Pieśń – gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu.
Pieśń to utwór liryczny podzielony na strofy, zwykle o tematyce poważnej.
Forma pieśni jako wiersza wywodzi się z utworów Horacego i ód greckich (antyk, tradycja grecko-rzymska). U Horacego stała się samodzielną formą literacką.
W średniowiecznej literaturze pieśni były epickimi utworami narracyjnymi o tematyce historycznej, np. Pieśń o Rolandzie.
Pieśń posiada cztery cechy główne: uproszczoną budowę, układ stroficzny, częste refreny i rytmizację.
Podział pieśni ze względu na tematykę pieśni religijne biesiadne filozoficzne okolicznościowe patriotyczne państwowe miłosne związane z pracą, np. pasterskie chwalebne pochwalne dziękczynne żałobne
Cechy pieśni uproszczona budowa układ stroficzny częste refreny paralelizmy rytmizacja
Zobacz też
pieśń (forma muzyczna)
Przypisy
Linki zewnętrzne Średniowieczne pieśni religijne Pieśni religijne
Kategoria:Gatunki literackie