Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Główczycach – rzymskokatolicka parafia w Główczycach. Należy do dekanatu główczyckiego diecezji pelplińskiej. Prowadzą ją salezjanie.
Erygowana w 1946 roku.
Historia thumb|left|Figury świętych przed kościołem mały|lewo|Budynek plebanii, przed nim figura św. Jana Bosko mały|lewo|Krzyż misyjny mały|lewo|Figura św. Michała Archanioła mały|lewo|Historia parafii na tablicy informacyjnej w kruchcie kościoła Przed wprowadzeniem chrześcijaństwa w miejscu kościoła w Główczycach istniał ośrodek kultu pogańskiego. Pierwszą świątynię zbudowano tu w XI wieku, a wieżę kościelną w 1062. W 1595 od parafii odłączono wieś Pobłocie (przyłączono do Cecenowa), a przyłączono Izbicę. Wzmiankowany w 1577 kościół spłonął w 1662. Odbudowano go, a w 1699 wystawiono nową wieżę kościelną. Do głównej nawy w latach 1745–1749 dobudowano nawy boczne.
W 1773 społeczność Główczyc wypędziła pastora Petrusa Schimańskiego, który chciał wprowadzić kazania w języku niemieckim. W 1829 w mszach w języku kaszubskim brało udział 2/3 mieszkańców wsi, w 1835 – 1/3, zaś w 1886 nabożeństwa i kazania po kaszubsku zlikwidowano.
W 1889 kościół parafialny spłonął z całym niemal wyposażeniem. Zachował się tylko puchar z 1712, dzbanek z 1729 i srebrny talerz z ornamentem.
Współczesny kościół został zbudowany w 1881 na miejscu poprzedniego. Fundatorami świątyni byli Putkamerowie, właściciele wsi. Świątyni nadano wezwanie św. Apostołów Piotra i Pawła. Urząd proboszczów sprawowali ewangelicy, była to bowiem parafia luterańska.
W 1912 do parafii należały wspólnoty w Główczycach i Izbicy.
W drugiej połowie XIX wieku powstał budynek plebanii. Postawiono go częściowo z cegły, częściowo z muru pruskiego. W tym czasie powstał przykościelny cmentarz. Współcześnie ma formę lapidarium z kamiennym pomnikiem z 1999 ku pamięci zmarłych.
W 1940 w skład wchodziło 13 wsi. Parafia liczyła 6228 osób zgromadzonych we Wspólnocie Kościelnej w Izbicy oraz wspólnotach lokalnych w Wielkiej Wsi, Klęcinie, Równie, Rumsku, Rzuszczach, Skórzynie, Wykosowie, Warblinie, Siodłoniach, Cieminie, Szczypkowicach. Część parafian mieszkała w okolicach jeziora Łebsko w powiecie lęborskim.
Po zajęciu powiatu słupskiego przez wojska radzieckie (1945), mimo że Kościół ewangelicki w regionie przestał funkcjonować, w Główczycach działalność duszpasterską nadal prowadził superintendent Johannes Bartel. Dłużej działali luterańscy lektorzy. Następnie kościół stanowił filiał Ewangelicko-Augsburskiej Parafii pw. Św. Krzyża w Słupsku. Pracowali tu duszpasterze ze Słupska.
Po przejęciu przez katolików parafią od maja 1946 do grudnia 1949 administrowali dwaj oblaci. W 1950 oficjalnie objęli kościół parafialny w Główczycach oraz kościoły filialne. Zastępczo parafią administrował ks. Wojciech Malinowski – proboszcz parafii Zagórzyca. W lutym 1950 pracę duszpasterską w Główczycach podjął jezuita o. Stanisław Mirek, po trzech tygodniach został aresztowany za działalność w Armii Krajowej. Kiedy w 1950 r. ks. Z. Kęsy przejął kościół parafialny oraz przynależny parafii od 1945 kościół filialny pw. św. Józefa w Izbicy, obiekty były dostosowane do sprawowania katolickich nabożeństw.
W 1950 posługę duszpasterską przejęli salezjanie. Liczba wiernych wynosiła wówczas 1917, a w 1959 – 2327 osób. W latach 1946–1947 na teren parafii sprowadzili się osadnicy z zachodniej części Kurpi Zielonych, z Północnego Mazowsza, Kieleckiego, Poznańskiego, Wileńszczyzny, Kaszub, Wołynia, Lwowskiego, Kujaw i Bieszczadów.
Pierwotnie do parafii Główczyce należały miejscowości, które znalazły się później w obrębie wydzielonych z niej parafii Stowięcino i Cecenowo.
W 1977 erygowano salezjański dom zakonny. Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku przy plebanii wystawiono obiekty przeznaczone na rekolekcje Ruchu Światło-Życie. Po transformacji polityczno-ustrojowej w Polsce, staraniem duszpasterzy z Główczyc, powstały nowe kościoły filialne: w Będziechowie i w Szczypkowicach.
W pobliżu kościoła stoi figura Maryi, którą wyeksponowano na kamiennym postumencie wykonanym z zachowanych elementów pomnika poświęconego mieszkańcom Główczyc poległym w I wojnie światowej. Pierwotnie stała tu figura żołnierza ze sztandarem. Nie zachowały tablice z inskrypcjami.
Z parafii pochodzi trzech kapłanów: ks. Henryk Łącki SDB, ks. Piotr Pączkowski SDB i ks. Damian Okroj SDB.
Kościoły filialne Św. Józefa – Izbica MB Wspomożenia Wiernych – Będziechowo Najświętszego Serca Pana Jezusa – Szczypkowice
Miejscowości Będziechowo Borek Skórzyński Ciemino Dochowo Dochówko Gać Gorzysław Izbica Klęcinko Klęcino Równo Rumsko Rzuski Las Rzuszcze Siodłonie Skórzyno Szczypkowice Święcino Warblino Wielka Wieś Wykosowo Zagórne Zgierz
Proboszczowie mały|Zdjęcia proboszczów w budynku plebanii ks. Józef Gołąbek (1946–?) ks. Piotr Purgoła (?–1949) ks. Stanisław Mirek (1950) ks. Zygmunt Kęsy SDB (1950–1959) ks. Józef Walawski SDB (1959–1966) ks. Hieronim Pixa SDB (1966) ks. Jan Bujalski SDB (1966–1970) ks. Jan Laśkiewicz SDB (1970–1976) ks. Ignacy Czarnota SDB (1976–1983) ks. Franciszek Warniewski SDB (1983–1984) ks. Gustaw Zając SDB (1984–1991) ks. Lesław Głuchowski SDB (1991–2000) ks. Jacek Jaszewski SDB (2000–2006) ks. Tadeusz Stromski SDB (2006–2014) ks. Grzegorz Stępniak SDB (2014–2023) ks. Grzegorz Siwak SDB (2023–2025) ks. Dariusz Presnal SDB (od 2025)
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Informacje o parafii na stronie diecezji pelplińskiej
Kategoria:Parafie diecezji pelplińskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła Kategoria:Parafie salezjańskie Kategoria:Religia w gminie Główczyce Parafia