Kościuszkowski Obóz Szkolny Saperów (KOSSap.W Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych używano skrótu „Kośc. Ob. Szk. Sap.”) – ośrodek szkolenia saperów Wojska Polskiego II RP. thumb|Oficerowie kadry K.O.S.S. Historia i tradycje W pierwszych latach po I wojnie światowej trzon kadry w wojskach saperskich stanowili oficerowie narodowości polskiej z trzech armii zaborczych oraz oficerowie organizacji niepodległościowych. W celu uzupełniania kadry saperskiej i tworzenia nowej kadry dla uzupełnienia jednostek, stworzono szkoły kształcące oficerów i podoficerów.

W latach 1918–1922 kształcono oficerów do jednostek saperskich w Obozie Szkolnym Saperów, zwanym też Kościuszkowskim Obozem Szkolnym Saperów zlokalizowanym w Warszawie na Powązkach. Obóz powstał w 24 września 1919 jako centralny ośrodek szkolenia wojsk saperskichZdzisław Józef Cutter, Saperzy Polscy 1918-1939, s. 104.Zdzisław Józef Cutter, Saperzy II Rzeczpospolitej, s. 59., szkolenie rozpoczął na bazie kadry kompanii szkolnej byłej Oficerskiej Szkoły Inżynierii Armii Polskiej we Francji. Dowódcą kompanii był mjr Marceli Zieliński. Dowódcy OSS podlegały Szkoła Podchorążych Saperów, Szkoła Podoficerów Saperów Instruktorów, Kursy dla oficerów i podoficerów kompanii i szwadronów technicznych oraz kompania sztabowa.

Zadaniem OSS było kształcenie oficerów saperów w 5-miesięcznym cyklu szkolenia, a podoficerów w 3-miesięcznym cyklu. Programy kursów podchorążych obejmowały: fortyfikację polową i stałą, mosty, minerstwo, zasady statyki i wytrzymałości materiałów, łączność, taktyka, przeprawy, silniki parowe i spalinowe, administrację i rachunkowość, organizację tyłów.

Po przejściu w 1922 Wojska Polskiego na stronę pokojową, przyjęto zasadę tworzenia szkół oficerskich dla poszczególnych rodzajów broni. W lipcu 1922 na bazie Obozu Szkolnego Saperów sformowano Główną Szkołę Artylerii i Inżynierii. Ze szkolenia wyłączono z Ośrodka szkolenie podchorążych.

10 czerwca 1925 na poligonie ćwiczebnym 2 pułku saperów kolejowych w Jabłonnie została przeprowadzona próba obciążeniowa kolejowego mostu składanego systemu Roth-Wagnera o długości 46,5 m. Do budowy mostu zostały po raz pierwszy wykorzystane elementy wykonane w Polsce przez firmy: „Królewska Huta”, „K. Rudzki i S-ka”, „A. Alscher i Spółka” i inne. Do próby obciążeniowej zostały wykorzystane dwa parowozy Tr21. Kierownikiem budowy mostu był kapitan inżynier Leopold Górka, wykładowca budowy mostów w Obozie Szkolnym Saperów„Polska Zbrojna” Nr 201 z 24 lipca 1925 s. 3..

OSS rozwiązano w 1926, a opierając się na jego kadrze sformowano Batalion Szkolny Saperów w Modlinie.

Kadra obozu Komendanci obozu ppłk Jerzy Solecki (X - XII 1919) ppłk Otton Berezowski (28 XII 1919 - 19 IV 1920) ppłk Emanuel Homolacs mjr Kazimierz Możdżeń (20 IV 1920 - 10 IV 1921) płk inż. Stanisław Żmigrodzki (11 IV 1921 - V 1922) ppłk / płk inż. Jan Świszczowski (VI 1925 - VI 1926 → szef Budownictwa OK X)

Dyrektorzy nauk ppłk Gustaw Stankiewicz-Mogiła (od XI 1922) ppłk sap. inż. Wacław Günther (od 24 IV 1923) mjr inż. Roman Bierówka (1924)

Oficerowie kpt. Stanisław Żmigrodzki - dowódca Szkoły Podoficerów Saperów (od 15 IX 1919Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 92 z 14 października 1919, poz. 3431.) por. Jan Guderski - dowódca kompanii podchorążychKształcenie kadr oficerskich wojsk inżynieryjnych ... s. 32 por. Kazimierz Biesiekierski

Obsada personalna w 1923 komendant – płk sap. inż. Stanisław Żmigrodzki oficer ordynansowy – por. sap. Zygmunt Franciszek Rokicki dyrektor nauk – ppłk sap. inż. Wacław Günther mjr sap. Jan Machlowski kpt. sap. Stanisław Cygler por. sap. Jerzy Biały por. sap. Henryk Saturnin Różycki dowódca Baonu Szkolnego – kpt. sap. Czesław Hellman mjr sap. inż. Roman Bierówka por. sap. Wacław Jacyna por. sap. Stanisław III Bielecki por. sap. Jan V Wójcik oficer kompanii – por. rez. sap. Ludwik II Michałowski (od 14 V 1923) gospodarz obozu - urzędnik wojsk. VII rangi Zygmunt Zakrzewski (od 8 V 1923) por. sap. Zygmunt Bogdan Pieńkowski lekarz obozu – mjr lek. dr Józef Dorożyński oficer kasowy – wakat oficer prowiantowy – wakat urzędnik wojsk. VII rangi inż. Jerzy Tuliszkowski urzędnik wojsk. XI rangi Zygmunt Ancuto

Przypisy

Bibliografia

Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970. Jan Piotr Erbiński, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych im. gen. Jakuba Jasińskiego 1944-1984, wyd. MON Warszawa 1986. Zdzisław Józef Cutter "Saperzy Polscy 1918 - 1939" Z. J. Cutter, Wrocław 2001,

Kategoria:Szkolnictwo saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie Kategoria:Polskie wojska inżynieryjno-saperskie w wojnie polsko-bolszewickej Kategoria:Polskie szkoły wojskowe utworzone w 1919 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1922