Niewolnica Isaura (port. Escrava Isaura) – brazylijska telenowela wyprodukowana przez Rede Globo, wyemitowana po raz pierwszy w 1976 roku, a w Polsce od 1985 roku. Serial został zrealizowany na podstawie abolicjonistycznej powieści Bernarda Guimarãesa pt. Niewolnica Isaura z 1875 roku.

Na podstawie liczącej 178 stron powieści powstało 100 półgodzinnych odcinków. Wersja eksportowa była krótsza – w zależności od edycji obejmowała 30 odcinków trwających około 30 minut lub 15 odcinków, z których każdy trwał około godziny.

Fabuła Akcja serialu toczy się w Brazylii w XIX wieku, za panowania cesarza Pedro II, na kilkanaście lat przed zniesieniem niewolnictwa w 1888 roku.

Główną bohaterką jest Isaura – młoda, piękna niewolnica o jasnym kolorze skóry, która zna jedynie fragmenty swojej przeszłości. Wie tylko, że jej matka była piękną mulatką. Isaura należy do pana Almeidy, bogatego plantatora bawełny. Ze względu na swój wygląd nie pracuje w polu, lecz pomaga w domu. Żona właściciela, Ester Almeida, pod nieobecność syna traktuje ją jak córkę. Zapewniła Isaurze staranne wykształcenie – dziewczyna potrafi czytać i pisać, zna języki obce, gra na fortepianie, tańczy i śpiewa. Otrzymuje również eleganckie suknie, jakich nie szczędzono by własnemu dziecku.

Sielankowe życie Isaury zmienia się wraz z powrotem z Europy młodego dziedzica – Leôncia. Zakochuje się on w dziewczynie i próbuje ją uwieść. Od tego momentu Isaura ponownie staje się traktowana jak niewolnica – nie wolno jej nawet przebywać w salonie podczas wizyt gości. Dziewczyna ma jednak innego adoratora – Tobiasa, właściciela sąsiedniej plantacji, którego darzy uczuciem. Tobias pragnie wykupić Isaurę i poślubić, lecz Leôncio, mimo że sam żeni się z Malviną – córką przyjaciela ojca – nie zamierza zrezygnować z prób podporządkowania sobie Isaury.

Obsada

Emisja i reakcje W 1985 roku w Polsce wyemitowano 15-odcinkową wersję serialu. Kolejne odcinki prezentowano na antenie TVP1 we wtorki, dwukrotnie w ciągu dnia – przed południem (w ramach tzw. filmu dla drugiej zmiany) oraz po głównym wydaniu Dziennika Telewizyjnego, od 19 lutego do 28 maja.

Niewolnica Isaura była pierwszą telenowelą wyemitowaną w Polsce i od razu wzbudziła duże zainteresowanie. Spotkała się zarówno z krytyką w mediach, jak i z ogromną sympatią widzów. Choć uznawano ją wówczas za produkcję kategorii B, już czwarty odcinek osiągnął oglądalność na poziomie 84%. Jej wpływ na emocje odbiorców uznano za fenomen socjologiczny – we wtorkowe wieczory, podczas emisji serialu, ulice wielu miast pustoszały. Na fali popularności serialu, w maju 1985 roku Polskę odwiedziła para aktorów odtwarzających główne role – Lucélia Santos (Isaura) i Rubens de Falco (Leôncio). Podczas tygodniowego pobytu odwiedzili m.in. Warszawę, Łódź, Skierniewice, Katowice, Sosnowiec i Kraków, spotykając się z widzami w szkołach, szpitalach i zakładach pracy.

Telenowela była jednym z najpopularniejszych programów w historii polskiej telewizji – średnia oglądalność wynosiła 81%, a w szczytowych momentach sięgała nawet 92%Niewolnica Isaura (TV Series 1976–) – Trivia – IMDb. Po wizycie aktorów kobiety zaczęły nosić fryzury inspirowane postacią Isaury – włosy do ramion z przedziałkiem pośrodku.

Serial pozostaje największym eksportowym sukcesem brazylijskiej telewizji. Sprzedano go do ponad stu krajów. Szczególnie duży sukces odniósł w Chinach, gdzie był pierwszym zagranicznym serialem wyemitowanym po rewolucji kulturalnej. Lucélia Santos otrzymała tam nagrodę dla najlepszej aktorki, a także towarzyszyła prezydentowi Brazylii podczas oficjalnej wizyty w Chinach. Popularność telenoweli objęła również inne kraje bloku wschodniego, w tym ZSRR, Węgry i Jugosławię.

Na początku XXI wieku TV Puls dwukrotnie wyemitowała Niewolnicę Isaurę w oryginalnej, 100-odcinkowej wersji.

Inne wersje W 2004 roku brazylijska telewizja RecordTV zrealizowała nową wersję serialu – Niewolnica Isaura. Produkcja liczy 167 godzinnych odcinków i była dwukrotnie emitowana przez stację Zone Romantica.

W 2008 roku TVS wyemitowała wersję serialu, w której lista dialogowa została przełożona na etnolekt śląski. Lektorami byli Joanna Bartel i Krzysztof Hanke„Niewolnica Isaura” po śląsku, fakt.pl. Wyemitowana przez Telewizję Silesia wersja (pod tytułem Niewolnica Izaura) stanowiła drugą odmianę wersji eksportowej i składała się z 30 półgodzinnych odcinków.

Przypisy

Linki zewnętrzne Niewolnica Isaura – serial dostępny w serwisie TVP VOD

Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 1976 roku Kategoria:Seriale telewizyjne zakończone w 1977 Kategoria:Telenowele TV Globo