Pan i władca: Na krańcu świata (ang. Master and Commander: The Far Side of the World) – amerykański historyczny dramat wojenny z 2003 roku w reżyserii Petera Weira.
Obsada Russell Crowe – kapitan Jack Aubrey Paul Bettany – doktor Stephen Maturin James D’Arcy – pierwszy oficer, porucznik Tom Pullings Edward Woodall – drugi oficer, porucznik Mowett Chris Larkin – kapitan Howard z piechoty morskiej Robert Pugh – nawigator Allen Max Benitz – podchorąży Calamy Max Pirkis – podchorąży lord Blakeney Lee Ingleby – podchorąży Hollom Ian Mercer – bosman Hollar Tony Dolan – cieśla Lamb Billy Boyd – sternik Bonden David Threlfall – Killick, kapitański steward George Innes – marynarz Plaice William Mannering – marynarz Doudle Patrick Gallagher – marynarz Davies Alex Palmer – marynarz Slade Thierry Segall – kapitan fregaty „Acheron”
O filmie Nacechowany niezwykłym realizmem epoki film przedstawia dramatyczne przejścia załogi brytyjskiej fregaty H.M.S. „Surprise” podczas wojen napoleońskich. Jej celem staje się zniszczenie francuskiego okrętu korsarskiego, który zadając porażający cios z zaskoczenia, opływa następnie przylądek Horn z zamiarem napastowania brytyjskich statków wielorybniczych na Pacyfiku.
Dwie zasadnicze role odtworzyli R. Crowe jako kapitan Aubrey i P. Bettany jako doktor Maturin – postacie z cyklu powieściowego będące zarazem przyjaciółmi i antagonistami. Scenariusz oparto na historycznych powieściach marynistycznych Patricka O’Briana, zwłaszcza na wydarzeniach opisanych w utworach Master and Commander i The Far Side of the World (w polskim wydaniu Dowódca „Sophie” i „Pan i Władca na krańcu świata”). Epizod dokonanej na samym sobie operacji usunięcia kuli przez doktora Maturina wyjęto z powieści HMS „Surprise”. Opowiadane w mesie oficerskiej anegdoty o admirale Nelsonie zaczerpnięto z powieści Mat lekarza pokładowego. Sceny nocnego zmylenia przeciwnika poprzez wodowanie tratwy z fałszywymi sygnałami świetlnymi oraz publicznej operacji mózgu marynarza na pokładzie okrętu pochodzą z jeszcze innej powieści O’Briana (Dowództwo na Mauritiusie).
W porównaniu z powieścią istotną różnicę stanowi okoliczność, że w książce przeciwnikiem Anglików jest okręt amerykański, a starcia odnoszą się do wojny brytyjsko-amerykańskiej. Z uwagi na to, iż ukazanie Amerykanów we wrogiej roli niekorzystnie wpłynie na odbiór filmu w Stanach Zjednoczonych, po zmianie scenariusza uznano, że przeciwnikiem ma być francuska fregata „Acheron”. Przebieg ostatniego, rozstrzygającego starcia oparto na zdarzeniu z powieści Dowódca „Sophie”, choć tam przeciwnikiem jest hiszpański okręt „Cacafuego”, zaś samo starcie rozgrywa się na Morzu Śródziemnym.
Nagrody Film otrzymał 2 Oscary za zdjęcia i montaż dźwięku. Poza tym był nominowany w kategoriach Najlepszy Film, Najlepsza Reżyseria, Najlepszy Montaż, Najlepsze Kostiumy, Najlepsza Scenografia, Najlepsza Charakteryzacja, Najlepszy Dźwięk i Najlepsze Efekty Specjalne.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie adaptacje filmowe Kategoria:Amerykańskie dramaty filmowe Kategoria:Amerykańskie filmy przygodowe Kategoria:Amerykańskie filmy z 2003 roku Kategoria:Filmy kręcone na Galapagos Kategoria:Filmy kręcone w stanie Kalifornia Dolna Kategoria:Filmy marynistyczne Kategoria:Filmy w reżyserii Petera Weira Kategoria:Filmy wytwórni 20th Century Fox Kategoria:Filmy wytwórni Miramax Films Kategoria:Filmy wytwórni Universal Pictures Kategoria:Filmy nagrodzone Oscarem za najlepsze zdjęcia Kategoria:Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszy montaż dźwięku