thumb|skaluj=1.6|Przykładowe nihon-tō (katana i wakizashi) tworzące razem komplet (daishō) Nihon-tōKenkyusha's New Japanese-English Dictionary, Kenkyusha Limited, Tokyo 1991, , str. 1225 (jap. 日本刀; dosł. miecz japoński) – ogólna nazwa japońskiej siecznej broni białej, wykonywanej ręcznie, według tradycyjnych technologii. Ze względu na dosłowne tłumaczenie, nihon-tō zwyczajowo nazywane są mieczami, mimo że (poza tsurugi) nie zaliczają się do tego typu broni.
Wśród nihon-tō można wyodrębnić: broń długą tsurugi no-dachi ō-dachi kogarasu-maru daitō tachi katana broń krótką tantō shōtō ko-dachi wakizashi
Ponadto Nihon-tō dzieli się na różne kategorie. Zalicza się do nich m.in. podział od strony historycznej:
(上古刀) - do ok. 900r. tzw "Starożytne Miecze" Kotō (古刀) - ok. 900–1596r., "Stare Miecze" Shintō (新刀) - 1596–1780r., "Nowe Miecze" Shinshintō (新々刀) - 1781–1876r., "Nowe nowoczesne Miecze" Gendaitō (現代刀) - 1876–1945r., "Miecze Współczesne" Shinsakutō (新作刀) - po 1945r., "Nowo Wykonane" lub "Nowe Miecze"
Zobacz też Daishō
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Japońska broń biała