Tunel Beskidzki – tunel kolejowy na Ukrainie, przechodzący pod Przełęczą Wołowiecką w głównym grzbiecie Karpat Wschodnich, o długości 1765 m.
Tunel znajduje się pomiędzy stacjami kolejowymi Beskid w dolinie jednego z dopływów górnego Oporu (dorzecze Dniestru) i Skotarśke w dolinie górnej Wiczy (dopływ Latoricy, dorzecze Dunaju). Za nim w kierunku stacji Skotarśke następują jeszcze trzy krótkie tunele. Cały ten odcinek znajduje się w biegu V Paneuropejskiego Korytarza Transportowego.
Historia Pierwotny tunel zbudowano w 1886 r. w celu połączenia Galicji z Rusią Podkarpacką, należącą wówczas do Węgier.
W dwudziestoleciu międzywojennym tunel znajdował się na obszarze Polski w województwie stanisławowskim w powiecie skolskim. Położony na wysokości 792 m n.p.m. liczył 1747 m długości i był wówczas najdłuższym tunelem w Polsce. Kursował przezeń m. in. pospieszny pociąg ze Lwowa do Budapesztu. Czas przejazdu pociągu przez tunel wynosił niespełna 4 minuty.
Pod koniec II wojny światowej wojska niemieckie wysadziły tunel w powietrze. Po szybkiej odbudowie został powtórnie oddany do użytku w 1946 roku.
Ze względu na zły stan techniczny obiektu konieczna stała się jego gruntowna przebudowa lub zastąpienie nową konstrukcją. W związku z tym od 26 września 2013 r. trwała budowa nowego, dwutorowego 1765-metrowego tunelu 30 metrów obok starej przeprawy. Inwestycję sfinansowały Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (40 mln dol.), Europejski Bank Inwestycyjny (64,5 mln dol.) i Ukrzaliznycia. Całkowity koszt budowy wyniósł 102,7 mln € (118 mln $). Nowy tunel otwarto 24 maja 2018.
Zobacz też Austriackie Koleje Państwowe (na terenie Galicji)
Przypisy
Beskidzki Beskidzki Kategoria:Transport w obwodzie lwowskim Kategoria:Transport w obwodzie zakarpackim