Papirus 21 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza.
Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karta kodeksu z tekstem Ewangelii Mateusza 12,24-26.32-33. Tekst pisany jest wielką uncjałąB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri X, (London 1912), p. 12..
Tekst Tekst grecki reprezentuje mieszany typ, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III. W Mateuszu 12,25 przekazuje wariant ιδων δε (zamiast ειδως δε) w czym jest zgodny z Kodeksem Bezy, korektorem b Kodeksu Synajskiego, 892*, łacińskim tekstem Kodeksu Bezy (itd), k, syryjskimi c i s, koptyjskimi rękopisami (copbo)UBS4, p. 43.. W 12,32 brakuje słów αυτω ουτε.
Historia Rękopis odkryty został przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1912 rokuB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri X, (London 1912), pp. 12-14.. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1227. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 21.
Rękopis przechowywany jest w bibliotece Muhlenberg College (Theol. Pap. 3) w Allentown.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri X, (London 1912), pp. 12–14.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z III wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu