Emil Bobu (ur. 22 lutego 1927 w Vârfu Câmpului, zm. 12 lipca 2014 w Bukareszcie) – rumuński polityk komunistyczny. Członek Rumuńskiej Partii Komunistycznej od 1945 r.
Działał początkowo w lokalnych strukturach partyjnych w Jassach, będąc pracownikiem kolei. W 1950 r. został pracownikiem Ministerstwa Sprawiedliwości. Następnie w latach 1965–1972 był pierwszym sekretarzem PCR w okręgu Suczawa. W 1972 r. powrócił do Bukaresztu, zostając doradcą sekretarza generalnego PCR. W latach 1979–1981 minister pracy. Do upadku dyktatury Nicolae Ceaușescu był jednym z jego najbliższych współpracowników. Świadczy o tym fakt, że Bobu był jednym z pasażerów helikoptera, którym Ceaușescu uciekł z budynku Komitetu Centralnego PCR 22 grudnia 1989 r. Poza funkcją wicepremiera, którą piastował w latach 1980–1982 zajmował mniej eksponowane stanowiska, niemniej uważany jest za „szarą eminencję” reżimu Ceaușescu. Po upadku dyktatury początkowo skazany na karę śmierci, zamienioną następnie na kilkuletnie więzienie.
Odznaczenia Order „23 sierpnia” III klasy (1964) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 1975) Krzyż Wielki Orderu San Marino (San Marino, 1975)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Ministrowie pracy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem San Marino Kategoria:Odznaczeni rumuńskimi odznaczeniami Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Rumunii Kategoria:Politycy Rumuńskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Rumuńscy ministrowie Kategoria:Wicepremierzy Rumunii Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2014