Edward Vincent „Eddie” Bracken (ur. 7 lutego 1915 w Nowym Jorku, zm. 14 listopada 2002 w Glen Ridge w stanie New Jersey) – amerykański aktor charakterystyczny.
8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 6751 Hollywood Boulevard (telewizja) i 1651 Vine Street (radio).
Życiorys Urodził się w Astorii, dzielnicy w zachodniej części dzielnicy Queens w Nowym Jorku jako syn Catherine i Josepha L. Brackenów. Już w wieku 9 lat grał w wodewilu i nocnych klubach. W 1933 zadebiutował na Broadwayu w roli Hanka Parkesa w komedii Lady Refuses. W 1939 zyskał sławę dzięki broadwayowskiemu musicalowi Zbyt wiele dziewczyn (Too Many Girls) w roli Jojo Jordana, którą powtórzył w adaptacji filmowej z 1940 z Lucille Ball. Pojawił się także w czterech krótkometrażowych komediach Nasz gang (Our Gang) i w sześciu odcinkach serialu New York Kiddie Troopers. W 1936 odniósł sukces na Broadwayu, grając główną rolę plebejskiego kadeta w sztuce So Proudly We Hail.
Za rolę zwolnionego z wojska z powodu kataru siennego Woodrowa Truesmitha w komedii wojennej Witajcie bohatera-zdobywcę (Hail the Conquering Hero, 1944) otrzymał nagrodę National Board of Review. W 1978 był nominowany do Tony Award za rolę Horacego Vandergeldera w musicalu Hello, Dolly!.
Grał w filmach z dwoma aktorami, którzy później zostali prezydentami USA: Ronaldem Reaganem w komedii Dziewczyna z Jones Beach (The Girl from Jones Beach, 1949) jako Chuck Donovan i Donaldem Trumpem w komedii Kevin sam w Nowym Jorku (1992), gdzie został obsadzony w roli właściciela sklepu z zabawkami, sympatycznego pana Duncana.
Bracken prowadził kampanię na rzecz republikanina Thomasa E. Deweya podczas kampanii przed wyborami prezydenckimi w USA w 1944 roku„Los Angeles Times”, Kyle Palmer, Dewey Coliseum Address Cheered, 1944-09-23. s. 1–2.
Życie prywatne 25 września 1939 zawarł związek małżeński z Anną Constance Nickerson. Byli małżeństwem przez 63 lata, zanim Connie zmarła 20 sierpnia 2002. Para miała pięcioro dzieci: dwóch synów – Michaela Edwarda (ur. 19 listopada 1945) i Davida Vincenta (ur. 18 listopada 1950) oraz trzy córki – Judy Ann (ur. 3 września 1942), Carolyn Jean (ur. 21 listopada 1944) i Susan Kathleen (ur. 9 sierpnia 1948).
Bracken zmarł 14 listopada 2002 w Glen Ridge w New Jersey w wyniku powikłań po operacji zmiażdżonego dysku szyi w wieku 87 lat.
Filmografia Filmy 1942: Star Spangled Rhythm jako Johnny Webster 1945: Duffy’s Tavern jako Eddie Bracken 1950: Summer Stock jako Orville Wingait 1983: W krzywym zwierciadle: Wakacje jako Roy Walley, właściciel parku rozrywki 1991: Oskar jako Charlie „Five Spot” 1992: Kevin sam w Nowym Jorku jako E.F. Duncan 1994: Brzdąc w opałach jako stary żołnierz 1997: Dzielny mały Toster ratuje przyjaciół – Sebastian (głos)
Seriale 1963: Rawhide jako Edgar Allan Smithers 1964: Prawo Burke’a jako Simeon Quatraine 1964: Rawhide jako Morris G. Stevens 1965: Prawo Burke’a jako „Evil Eye” Hatton 1984: Opowieści z ciemnej strony jako dziadek 1985: Napisała: Morderstwo jako Barney Ogden 1990: Złotka jako Buzz
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Artyści wodewilowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy radiowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy komicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2002