Alegoria Starego i Nowego Testamentu – powstały w latach 1532–1535 obraz autorstwa niemieckiego malarza Hansa Holbeina Młodszego, znajdujący się w Szkockiej Galerii Narodowej w Edynburgu.
Opis Artysta przedstawił na obrazie swego rodzaju skrót Biblii. Po lewej stronie dzieła „ponurą teologię” Starego Testamentu, po prawej „teologię zbawienia” Nowego Testamentu. Stary Testament uświadamia człowiekowi jego śmiertelność, wynikającą z grzechu pierworodnego – na obrazie widnieją pierwsi rodzice, którzy za namową węża spożywają zakazany owocPor. Rdz 3.. Na szczycie Horebu ponad nimi Mojżesz przyjmuje kamienne tablice z dekalogiemPor. Pwt 5.. Poniżej wąż miedziany na palu, znana z Księgi Liczb scena, stanowiąca typologię ofiary krzyżowej ChrystusaPor. Lb 21,4-9.. Dla ludzi Starego Przymierza na wszystkim kładł się cień śmierci w dolnym lewym rogu obrazu malarz-alegorysta przedstawił leżący w grobie ludzki szkielet. W centrum przedstawione zostało drzewo. Po stronie lewej ma ono suche gałęzie, po prawej drzewo jest zielone. Pod drzewem siedzi nagi człowiek, którego pouczają prorok Izajasz i św. Jan Chrzciciel. Po prawej stronie dzieła ukazana została teologia pełna nadziei. Zamiast miedzianego węża ofiara Chrystusa na krzyżuPor. J 3,14., zamiast śmiertelnego widoku grobu zmartwychwstający ChrystusPor. Mt 28,9., zamiast kamiennych tablic łaska Zbawienia, zamiast grzechu Adama i Ewy ewidentne wskazanie na Baranka Bożego, który gładzi grzechy świataPor. J 2,29.. W łatwiejszym odczytaniu przesłania dzieła pomagają łacińskie napisy.
Zobacz też Prawo i Ewangelia
Przypisy
Kategoria:Jezus Chrystus na obrazach Kategoria:Obrazy Hansa Holbeina Kategoria:Obrazy z motywami ze Starego Testamentu Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu