Loud – piąty album studyjny barbadoskiej piosenkarki R&B Rihanny. Płyta została wydana po raz pierwszy 12 listopada 2010 roku przez wytwórnię Def Jam Recordings, lecz z nieznanych przyczyn jej wydanie zostało przesunięte na 19 listopada. Album został całkowicie zmieniony, niż wydany rok wcześniej Rated R, na którym poruszane są mroczne tematy w połączeniu z hip hopem, rockiem i dubstepem. Loud skupia się na szybszym tempie muzycznym, począwszy od dance-popu aż do electro-R&B i nawiązuje do dancehallu, znanego z Music of the Sun i A Girl Like Me, jednocześnie włączając rock do „California King Bed” i reggae inspirowane karaibskim nurtem do „Man Down”.

Utwory na płytę były nagrywane od lutego, częściowo w trakcie ostatnich dni trasy koncertowej Last Girl on Earth Tour i podczas kręcenia pierwszych scen do pierwszego filmu z udziałem Rihanny, zatytułowanego Battleship: Bitwa o Ziemię (2012). Nad płytą pracowali tacy producenci jak: StarGate, The Runners, Polow da Don, Tricky Stewart i Alex da Kid. Na płycie gościnnie wokalu użyczył Drake, Nicki Minaj i Eminem, który to zaśpiewał z Rihanną „Love the Way You Lie” tyle, że na płycie w utworze „Love the Way You Lie (Part II)”, Rihanna pełni funkcję wokalu prowadzącego. Britney Spears znalazła się na remiksie do „S&M”, którego nie posiada wersja albumowa.

Loud uzyskał pozytywne recenzje, za optymistyczny materiał i wokal Rihanny. Album znalazł się na pierwszej pozycji zarówno w Kanadzie, jak i Szwajcarii. W Ameryce trafił na miejsce trzecie, ze sprzedażą 207 000 kopii, co dało rekord w liczbie kupionych egzemplarzy Rihanny w pierwszym tygodniu po wydaniu. Wielkiej Brytanii album wspiął się na szczyt notowania, a ponadto pięciokrotnie pokrył się platyną i został okrzyknięty czwartym najlepszym albumem z 2010 roku w tym kraju.

Z płyty wydano siedem singli, w tym międzynarodowy hit „Only Girl (In the World)”, „What’s My Name?”, które wspięły się na szczyt UK Singles Chart oraz „S&M”, który w Wielkiej Brytanii osiągnął pozycję trzecią. Wszystkie trzy single osiągnęły pozycję pierwszą notowania Billboard Hot 100, z czego „S&M” stał się dziesiątym hitem Rihanny na tej liście, gdzie Rihanna jest najmłodszą artystką, która w najkrótszym czasie zgromadziła najwięcej singli numer jeden w Ameryce, pobijając tym samym rekord Mariah Carey. „Raining Men” i „Man Down” zostały wydane za pośrednictwem radia, z czego ten drugi wydano w Europie w formacie digital download. „California King Bed” czwarty singel z płyty, który osiągnął pozycję w pierwszej dziesiątce w trzynastu krajach świata, w tym pierwszą w Polsce oraz czwartą w Australii i Nowej Zelandii. „Man Down” trafiło na pierwsze miejsce we Francji i pięćdziesiąte dziewiąte w Ameryce, natomiast „Cheers (Drink to That)”, szósty singiel z płyty na pozycję siódmą Hot 100. „Only Girl (In the World)” otrzymało statuetkę na Grammy Awards za Najlepszy singel Dance. W celu promocji wydawnictwa Rihanna rozpoczęła swoją czwartą, a trzecią światową trasę koncertową zatytułowaną Loud Tour, podczas której dziesięć razy wystąpiła na londyńskiej arenie O2. 30 listopada 2011 roku album został nominowany do nagrody Grammy, w kategorii Album roku.

Tło i nagrywanie thumb|left|Bu Thiam, wiceprezydent wytwórni Def Jam, powiedział, że Loud była inspirowane Thrillerem Michaela Jacksona W wywiadzie dla MTV, Ne-Yo, jeden z producentów pracujących nad Rated R wyjawił, że „nie pisze tekstów dla Rihanny o Brownie, ale to normalne, że Rihanna chce wydać bardziej mroczny album”. Wydawnictwo okazało się sukcesem, z którego to wydano aż pięć singli, w tym międzynarodowy „Rude Boy”. Prawie po pół roku od wydania czwartego, mrocznego albumu Rated R ogłoszono, że Rihanna pracuje nad kolejnym, piątym już albumem. Piosenkarka wyjawiła, że jej nowe wydawnictwo będzie „bardziej energiczne” i znacznie będzie się różniło od poprzednich. Erik Hermansen z norweskiej grupy producentów StarGate, powiedział o koncepcji albumu: „Rihanna przyjechała do nas, zanim rozpoczęła nagranie „Only Girl (In the World)” i powiedziała: Czuję się świetnie. Chcę wrócić do zabawy, chcę uszczęśliwiać i nagrywać szybkie rekordy”. Sean Garrett porównał dźwięk nowych utworów do „Umbrelli” i „Rude Boy”. w wywiadzie dla MTV, prezes Def Jam porównał nadchodzący album do Thrillera Michaela Jacksona, mówiąc:

„Rihanna jest w wielkich przygotowaniach. Staram się ją pchać tam, gdzie każda piosenka będzie hitem od jednego do 12 lat. Mówię NIE wypełniaczom albumu. Nasz album jest Thrillerem Michaela Jacksona”.

Prace nad albumem zostały rozpoczęte w lutym 2010 roku i trwały przez sześć miesięcy, częściowo w trakcie ostatnich dni trasy Last Girl on Earth Tour, podczas kręcenia pierwszych scen do filmu Battleship: Bitwa o Ziemię, aż do sierpnia 2010 roku. Nagrywanie odbywało się w studiu: Burst HQ w Milwaukee, w stanie Wisconsin, w Cahuenga Pass Studio, Larrabee Sound Studios, The Village, Westlake Recording Studios i East West Studios w Los Angeles, w stanie Kalifornia, w Effigy Studios, Electric Lady Recording Studios, Platinum Sound Recording Studios i w Roc the Mic Studios w Nowym Jorku, w stanie Nowy Jork, w Glenwood Studios w Burbank, w stanie Kalifornia, w No Excuses Recording Studios w Santa Monica, w stanie Kalifornia, w The Hit Factory i w We the Best Studios w Miami, w stanie Floryda, w Studio at the Palms w Las Vegas, w stanie Nevada i w The Bunker Studios w Paryżu, we Francji. Nad albumem pracowało wielu producentów i artystów, m.in. Taio Cruz, Alex da Kid, Sean Garret, Ne-Yo, Rico Love, Timbaland, Shontelle, David Guetta i Drake. Rihanna i L.A. Reid zebrali grupę producentów muzycznych i kompozytorów w kilku studiach nagraniowych w Los Angeles na dwa tygodnie, żeby napisali dla niej i wykończyli około 200 utworów, z czego jedenaście z nich trafiło na album. Utwór „DJ Got Us Fallin’ in Love” był pierwotnie napisany dla Rihanny, ale ostatecznie wysłano go do Ushera. O „What’s My Name?”, Rihanna czuła, że Drake jest prawdziwą osobą, która może zrozumieć melodię piosenki i osobiście zaprosił go do pracy nad utworem. Piosenka pierwotnie miała znaleźć się w wersji zremiksowanej na albumie, ale ostatecznie wybrano oryginał. Podczas chatu z nią na oficjalnym stronie poświęconej fanom Rihannadaily.com, Rihanna wypowiedziała się na temat skończonego albumu:

„Jestem dumna z ery Rated R, ale nic nie równa się z tym co zrobiłam teraz!”, wyjawiła Rihanna, dodając: „Nie cofam się z moją muzyką. Zawsze bronicie mnie, więc teraz mam kilka świetnych piosenek. Nie chciałam iść w ślady Good Girl Gone Bad, chciałam kolejny krok w ewolucji Rihanny i jest idealny dla nas”.

Oprócz informacji potwierdzającej zakończenie albumu na chacie, Rihanna wypowiedziała się, że album będzie nosił nazwę Loud, mówiąc: „Bądźmy wszyscy Loud, bądźmy szaleni, bądźmy podekscytowani, ponieważ jestem napompowana. Zamierzam być sobą, ponieważ to, co faceci kochają najbardziej, to właśnie sprawia, że czuję się najlepiej. To jest po prostu normalne, normalna jest dla mnie Loud! Impertynencja, zabawa, flirty, energia”. Podczas kręcenia scen do filmu Battleship: Bitwa o Ziemię, w wywiadzie dla Entertainment Tonight Rihanna wyjaśniła: ‘Loud jest słowem, nazwą albumu z pewnością odzwierciedlającą postawę w tym, co naprawdę bezczelne i flirtujące i przykuwa uwagę i dlatego lubię to. To bardzo interesujące, więc będzie to kolorowy album’.

thumb|Rihanna w „S&M” podczas Loud Tour thumb|Rihanna w „California King Bed”

Kompozycje Wpływ i dźwięk Muzycznie, Loud zawiera szybkie tempo, począwszy dance-popu aż do electro-R&B i nawiązuje do dancehallu, znanych z Music of the Sun(2005) i A Girl Like Me (2006). W wywiadzie dla MTV, Rihanna wypowiedziała się: „Chciałam utworów, które byłyby tylko Rihanny, których nikt nie może utworzyć. Nie chciałam typowej płyty pop jak Kesha, Lady Gaga, czy Katy Perry, którą mogę po prostu zrobić i nad nią pracować. Chciałam utworów lub piosenek, które byłyby tylko piosenkami Rihanny, które tylko ja mogłam zrobić, żeby miały trochę zachodnio indiańskiego klimatu, pewnego tonu, pewnego tonu i pewnej energii”. Rihanna podczas promocji Loud powiedziała, że „dużo muzyki rodzi się z frustracji”, dodała także „gdy idziesz do klubu i musisz słuchać złej muzyki powracasz do alkoholu wysokoprocentowego ponieważ chcesz dobrze się bawić. Nienawidzę przejść do [następnej] piosenki. Chciałam stworzyć album, który po prostu można grać”.

Piosenki i teksty „S&M” to utwór otwierający album to, piosenka z gatunku eurodance, wyprodukowana przez norweską grupę StarGate i Sandy Vee. Utwór przypomina „Master and Servant” z 1984 roku, zespołu Depeche Mode, a lirycznie nawiązuje do sadomasochizmu. Andy Kellman z AllMusic pochwalił utwór za jako jeden z najlepszych na Loud, gdzie „Rihanna jest zabawna i złowroga zarazem”, napisał też, że nie jest jednak tak dobry jak poprzedni singiel „Rude Boy”. James Skinner z BBC Music skrytykował piosenkę za sadomasochizm, który nie jest synonimem zalotności, a który Rihanna próbuje stworzyć. „What’s My Name?” zostało wyprodukowane przez StarGate i zawiera gościnny wokal kanadyjskiego rapera o pseudonimie Drake. Singiel utrzymany jest w średnim tempie i zawiera w pływy z electro i R&B i jest powrotem Rihanny do „Island-popu”, gatunku muzycznego za czasów początku kariery wokalistki, gdzie występuje ciężkie reggae. Megan Vick z Billboard skomentowała utwór słowami: „What’s My Name?” jest wspólnym wysiłkiem, gdzie Rihanna jest właścicielką utworu i dostarcza bardziej profesjonalną wersję swojej osobowości”. „Cheers (Drink to That)” wyprodukowała hip hopowa grupa producentów The Runners. Mark Savage z BBC News określił piosenkę jako „zabawną w sam raz na nocny wypad za miasto”, którą Rihanna dedykuje „...wszystkim alkoholikom na świecie”. Utwór zawiera sample z „I’m with You” Avril Lavigne. „Only Girl (In the World)”, czyli pierwszy singiel promujący wydawnictwo, a trzeci wyprodukowany przez StarGate. Utwór jest z pogranicza dancepopu i eurodancu. Brat Wete, reporter Entertainment Weekly określi głos Rihanny jako „...uwodzicielski”, „silniejszy i bardziej seksowny” od jej singla z 2007 roku „Don’t Stop the Music”. „California King Bed” jest rockową balladą. Ryan Dombell z Pitchfork Media porównał piosenkę do „I Don’t Want to Miss a Thing” (zespołu Aerosmith stworzoną na potrzeby filmu Armageddon). Utwór stworzyła grupa The Runners. „Man Down” wyprodukował Shama Joseph. Jon Pareless z New York Times zauważył, że w piosence Rihanna używa zachodnio indiańskiego akcentu, a całość opowiada o zastrzeleniu przez wokalistkę mężczyzny na dworcu głównym. „Raining Men” zawiera gościnny udział artystki urodzonej na Trynidadzie Nicki Minaj, którą wyprodukował Mel & Mus. AllMusic ocenił piosenkę jako najsłabszy punkt na płycie, który brzmi jak niedokończony. Rihanna opisała piosenkę, słowami: „To naprawdę zabawna piosenka, nie taka jaki był oryginał. Jest śmieszna, a zarazem dziwaczna”. „Complicated” wyprodukowali Tricky Stewart i Ester Dean. Leah Greenblatt z Entertainment Weekly skomentowała piosenkę: „Nawet gdy mówi krnąbrnemu mężczyźnie, jak trudno go kochać, brzmi niemal pogodnie, a jej nowo rozbudowany wokal chętnie dostosowuje się do wysokich house’owych beatów”. „Love the Way You Lie (Part II)” to następna część światowego hitu „Love the Way You Lie” z gościnnym udziałem Eminema, którą wyprodukował Alex da Kid. W piosence tej Rihanna tym razem pełni funkcję głównego wokalu, a całość przedstawiona jest z kobiecej perspektywy, nie jak w oryginale z męskiej.

Odbiór Sukces komercyjny Album zadebiutował na pozycji trzeciej Billboard 200, ze sprzedażą 207 tys. kopii w pierwszym tygodniuSprzedaż albumów na HipHop.. Płyta jest obecnie najlepiej sprzedającym się albumem w karierze artystki.