Szyja – półwysep, wcinający się głęboko w wody Jeziora Bnińskiego w Bninie (Kórnik). Jest południową częścią końcową wysokiego wzniesienia w rejonie Bnina.
U nasady półwyspu znajduje się stary cmentarz bniński, na którym usytuowany jest zbiorowy grób ośmiu poległych w latach 1919–1920 Polaków (powstanie wielkopolskie). Sam półwysep mieści natomiast następujące zabytki archeologiczne: pozostałości osady kultury łużyckiej, która istniała od VIII do przełomu VI/V w. p.n.e. grodzisko pierścieniowe założone około roku 960, funkcjonujące do lat 30. XI wieku, ufortyfikowane drewniano-ziemnym wałem o wysokości 7-10 metrów, posiadające majdan o wymiarach 60m x 35m kres funkcjonowania grodu nastąpił w latach 30 XI wieku, prawdopodobnie łączy się to z kryzysem monarchii piastowskiej oraz najazdem Brzetysława I około roku 1200 grodzisko odbudowano w podobnej formie poszerzając majdan do 75m x 52m grodzisko stożkowe z XIII wieku, powstałe w wyniku renowacji grodu prawdopodobnie w roku 1233, uznaje się je za wczesnośredniowieczny gród kasztelański w 2 ćwierci XIII wieku na północnym przedpolu warowni wzniesiono strażnicę w formie kopca drewniano-ziemnego z budowlą palisadową na szczycie
Półwysep Szyja był więc najstarszym obszarem osadniczym w rejonie Kórnika. Został ostatecznie opuszczony na przełomie XIII/XIV w., z powodu podniesienia się poziomu wody w tym rejonie, jednak dał początek miejskiemu założeniu Bnina.
Dostęp do grodzisk, od strony bnińskiego rynku, stanowi ulica Cmentarna.
Przypisy
Bibliografia praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, Warszawa-Poznań, 1992, s.123, Gmina Kórnik - program ochrony środowiska dla Gminy Kórnik, załącznik do Uchwały Rady Miejskiej w Kórniku z dnia 27.4.2005 Powiat poznański - mapa 1:90.000, wyd. TopMapa, Poznań, 2009,
Linki zewnętrzne cyfrowy model półwyspu z grodziskiem - dostęp 28.11.2018
Kategoria:Bnin Kategoria:Grodziska w województwie wielkopolskim Kategoria:Półwyspy w Polsce Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie wielkopolskim