Théodore Aubert (ur. 8 września 1878 w Genewie, zm. 19 stycznia 1963 tamże) – szwajcarski polityk, adwokat, założyciel tak zwanej „Ligi Auberta”, pisarz i alpinista.
Życiorys Był synem Henrrie Louisa i Ellen-Isabel Price. Po ukończeniu College de Genéve, studiował prawo na Uniwersytecie Genewskim (Université de Genève). Podjął pracę otwierając w 1901 roku własną kancelarię adwokacką. Reprezentował Union de defense économique, któremu przewodniczył w Conseil de l’Ordre des Avocats. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany w stopniu oficerskim i skierowany został na placówkę dyplomatyczną do Paryża gdzie pracował w latach 1917–1918. Od grudnia następnego roku pracował w Berlinie i później we Francji pełniąc obowiązki wizytatora z ramienia Międzynarodowego Czerwonego Krzyża. Znając losy jeńców więzionych w obozach został delegatem na konferencję International Law Association. Posłował do parlamentu kantonu w Genewie latach 1923–1925, a w latach 1935–1939 do Rady Narodowej. Broniąc Arkadija Pawłowicza Połunina uczestniczył w procesie Maurice Conradiego. W związku z wydarzeniami jakie miały miejsce po procesie (wymordowano rodzinę Conradiego) Théodore Aubert opublikował dokumenty dotyczące powiązań rządu bolszewickiego z tą sprawąJego obrona A. Połunina. Przed sądem w Lozannie zakończyła się sukcesem.. Pod wpływem tych doświadczeń założył międzynarodową ponadpartyjną organizację społeczną Entente internationale contre la IIIe Internationale (Liga Auberta – Porozumienie do Walki z III Międzynarodówką) wokół której zrzeszyły się organizacje antykomunistyczne z trzydziestu krajów Europy i AmerykiZ Polski do Ligi Auberta przystąpiło Porozumienie Antykomunistyczne.. Liga wydawała La Vague Rouge i Biulletin quotidienne EIA. Documentation mensuelle zajmujące się publikowaniem dokumentów ilustrujących działalność wywrotową bolszewików, książki i raporty dla rządów i Ligi NarodówEfektem działalności wydawniczej Ligi Auberta była książka Antibolschevistiches Vade-Mecum Organisations u. Aktivaität (Genewa 1939 r.)..
Do wybuchu II wojny światowej Théodore Aubert był celem dwóch zamachów. Po wojnie dokumentacja organizacji trafiły do zbiorów uniwersytetu w Genewie.
Prócz pracy zawodowej i aktywności politycznej Théodore Aubert był aktywnym członkiem genewskiego klubu alpinistycznego, a także pisał romanse historyczne.
Publikacje książkowe La Brevecarriere de Jean Lerat: roman historique sur la terreur genevoise. (Genewa, 1914 r.) 1814: roman historiques genevois. (Genewa, 1914 r.) Notre attitude vis-à-vis des bellegerante. (Genewa, 1915 r.) L’Affaire Conradi. (Genewa, 1924 r.) Riechr Obera. (Genewa, 1924 r.) Á la recherche de l’ordere novueau. (Genewa, 1935 r.) Das unzerstörbare Christentum. Pour la démocratigue suisse contre le communisme tatalitaire. (Genewa, 1946 r.) Komunismus und Freiheit. Täuschung und Wirklichkeit. (Genewa, 1947 r.) Les papiers du colonel Aubert, 1813-1888. Souvenirs militaires. Letters des princes d’Orleans. (Genewa, 1953 r.)
Zobacz też Antykomunizm Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża III Międzynarodówka
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Madała, Aubert, Théodore, [w:] Encyklopedia „Białych Plam”. T. XIX (suplement A-Mą). Radom: Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, 2005, , s. 19–20.
Linki zewnętrzne Historische Lexikon der Schweiz; Marie Bron Aubert, Théodore 26-11-2001. [dostęp 2010-09-30].
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Adwokaci Kategoria:Antykomunizm Kategoria:Ofiary represji komunistycznych w Europie 1917–1991 Kategoria:Pisarze związani z Genewą Kategoria:Szwajcarscy pisarze francuskojęzyczni Kategoria:Szwajcarscy prawnicy Kategoria:Deputowani do Rady Narodowej (Szwajcaria) Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Ludzie urodzeni w Genewie