Faryngalizacja (od grec. pharynx – ‘gardło’) – proces koartykulacyjny, polegający na utworzeniu podczas artykulacji dźwięku dodatkowego przewężania pomiędzy korzeniem języka a tylną ścianą gardła. Artykulacji tej można nauczyć się, przesuwając nasadę języka do tyłu aż do momentu, gdy poczujemy napięcie mięśni, i nie rozluźniając ich, starając się wypowiedzieć odpowiednią spółgłoskę zwykłą. Faryngalizacja nadaje spółgłosce dodatkowej barwy samogłoski []. W transkrypcji IPA dźwięki faryngalizowane oznaczane są symbolem [] np. [].
Spółgłoski faryngalizowane występują m.in. językach afroazjatyckich (tzw. spółgłoski emfatyczne), jak również w niektórych językach kaukaskich (w czeczeńskim i ubychijskim), saharyjskich; w Nowym Świecie w językach na-dene i salisz;
W języku arabskim W języku arabskim występują faryngalizowane spółgłoski przedniojęzykowe, w transliteracji na alfabet łaciński zapisywane literami z kropką u dołu: [], zapisywane literą ط [], zapisywane literą ض [], zapisywane literą ﺹ [], zapisywane literą ظ [], jako alofon spółgłoski [l] w wyrazie اﷲ [] (Allah)
W niektórych wariantach języka arabskiego (np. marokańskim) występują dodatkowo: [] [] Głoski te są zapożyczeniami z języków berberyjskich.
Linki zewnętrzne Przykłady w dialekcie syryjskim języka arabskiego
Kategoria:Procesy fonetyczne