Szachownica cesarska, cesarska korona (Fritillaria imperialis L.) – gatunek rośliny cebulowej należący do rodziny liliowatych (Liliaceae). Występuje w stanie dzikim w południowej Azji – od Wyżyny Irańskiej po północne Indie. W Polsce uprawiana jako roślina ozdobna.
Morfologia Łodyga Wzniesiona, prosta, gruba, o wysokości do 1m, obficie ulistniona. Liście Lancetowate, zaostrzone. Na szczycie łodygi, nad kwiatami pęk liści. Kwiaty Dzwonkowate na długich szypułkach, zwisłe, zebrane pod szczytem łodygi w okółek. Okwiat ciemnoceglasty, pomarańczowy lub żółty.
Biologia i ekologia Kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Roślina trująca. Wydziela brzydką woń odstraszającą nornice i myszy, które często żerują na cebulkach innych roślin ozdobnych.
Zastosowanie Roślina uprawna Historia uprawy: w Europie uprawiana od XVI wieku. Dawniej stosowana także jako roślina lecznicza. Używana do sadzenia na rabatach z bylinami a także w ogrodach skalnych.
Uprawa Szachownica cesarska wymaga gleby bardzo żyznej, niezbyt ciężkiej, przepuszczalnej, wilgotnej i zasobnej w składniki pokarmowe (najlepiej o odczynie pH obojętnym). Najlepszym miejscem są stanowiska słoneczne lub lekko zacienione. Jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Rozmnażana jest przez cebulki przybyszowe oddzielane od cebul matecznych i przechowywane w wilgotnym torfie. Sadzone są we wrześniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Liliowate Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Rośliny trujące Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza