Papirus 19 (według numeracji Gregory-Aland), ε 025 (von Soden), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV/V wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza.
Opis Zachowała się tylko jedna karta kodeksu z tekstem Ewangelia Mateusza 10,32-11,5. Karta jest nienaruszona z góry i dołu, lecz uszkodzona po bokachB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri IX, (London 1912), p. 7..
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia Rękopis odkryty został przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1912 rokuB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri IX, (London 1911), pp. 7-9.. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1070. Caspar René Gregory umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 19. Jest ostatnim papirusem sklasyfikowanym przez Gregory'ego (1915).
Rękopis przechowywany jest w Bodleian Library (Gr. bibl. d. 6 (P)) w Oksfordzie.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne P. Oxy. 1170 at the Oxford's "POxy: Oxyrhynchus Online"
Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu Kategoria:Rękopisy w Bibliotece Bodlejańskiej