Wytłaczanie – w inżynierii chemicznej proces wytwarzania długich elementów z tworzyw sztucznych. Polega na uplastycznianiu tworzywa w układzie uplastyczniającym i przepychaniu go przez kanały o odpowiednim profilu. Wytłaczanie jest metodą przetwórstwa fizyczno-chemicznego II rodzaju (PEC II).
Proces odbywa się w wytłaczarkach, składających się z trzech układów: napędowego, sterowania i uplastyczniającego. Tworzywo ogrzewa się do uzyskania odpowiedniej plastyczności, a następnie przetłacza się przez głowicę wytłaczarską (ustnik) i chłodzi uzyskując tzw. wytłoczynę. Do przemieszczania tworzywa stosuje się przenośniki śrubowe (ślimaki) lub tłoki.
Odmiany procesów wytłaczania konwencjonalne porujące – do układu uplastyczniającego dodaje się porofor auto–termiczne – ciepło dostarczane przez tarcie powlekające – podciśnieniowe i ciśnieniowe z rozdmuchiwaniem – swobodne (otrzymuje się folię rurową) lub z ograniczeniem mechanicznym (otrzymuje się pojemniki) z napełnianiem – np. kroplówki z granulowaniem – w wodzie lub powietrzu, z proszku robi się granulat współwytłaczanie – otrzymywanie wytłoczyn składających się z kilku warstw różniących się np. kolorem lub strukturą; w procesie tym wykorzystuje się dwie lub więcej wytłaczarek, z których każda dostarcza określone tworzywo sztuczne przy stałym wydatku objętościowym do wspólnej głowicy (matrycy) wytłaczającej.
Zobacz też formowanie wtryskowe
Przypisy
Kategoria:Tworzywa sztuczne Kategoria:Inżynieria procesowa