Linia kolejowa Červená Skala – Margecany (w publicznie dostępnym rozkładzie jazdy oznaczona jako linia kolejowa nr 173) jest jednotorową, niezelektryfikowaną linią kolejową na Słowacji, łączy miejscowości Červená Skala i Margecany. Jest częścią połączenia Zwolenia, Bańskiej Bystrzycy, Margecan i Koszyc.
Historia Linia, która jest częścią tzw. środkowosłowackiej linii transwersalnej miała połączyć przez dolinę Hnilca Kolej Koszycko-Bogumińską ze Zwoleniem, który jest istotnym węzłem kolejowym. Budowę zaczęto w okresie międzywojennym, kiedy Kolej Koszycko-Bogumińska, wtedy jeszcze jednotorowa, miała zbyt małą przepustowość.
Zalążki linii Odcinek Margecany – Gelnica – Mníšek nad Hnilcom był oddany do użytku 31 grudnia 1884 roku, kończył się on w Smolníckiej Hucie. Pierwotnie była tu planowana linia wąskotorowa (o rozstawie szyn 1000 mm) i taka została wybudowana na odcinku Gelnica – Smolnícka Huta (25,510 km). Odcinek Margecany – Gelnica (7,529 km) miał normalny rozstaw szyn.
Budowa linii Mimo tego, że wybór trasy i decyzja o budowie zapadły w latach 1919-20, połączenie Červenej Skaly i Margecan zaczęto budować 31 maja 1931 roku. Na prace wpływ miał wielki kryzys gospodarczy, który wydłużył czas budowy. Po ukończeniu odcinka między miejscowościami Handlová a Horná Štubňa można było odesłać pracowników oraz sprzęt do budowy nowej linii. Na istniejącym odcinku normalnotorowym wykonane zostały tylko niezbędne naprawy, a na wąskotorowym odcinku Gelnica – Mníšek nad Hnilcom tory zostały przebudowane, pozostałe odcinki budowano od podstaw.
Budowa linii w wąskiej dolinie była wymagająca, niezbędne było kucie w skałach, budowa nasypów oraz sześciu mostów o długości przekraczającej 10 metrów. Właśnie na nieistniejącym odcinku w okolicy miejscowości Telgárt była potrzeba najambitniejszych budowli, w tym 281 obiektów mostowych (największy z nich to Wiadukt Telgarcki, którego główny łuk ma 32 metry rozpiętości) i 9 tuneli o długości całkowitej 3800 metrów. Interesująca z technicznego punktu widzenia jest tzw. Pętla Telgarcka – spiralny tunel o promieniu 400 metrów i długości 1239 metrów, który wraz ze wspomnianym wiaduktem rozwiązuje problem 31-metrowej różnicy wysokości, którą pokonać trzeba przed przełęczą Besník.
Otwieranie odcinków linii 1 października 1933 roku – odcinek Červená Skala – Telgárt 28 września 1934 roku – odcinek Telgárt – Dobszyńska Jaskinia Lodowa 26 lipca 1936 – odcinek Mníšek nad Hnilcom – Mlynky
Obiekty na linii Tunel Gelnicki – o długości 220 m Tunel Mlynecki – o długości 140 m Tunel Hamricki – o długości 300 m Tunel Stratenski – o długości 105 m Tunel Jarabski II – o długości 326 m Tunel Jarabski I – o długości 372 m Tunel Besnicki – szczytowy tunel o długości 849 m, w którym linia osiąga najwyższy punkt wśród linii normalnotorowych na Słowacji (955,5 m n.p.m.) Tunel Hronski – o długości 250 m Tunel Telgarcki – spiralny tunel o długości 1239,4 m Wiadukt Telgarcki – konstrukcja żelbetowa o długości 86,2 m oraz wysokości 22 m Wiadukt Chmaroszski – kamienny, długości 112,6 m, wysoki na 18 m
Stacje na linii Červená Skala – stacja osobowa – łączy się z linią nr 172 (Bańska Bystrzyca – Červená Skala) Telgárt Dobszyńska Jaskinia Lodowa Mlynky Hnilec Nálepkovo Švedlár Mníšek nad Hnilcom Prakovce Gelnica Margecany – łączy się z linią nr 180 (Żylina – Koszyce)
Przypisy
Kategoria:Linie kolejowe na Słowacji