Jerzy Mieczysław Jachowicz (ur. 15 maja 1938 w Sochaczewie) – polski dziennikarz, publicysta.

Życiorys Przed 1989 działał w opozycji demokratycznej (NSZZ „Solidarność”). W latach 1989–2005 był dziennikarzem „Gazety Wyborczej”, jednym z prekursorów dziennikarstwa śledczego w Polsce.

Zajmował się głównie problematyką przestępczości zorganizowanej i jej powiązań z dawnym aparatem bezpieczeństwa PRL. Pisał m.in. o zabójstwie Grzegorza Przemyka, niszczeniu dokumentów na zlecenie gen. Buły.

Od 2005 pracował jako dziennikarz tygodnika „Newsweek Polska”, zaś od 2006 w „Dzienniku”. Od 2008 na antenie Programu III Polskiego Radia w porannym wydaniu audycji „Zapraszamy do Trójki” prowadził cykl „Z Archiwum Jerzego Jachowicza”, gdzie opowiadał o wybranych przez siebie wydarzeniach, które badał jako dziennikarz śledczy. Zrezygnował z tej pracy 2 marca 2009 w reakcji na odwołanie Krzysztofa Skowrońskiego z funkcji dyrektora Programu III.

Jerzy Jachowicz do końca 2010 współpracował z informacyjnym portalem internetowym Telewizji Polskiej – tvp.info, a do listopada 2012 z tygodnikiem „Uważam Rze”.

Obecnie prowadzi audycję „W Jamie Jachowicza” w internetowym Radiu Wnet. Publikuje również w „Gazecie Polskiej Codziennie”, a od listopada 2012 jest stałym felietonistą-komentatorem tygodnika W Sieci.

Jest członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Autor książki Z archiwum Jerzego Jachowicza (Kraków: Wydawnictwo Otwarte 2008).

W styczniu 2023 został prawomocnie skazany z art. 212 par. 2 kodeksu karnego, za zniesławienie prokuratora Dariusza Korneluka. W grudniu 2023 został ułaskawiony przez Andrzeja Dudę.

Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025.

Życie prywatne W kwietniu 1990 nieznani sprawcy podpalili jego mieszkanie w Pruszkowie. W wyniku pożaru zginęła żona dziennikarza, Maria z domu Chiniec. Jego syn, Piotr Jachowicz (ur. 1967), jest scenarzystą.

W 2023 przeszedł zawał mięśnia sercowego.

O losach Jerzego Jachowicza opowiada film fabularny Michała Dudziewicza Tu stoję... (1993)filmpolski.pl: Tu stoję.. W rolę dziennikarza (w filmie o nazwisku Lech Bentkiewicz) wcielił się Lech Łotocki.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (za wybitne zasługi dla rozwoju niezależnego dziennikarstwa, za wspieranie transformacji ustrojowej w Polsce, wolności słowa i wolnych mediów, za upowszechnianie prawdy o najnowszej historii Polski, 2026)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2026 r. nr rej. 301/2026 o nadaniu orderu (). Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – (za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy dziennikarskiej i publicystycznej, 2017Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 października 2017 r. o nadaniu orderów () – pkt 3.) Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości – 2018

Przypisy

Bibliografia

Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 322.

Linki zewnętrzne Jerzego Jachowicza w Radiu Wnet Teksty w portalu wPolityce.pl na stronie SDP

Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Wolnego Słowa Kategoria:Ludzie urodzeni w Sochaczewie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Polscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Redaktorzy PR1 Kategoria:Redaktorzy PR3 Kategoria:Redaktorzy Radia Wnet Kategoria:Ułaskawieni przez Andrzeja Dudę Kategoria:Urodzeni w 1938