Everett "Cotton" Owens (ur. 21 maja 1924 w Union, zm. 7 czerwca 2012 w Spartanburgu) – amerykański kierowca serii NASCAR znany pod pseudonimem "the King of the Modifieds".
Kierowca wyścigowy Starty w wyścigach rozpoczął w latach pięćdziesiątych w serii Whelen Modified Tour, gdzie wygrał ponad 100 wyścigów, a w roku 1953 oraz 1954 został mistrzem serii.
W NASCAR zadebiutował podczas wyścigu na torze Daytona Beach Road Course w 1950 roku, podczas którego zajął 14. miejsce. Wystartował jeszcze w dwóch wyścigach, i zakończył sezon na trzynastej pozycji. Pierwsze zwycięstwo odniósł na tym samym torze, 17 lutego 1957 roku. W trakcie wyścigu wyrobił sobie 55 sekund przewagi nad Johnnym Beauchampem. Został wtedy pierwszym kierowcą, którego średnia prędkość w wyścigu przekroczyła 100 mil/godzinę (średnia prędkość w wyścigu – 101.541 mph = 163 379 km/h). Było to także pierwsze zwycięstwo samochodu marki Pontiac w NASCAR. W 1959 Cotton Owens wygrał jeden wyścig, 13 wyścigów zakończył w czołowej piątce, a dwadzieścia dwa w dziesiątce. Zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej przegrywając jedynie z Lee Pettym. Był to jego największy sukces w karierze kierowcy wyścigowego.
Zakończył karierę kierowcy wyścigowego z dziewięcioma wygranymi wyścigami i 10 pole position oraz z tytułem wicemistrza NASCAR.
Właściciel zespołu W 1962 roku zatrudnił jako kierowcę w swoim zespole Juniora Johnsona. Prowadził także rozmowy z Davidem Pearsonem w Spartanburgu.
W 1964 roku po raz ostatni wystartował w NASCAR jako kierowca by pokazać, że jest lepszy od Pearsona. Wziął wtedy udział w dwóch wyścigach.Wygrał wyścig na torze Richmond International Raceway. W następnym wyścigu, w którym wystartował, zajął drugie miejsce, przegrywając z Nedem Jarretem.
W 1965, kiedy to NASCAR zabroniło używania silników Hemi, Owens oraz Pearson przenieśli się do wyścigów dragsterów, gdzie Owens wystawiał zasilanego alkoholem Dodge'a Darta z Nitro w klasie Experimental.
Rok później wrócili do NASCAR. Wygrali 15 wyścigów, 7 razy samochód Pearsona startował z pole position. Sezon zakończyli tytułem mistrzowskim dla Davida Pearsona. Na początku 1967 roku Pearson odszedł z zespołu Cottona Owensa. Ich sześcioletnia współpraca przyniosła 27 zwycięstw w 170 wyścigach oraz jeden tytuł mistrzowski.
Cotton Owens był szczęśliwy z tego, że wielu wielkich kierowców NASCAR startowało w jego zespole. Wśród nich były takie legendy, jak: David Pearson, Buddy Baker, Pete Hamilton, Marty Robbins, Ralph Earnhardt, Bobby Isaac, Junior Johnson, Benny Parsons, Fireball Roberts, Mario Andretti, Charlie Glotzbach, Al Unser. Zespół Owensa reprezentowało 25 kierowców. W trakcie swoich startów zespół wziął udział w 291 wyścigach, odniósł 32 zwycięstwa, a 29 razy samochody z tego zespołu były najszybsze w kwalifikacjach.
Gdyby zsumować osiągnięcia Cottona Owensa, jako kierowcy i szefa zespołu, otrzymamy 41 zwycięstw w 487 wyścigach oraz 38 pole position.
Wyróżnienia W 2009 otrzymał miejsce w South Carolina Athletic Hall of Fame (ściana sław atletyków Karoliny Południowej). W 2008 został wyróżniony miejscem w International Motorsports Hall of Fame. W 1970 Owens otrzymał miejsce w National Motorsports Press Association's Hall of Fame na torze Darlington Speedway. W 1998 roku został wyróżniony jako jeden z pięćdziesięciu najlepszych kierowców NASCAR z okazji 50 istnienia tej serii (NASCAR's 50 Greatest Drivers) 16 września 2006 otrzymał Recipient of the Order of the Palmetto, najwyższe cywilne wyróżnienie przyznawane przez gubernatora Karoliny Południowej od 1971 roku, za całokształt osiągnięć sportowych i zasługi dla Karoliny Południowej. Member Darlington Records Club (klub rekordzistów toru Darligton). Member NASCAR Mechanics Hall of Fame (ściana sław mechaników NASCAR). Member NASCAR Legends (legendy NASCAR). 15 lutego 2006 roku został wyróżniony jako pionier wyścigów i żywa legenda wyścigów samochodowych. 28 maja 2000 roku otrzymał nagrodę Yunick Smokey za całokształt zaangażowania w wyścigi samochodowe. 16 października 2005 został uhonorowany przez Vance County Tourism Dept. miejscem w “East Coast Drag Times Hall of Fame Motorsports Pioneer Award” (Ściana sław pionierów wyścigów dragsterów wschodniego wybrzeża). W 1996 Racing Club Old Timer wręczył mu nagrodę najlepszego szefa zespołu lat sześćdziesiątych (“Car Owner’s of the 1960s).
Podsumowanie startów w NASCAR Rok Pozycja Punkty Starty Zwycięstwa Top 5 Top 10 PP Wygrana 1950 13 500 3 0 0 1 0 1100 $ 1951 42 312 5 0 1 3 0 225 $ 1952 65 0 4 0 0 1 0 200 $ 1953 76 0 1 0 0 0 0 50 $ 1954 84 0 4 0 0 1 0 175 $ 1955 29 1248 2 0 1 2 0 900 $ 1956 52 0 8 0 1 4 0 920 $ 1957 14 4200 17 1 3 6 1 12784 $ 1958 17 3716 29 1 8 17 2 6579 $ 1959 2 9962 37 1 13 22 2 14639 $ 1960 39 3050 14 1 5 5 2 14065 $ 1961 22 8032 17 4 11 11 2 11800 $ 1962 30 4984 16 0 7 8 1 5905 $ 1963 114 0 1 0 0 1 0 175 $ 1964 80 0 2 1 2 2 0 3400 $Podsumowanie – 36 400 160 9 52 84 10 72917 $
Bibliografia WELCOME TO THE OFFICIAL WEBSITE OF COTTON OWENS GARAGE Cotton Owens Cotton Owens
Kategoria:Amerykańscy kierowcy NASCAR Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2012