Hotel Ratuszowy w Bydgoszczy – dawny hotel, obecnie (od 2020) hostel położony w zabytkowej kamienicy przy ulicy Długiej, na terenie Starego Miasta w Bydgoszczy.

Położenie Budynek stoi w północnej pierzei ul. Długiej, między ul. Stefana Batorego a ul. Jana Kazimierza.

Historia W miejscu kamienicy, według szczegółowego planu zabudowy miasta, sporządzonego przez pruskiego geometrę Gretha, w 1774 r. znajdowało się kilka zabudowanych działek. Obecny budynek na miejscu 3 wcześniejszych kamienic wzniosło w latach 1830–1833tablica na budynku podaje rok 1831 miasto Bydgoszcz z przeznaczeniem na gmach administracyjny (ratusz). We wnętrzach, mieszczących m.in. dużą i małą salę sesyjną oraz gabinet burmistrza, usytuowano urzędy miejskie. Budynek pierwotnie był dwupiętrowy, miał użytkowe poddasze i przykryty był wysokim łamanym dachem.

W 1879 r. magistrat przeniesiono do budynku dawnego kolegium jezuickiego na Starym Rynku, zaś kamienicę sprzedano hotelarzowi Juliusowi Lengningowina znajdującej się na hotelu tablicy zapisano nazwisko w wersji "Lengnin", a Józef Święcicki w swoim przewodniku z 1907r. pisze o hotelu "Lengnig", będącemu wcześniej właścicielem hotelu "Rio". Nowy właściciel przystąpił do przebudowy i remontu gmachu mających na celu przystosowanie go do pełnienia funkcji hotelowych. Autorem projektu przebudowy był mistrz murarski Gustav Weihe, a pracami ciesielskimi kierował Heinrich Mautz.

Prace ukończono w 1881 r. Objęły one podwyższenie budynku o jedną kondygnację, przebudowę wnętrz na parterze, gdzie umiejscowiono ekskluzywne sklepy, oraz wzbogacenie aranżacji fasady. Naprzeciwko wejścia usytuowano reprezentacyjną klatkę schodową. Część mieszkalna hotelu znajdowała się na piętrach. Pokoje wyposażono w sanitariaty i pomieszczenia do zażywania zimnych i ciepłych kąpieli. Od strony podwórza znajdowała się duża sala restauracyjna, zaś piwnice zajmowała kuchnia i pomieszczenia gospodarcze. Fasada hotelu Lengninga wyróżniała się bogactwem zastosowanych ornamentów, przewyższając pod tym względem sąsiednie kamienice. Były to dekoracje antykizujące: Meander pod oknami poddasza, a na gzymsie koronującym fryzy: kostkowy, jajownik i astragalBręczewska-Kulesza Daria. Echa architektury starożytnej w budowlach bydgoskich XIX i początku XX wieku. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 8. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 2003.

W 1908 r. Julius Lengning sprzedał posesję wraz z budynkiem handlarzowi winem z Olsztyna Antonowi Kretschmanowi, który przeprowadził modernizację hotelu. W 1909 r. założono instalację centralnego ogrzewania, na poddaszu urządzono dodatkowe pokoje dla gości, zaś na parterze otwarto winiarnię, piwiarnię i wyszynk. Tuż przed I wojną światową był to czwarty co do liczby gości hotel w mieścieAleksandra Lewińska "130 lat Ratuszowego. Hotel na 18. południku", Gazeta Wyborcza Bydgoszcz 09.06.2011 http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/1,48722,9753359,130_lat_Ratuszowego__Hotel_na_18__poludniku.html.

Aż do 1945 r. hotel funkcjonował pod niezmienioną nazwą (Lengninga), mimo zmian właścicieli. Od 1921 r. był nim Andrzej Goździk, od 1932 r. Marta Smogulecka, a od 1935 r. M. Liszka. W latach 30. XX w. w sali dancingowej odbywały się liczne imprezy taneczne.

Po 1945 r. w budynku umieszczono internat Technikum Elektrycznegotablica na budynku wspomina o obecności w tym czasie internatu Technikum Mechanicznego, a dodatek "VIP" do "Expressu Bydgoskiego" z 17 czerwca 2011 podaje informację o internacie Technikum Mechaniczno-Elektrycznego, jednak w 1965 r. przywrócono mu funkcje hotelowe. Nazwę obiektu zmieniono na „Hotel Ratuszowy”, a jego zarządcą zostało przedsiębiorstwo „Hotele Miejskie”, od 1974 r. Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Turystyczne „Brda”przekształcone w 1990 roku na Przedsiębiorstwo Turystyczne ”Brda”, a w 2004 roku w Przedsiębiorstwo Hotelarsko Turystyczne „Brda” Sp. z o.o..

Obecnie budynek, chociaż nadal pełni funkcje noclegowe, został gruntownie przebudowany, zmieniono także wygląd fasady, szczególnie w części parteru. W 2020 przeprowadzono remont elewacjiKolejna kamienica na ulicy Długiej wypięknieje. Kiedyś był w niej ratusz.

Architektura Budynek jest wzniesiony na nieregularnym rzucie zbliżonym do prostokąta, z niewielkimi wewnętrznymi dziedzińcami. Kamienica frontowa jest podpiwniczona, dwupiętrowa, z poddaszem. Parter zdobiony jest boniowaniem. Kondygnacje wydzielono wydatnymi gzymsami, przy czym największy jest gzyms koronujący. Okna pierwszego i drugiego piętra posiadają bogatą, zróżnicowaną na każdym piętrze oprawę architektonicznąParucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008. Wejście główne znajdowało się dawniej na środku elewacji (dziś z boku), zmieniły się też rozmiary klatek schodowych. Uboższa jest fasada. Nie ma attyki, która przez wiele lat zdobiła rzeźba Merkurego, z atrybutami handlu. Piwnice pod budynkiem mają 3 poziomy, część z nich posiada okrągłe sklepienia. Nie są one udostępnione dla osób z zewnątrzKatarzyna Oleksy "Pokoje i noclegi w ratuszu" Express Bydgoski 10 czerwca 2011.

Hotel Hotel Ratuszowy był dwugwiazdkowy. Posiadał 28 pokoi jedno- i dwuosobowych, apartament, Restaurację Ratuszową oraz salę konferencyjną wynajmowaną na bankiety, spotkania biznesowe i uroczystości okolicznościowe.

Zobacz też Ulica Długa w Bydgoszczy Stare Miasto w Bydgoszczy

Przypisy

Bibliografia Umiński Janusz: Bydgoszcz. Przewodnik: Bydgoszcz: Regionalny Oddział PTTK „Szlak Brdy”, 1996

Długa 37 Kategoria:Ulica Długa w Bydgoszczy Kategoria:Zabytkowe budynki w Bydgoszczy Kategoria:Hotele w Bydgoszczy Bydgoszcz Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1833