Kuropalates, zlatynizowane curopalates (gr. κουροπαλάτης z łac. cura palatii – "zajmujący się pałacem")Kazhdan (1991), p. 1157 – jeden z najwyższych bizantyjskich tytułów od czasów Justyniana Wielkiego do czasów dynastii Komnenów w XII wiekuToumanoff (1963), pp. 202, 388. W wariancie żeńskim – kuropalatissa.
Historia Pierwszy raz tytuł pojawia się w V wieku i oznacza urzędnika wysokiej rangi zajmującego się pałacem cesarskim (odpowiednik zachodniego majordoma)Bury (1911), p. 33. Gdy Justynian I Wieki uczynił swojego bratanka Justyna II kuropalatesem tytuł ten zyskał na znaczeniuEvans, James Allan (1999), Justin II (565-578 A.D.) stając się jednym z najwyższych tytułów w państwie obok cezara i nobilissimusa, będąc tak jak one zarezerwowany dla członków rodziny cesarskiej, był także nadawany ważnym obcym władcom, często na Kaukazie. Między 580 a 1060 rokiem honorowymi kuropalatesami zostało szesnastu książąt i królów Iberii Kaukaskiej, a od 635 kilku ormiańskich władcówRapp (2003), p. 374. Zgodnie z Kletorologionem Filoteosa napisanym w 899 roku insygniami kuropalatesa był czerwony kaftan, płaszcz i pasekBury (1911), p. 22. W XI i XII wieku godność ta utraciła dawne znaczenieHolmes (2005), p. 87. Była przyznawana jako honorowy tytuł dla wysokich dowódców spoza rodziny cesarskiej a jego funkcje zostały stopniowo przejęte przez inne stanowiska np. protovestiariosaKazhdan (1991), p. 1749. Tytuł przetrwał do okresu Paleologów, ale był już rzadko używany.
Przypisy
Kategoria:Bizantyńskie urzędy i tytuły