Wacław Błażej Orłowski (ur. 3 lutego 1868 w Brzezinach, zm. 16 października 1949 w Olsztynie) – polski lekarz, bakteriolog, badacz wścieklizny. Uważany jest za jednego z pierwszych odkrywców ciałek Negriego.
Życiorys Syn Gracjana Orłowskiego, miał czterech braci i jedną siostrę. Jego brat Aleksander był prezydentem Pabianic. Ukończył gimnazjum w Lublinie. Od 1888 roku studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując dyplom lekarza 7 grudnia 1893. Jeszcze jako student pracował w laboratorium bakteriologicznym Odona Bujwida. Od 1893 zatrudniony przez Bujwida jako prywatny asystent w Zakładzie Higieny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dzięki stypendium Kasy im. Mianowskiego wyjechał za granicę uzupełniać studia w dziedzinie bakteriologii u Eschericha w Grazu. Po powrocie do Warszawy zaproponowano mu objęcie kierownictwa stacji bakteriologicznej Saratowskiej Gubernialnej Ziemskiej Uprawy, jednak Orłowski odrzucił tę ofertę. Kontynuował pracę w Zakładzie Pasteurowskim w Warszawie, kierowanym przez Władysława Palmirskiego. W 1897, z rekomendacji Nenckiego i Łukjanowa, wyjechał do Wilna zakładać stację pasteurowską. Prywatny zakład Orłowskiego przyjmował pacjentów pokąsanych przez wściekłe zwierzęta z obszaru całej guberni wileńskiej. Orłowski kierował zakładem do wybuchu II wojny światowej (w okresie międzywojennym lecznicę upaństwowiono). Pod koniec 1945 osiadł w Olsztynie. Z małżeństwa z Eleonorą Bołtuciówną zawartego 17 listopada 1898 miał syna Wacława i córkę Renię. Zmarł w 1949 roku, jego grób znajduje się na Cmentarzu św. Józefa w Olsztynie. Wspomnienie pośmiertne napisał o nim Stanisław Flis.
Dorobek naukowy W 1892 roku Orłowski przedstawił referat poświęcony zmianom w neuronach rogów przednich rdzenia kręgowego, w którym opisał ciała szkliste, nie barwiące się hematoksyliną ani eozyną, nazwane przez niego „ciałkami błyszczącymi”. Prawdopodobnie był to jeden z najwcześniejszych opisów ciałek NegriegoProtasewicz D. Wkład Polaków do nauki. Polak odkrywcą tzw. ciałka Negriego. Problemy 6 (9), s. 640 (1950). Przyczyny, dla których jego odkrycie nie zostało dostrzeżone, pozostają nieznane.
Wybrane prace Zmiany w komórkach nerwowych przy wściekliźnie. Gazeta Lekarska 12 (22), s. 465-476, 1892 Orłowski, Bujwid. O dwóch nowych gatunkach laseczników przecinkowatych w wodzie. Medycyna, 1893
Palmirski, Orłowski. Próba indolowa w hodowlach drobnoustrojów błonicy. Medycyna 23, s. 121-123, 1895 Ueber die Indolreaktion bei Diphtheriebouillon-Kulturen. Centralblatt für Bakteriologie und Parasitenkunde 1. Abt. 17, s. 358-360, 1895 O własnościach przeciwbłonicowych surowicy krwi dzieci. Medycyna 23, ss. 101; 152 (1895) Palmirski, Orłowski. Badania porównawcze nad określeniem siły surowicy Behring'a, Aronson'a, Roux, Krakowskiej i Warszawskiej. Medycyna 23, s. 317-322, 1895 Przyczynek do kazuistyki zakażeń jadem wścieklizny. Medycyna 26, s. 337-339, 1898 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w roku 1899. Medycyna, 1901 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w roku 1904. Medycyna, 1906 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w roku 1905. Medycyna, 1907 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w roku 1906. Medycyna i Kronika Lekarska, 1908 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w r. 1907. Medycyna i Kronika Lekarska, 1910 Statystyka szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie w roku 1908. Medycyna i Kronika Lekarska, 1910
Przypisy
Bibliografia Piotr Szarejko. Słownik lekarzy polskich XIX wieku. Tom 4. Wydawnictwo Naukowe Semper ss. 288-289
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Brzezinach Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Jakuba w Olsztynie Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Lekarze związani z Olsztynem