8 Dywizja Strzelecka (, 8 DS) – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.
Formowania i walki Sformowana jako 8 Dywizja Piechoty na bazie 5 Moskiewskiej Dywizji Piechoty, 1 Tulskiej DP, 2 Tambowskiej DP i Kałużskiej DP. 11 października 1918 przemianowania na 8 Dywizję Strzelecką. 26 lipca 1926 roku otrzymała imię Feliksa Dzierżyńskiego. Jej pełna nazwa to: 8 Mińska Dywizja Strzelecka im. Feliksa Dzierżyńskiego odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy. W czasie agresji na Polskę, 16 września 1939 walczyła w strukturach 4 Armii.
Po wojnie zimowej z Finlandią została przeniesiona do Północno-kaukaskiego Okręgu Wojskowego. Powróciła do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1941 roku pod dowództwem pułkownika Mikołaja Józefowicza Fomina w składzie wojsk Okręgu Leningradzkiego.
Powtórnie sformowana 2 lipca 1941 roku jako 8 Dywizja Strzelecka Obrony Narodowej. 24 sierpnia 1941 przemianowana na 8 Dywizję Strzelecką.
Po raz trzeci sformowana 25 grudnia 1941 roku w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym jako 458 Dywizja Strzelecka. В 1942 roku przemianowana na 8 Dywizję Strzelecką.
Struktura organizacyjna Pierwsze formowanie 151 pułk strzelecki 229 pułk strzelecki 310 pułk strzelecki 62 pułk artylerii lekkiej 117 pułk artylerii haubic 154 dywizjon moździerzy 108 dywizjon artylerii przeciwpancernej 162 dywizjon artylerii przeciwlotniczej 2 kompania rozpoznawcza 21 batalion saperów 61 batalion łączności 77 batalion medyczno-sanitarny 41 kompania przeciwchemiczna 24 batalion transportowy kompania transportowa 22 piekarnia polowa 148 stacja poczty polowej 409 kasa polowa Drugie formowanie (jako 8 DS) 1299 pułk strzelecki 1301 pułk strzelecki 1303 pułk strzelecki 975 pułk artylerii lekkiej 699 dywizjon artylerii przeciwlotniczej 477 kompania rozpoznawcza 863 batalion łączności 497 batalion medyczno-sanitarny 366 kompania przeciwchemiczna 309 kompania transportowa 266 piekarnia polowa Trzecie formowanie 151 pułk strzelecki 229 pułk strzelecki 310 pułk strzelecki 62 pułk artylerii lekkiej 154 dywizjon moździerzy (do 17.10.1942) 108 dywizjon przeciwpancerny 2 kompania rozpoznawcza 21 batalion saperów 61 batalion łączności 77 batalion medyczno sanitarny 41 kompania przeciwchemiczna 89 kompania transportowa 457 piekarnia polowa 922 punkt weterynaryjny 1703(1816) poczta polowa 1199(1295) kasa polowa
Dowódcy dywizji kombrig Władimir Kołpakczi (był w 1939)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Radzieckie dywizje strzeleckie z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Suworowa