Szkoła Podchorążych Broni Pancernej – szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.
We Francji Szkoła Podchorążych Broni Pancernej w Ohateau de St. Esteve rozpoczęła swą działalność w marcu 1940. Pierwszy trzymiesięczny kurs objął 42 uczniów. Absolwenci kursu uzyskali tytuły podchorążych i awanse podoficerskie.
Komenda szkoły komendant - kpt. Marian Włodzimierz Żebrowski dyrektor nauk - kpt. Jan Hodoń Po promocji Szkoła Podchorążych została przeniesiona do Cairanne i utworzono Batalion Szkolny Broni Pancernej. W jego skład weszły dwie kompanie szkolne po ok. 90 uczniów. Skład jednej kompania stanowili żołnierze z pełną maturą, w drugiej - z małą.
Dowództwo batalionu dowódca (komendant) - mjr Mieczysław Poniatowski dyrektor nauk - kpt. Jan Hodoń dowódca kompanii - kpt. Roman Gilewski dowódca kompanii - kpt. Aleksander Kruciński 19 czerwca 1940 r. w porcie St. Jean-de-Luz szkoła załadowana została na statki i po kilku godzinach przybyła do portu Plymouth.
W Wielkiej Brytanii Powstała we Francji szkoła przybyła 24 czerwca 1940 do portu Plymouth w Wielkiej Brytanii. Początkowo została dyslokowana w Crawford w Szkocji. Tu w listopadzie został ukończony kurs rozpoczęty we Francji. Szkoliło się ok. 180 podchorążych. Tak we Francji jak i w Szkocji zajęcia były przeważnie tylko teoretyczne, gdyż czołgów szkolnych nie było. Sprzęt szkolny w Szkocji stanowiły 2 samochody ciężarowe, 2 motocykle i 2 ciągniki Chenillette. Po ukończeniu kursu podchorążowie otrzymali przydziały do jednostek liniowych, gdzie odbyli praktykę na sprzęcie i otrzymali stopnie oficerskie. Dalsze kursy Szkoły Podchorążych zostały czasowo przerwane.
Kadra szkoły komendant szkoły - mjr Mieczysław Poniatowski dyrektor nauk - kpt. Jan Hodoń dowódca 1 kompanii - kpt. Roman Gilewski dowódca 2 kompanii - kpt. Aleksander Kruciński Szkoła Podchorążych Broni Pancernej w ramach Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego Szkołę odtworzono w strukturach Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego. Pierwszy kurs skrócony zrealizowano jeszcze od stycznia 1944. Przeznaczony był wyłącznie dla żołnierzy 1 Dywizji Pancernej, którzy mieli za sobą doświadczenia bojowe. Kurs 11 tygodniowy skrócony ukończyło 43 podchorąży. II kurs rozpoczęty pod koniec 1944 ukończyło 30 podchorążych z 1 DPanc posiadających doświadczenie bojowe na froncie. Na kolejnych kursach szkolono szeregowych z cenzusem Polaków z armii niemieckiej. Szkolenie trwało osiem miesięcy i podzielone było na pięć okresów. W sumie dawało to 1408 godzin szkoleniowych. Od grudnia 1944 do 1 marca 1946 szkołę wypuściło osiem promocji. 17 kwietnia 1945 Szkoła Podchorążych Broni Pancernej została przemianowana na Szkołę Podchorążych Wojsk Pancernych. Kursy III-V i VIII były zorganizowane dla żołnierzy 1 DPanc i innych jednostek pancernych I Korpusu, VI i VII dla żołnierzy II Korpusu.
Kadra szkoły komendant szkoły - mjr Tadeusz Poliszewski Komendanci poszczególnych klas: por. K. Urbanowicz por. J. Strycharczyk por. K. Rządkowski por. A. Namitkiewicz por. J Politowski rtm. T. Biały por. E. Blajda por. J. Klukowski por. R Andruszkiewicz por. J. Porczyński
Kursy Szkoły Podchorążych
II kurs 28 XII 1944 - 14 VII 1945 32 absolwentów III kurs 10 I 1945 - 14 VIII 1945 25 absolwentów IV kurs 15 II 1945 - 20 IX 1945 24 absolwentów V kurs 22 III 1945 - 24 X 1945 24 absolwentów VI kurs 26 IV 1945 - 17 IX 1945 23 absolwentów VII kurs 1 VI 1945 - 8 II 1946 25 absolwentów VIII kurs 9 VIII 1945 - 1 III 1946 25 absolwentów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jednostki szkolne Wojska Polskiego Kategoria:Wojska pancerne Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Szkolnictwo Polskich Sił Zbrojnych