Roter Frontkämpferbund (RFB, z niem. Związek Bojowy Czerwonego FrontuPrzymiotnik czerwony w polskojęzycznej prasie wydawanej na Ukrainie sowieckiej w latach 20. i 30. XX wieku, s. 210.) – paramilitarna formacja powstała z inicjatywy Komunistycznej Partii Niemiec w roku 1924. Na jej czele stał Ernst Thälmann. Zawołaniem bojowników było hasło: „Rotfront”, pismem Die Rote Front, młodzieżową odnogą Rote Jungfront.
W okresie Republiki Weimarskiej członkowie Roter Frontkämpferbund wielokrotnie staczali krwawe walki uliczne z bojówkarzami nazistowskiej SA. Czasami obie organizacje zawierały jednak taktyczne sojusze, jak w przypadku strajku pracowników komunikacji miejskiej w Berlinie (listopad 1932), gdy bojówki SA i Rotfrontkämpferbundu wspólnie organizowały pikiety, zrywały szyny tramwajowe oraz biły osoby zgłaszające się do pracy („łamistrajków”).
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne Klaus-Peter Merta und Burkhard Asmuss: „Der Rote Frontkämpferbund” auf LeMO Friedbert Mühldorfer: „Roter Frontkämpferbund, 1924-1929”, in: Historisches Lexikon Bayerns Am 31. Mai 1924 beschloss die KPD-Zentrale die Gründung des Roten Frontkämpferbundes Vitrine in der Thälmann-Gedenkstätte Roter Frontkämpferbund (RFB)
Kategoria:Komunistyczna Partia Niemiec Kategoria:Organizacje paramilitarne Kategoria:Organizacje komunistyczne Kategoria:Organizacje antyfaszystowskie Kategoria:Antyfaszyzm w Niemczech