił film pseudodokumentalny Katyńska podłość. W filmie podaje informację, że rozkaz Stalina, by zamordować polskich oficerów w Katyniu, został sfałszowany przez KGB na polecenie Gorbaczowa, aby rozbić Układ Warszawski, a jego wschodnioeuropejskich członków wciągnąć do NATO. Sfałszowanie tego dokumentu miało nastąpić pod koniec lat 80.
Według opinii Muchina film miał zwrócić uwagę Dumy Państwowej na fałszerstwa sprawy katyńskiejКатынская подлость..
Jurij Muchin w polskiej polityce Muchin we wstępie do Antyrosyjskiej podłości twierdził, że w 1995 roku na Katyński kryminał zdecydowanie zareagowali ówcześni polscy dyplomaci przebywający w Rosji. W celu złożenia wyjaśnień miał zostać zaproszony do ambasady RP przez Jerzego Olszewskiego, M. Żurawskiego oraz inne osobistości. Muchin pisze:
1 lutego 1996 roku Parlamentarny Zespół ds. Tradycji Niepodległościowych w Sejmie RP wystosował list do Przewodniczącego Dumy Państwowej w sprawie książki Jurija Muchina Katyński kryminał:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Ю. И. Мухин. Катынский детектив (Katyńska powieść kryminalna). – М.: «Светотон», 1995. – 176 с. . Ю. И. Мухин. Антироссийская подлость. Расследование фальсификации катынского дела Польшей и Генеральной прокуратурой России с целью разжечь ненависть поляков к русским. (Antyrosyjska podłość. Rozpowszechnianie fałszerstwa sprawy katyńskiej przez Polskę i Generalną Prokuraturę Rosji w celu rozpalenia nienawiści Polaków do Rosjan”). – М.: «Крымский мост-9Д», «Форум», 2003. – 762 с. Ю. И. Мухин. Тайны еврейских расистов (Tajemnice żydowskich rasistów). – М.: «Яуза», «Эксмо», 2004. – 158 с (Переиздание: 2005) Ю. И. Мухин. Уроки Великой Отечественной (Lekcje Wielkiej Ojczyźnianej). – М.: «Яуза-Пресс», 2010. – 448 с T. Rawski. Muchinowska wersja Polski i zbrodni katyńskiej. – W: Zeszyty Katyńskie (nr 22), Warszawa 2007, s. 69–78
Kategoria:Ludzie związani ze zbrodnią katyńską Kategoria:Osoby negujące Zagładę Żydów Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Rosyjscy komuniści Kategoria:Rosyjscy dziennikarze Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Dnieprze Kategoria:Rosyjscy redaktorzy naczelni Kategoria:Antypolonizm Kategoria:Urodzeni w 1949