– była elitarną szkołą przeznaczoną do kształcenia kadr dowódczych dla Cesarskiej Japońskiej Marynarki Wojennej. Powstała w Nagasaki, ale w roku 1866 przeniesiona została do Jokohamy, zaś trzy lata później do Tsukiji, na ówczesnych przedmieściach Tokio. Ostatecznie, w roku 1888, znalazła swą siedzibę w Etajima, koło Hiroszimy.

Studiujący tam podchorążowie pobierali naukę przez trzy lub cztery lata, a po końcowych egzaminach trafiali – jako kadeci-stażyści – na okręty, gdzie mieli dosłużyć się, w trakcie długich zazwyczaj rejsów oceanicznych, stopnia podporucznika.

Podstawową funkcją szkoły, zgodnie z zasadami intelektualizmu marynarki wojennej, było podnoszenie kwalifikacji intelektualnych w korpusie oficerskim. Podobnie jak w przypadku programu nauczania w Annapolis i Dartmouth, Etajima zapewniała japońskim podchorążym praktyczne zajęcia z inżynierii, artylerii i nawigacji. Podczas gdy od oficerów armii cesarskiej nie oczekiwano, że będą ludźmi światowymi, oficerów marynarki szkolono w kierunku większej kosmopolityczności, aby lepiej reprezentowali Imperium Japońskie za granicą. Osiągnięto to poprzez wprowadzenie obowiązkowej nauki języków obcych (w tym przypadku niemieckiego, angielskiego i francuskiego) dla wszystkich podchorążych marynarki wojennej w Akademii Etajima. W szkole kładziono nacisk na tradycyjne japońskie wartości, a wszyscy kadeci zobowiązani byli do nauki sztuk walki. Obowiązkowe były zajęcia z judo oraz jednej z wybranej przez siebie dyscypliny spośród kendō, kyūdō, jūkendō (sztukę walki na bagnety) i iadō.

Rozwój szkoły od 1888 roku ściśle związany jest z transformacją z okresu Tokugawy i wczesnego Meiji, modernizacją państwa i budową nowoczesnej marynarki wojennej w zachodnim stylu. Szkoła działała początkowo pod silnym wpływami brytyjskimi – czego wyrazem była budowa głównego budynku szkoły w stylu angielskim ze specjalnie sprowadzonych w tym celu z Wielkiej Brytanii cegieł.

Do znanych absolwentów Etajimy nalezeli Heihachirō Tōgō, Isoroku Yamamoto, Chūichi Nagumo, Tamon Yamaguchi, Takeo Kurita, Jisaburō Ozawa

W roku 1943 powstała w Iwakuni odrębna szkoła dla lotnictwa morskiego, a w roku 1944 inna tego samego typu szkoła została założona w miejscowości Maizuru. Akademia została zamknięta w roku 1945, wraz z likwidacją Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. W 1954 r. na jej miejsce otwarto inną szkołę, która do dzisiaj szkoli oficerów Japońskich Morskich Sił Samoobrony.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wojskowe szkoły morskie Kategoria:Uczelnie w Japonii Kategoria:Cesarska marynarka wojenna Japonii Kategoria:Etajima