Rehabilitacja osób z uszkodzonym słuchem – program kompleksowych działań diagnostycznych, wychowawczych i terapeutycznych, dający dziecku niesłyszącemu optymalne warunki rozwoju i osiagania efektów na miarę indywidualnych możliwości.
Rehabilitacja zawiera się w realizacji następujących zadań: wczesna diagnoza (pedagogiczna, psychologiczna, logopedyczna), wczesna interwencja (zarówno skierowana do dziecka, jak i jego rodziny), wychowanie słuchowe dziecka, terapia słuchu i mowy dziecka, wspieranie rozwoju dziecka, edukacja rodziców, pomoc psychologiczna (niezbędna terapia rodziny), kształcenie dziecka w zakresie odczytywania mowy z ust, kształcenie w zakresie języka migowego, fonogestów, kwalifikowanie do wszczepienia implantu ślimakowego, współpraca z placówkami edukacyjnymi.
Formy pracy z dzieckiem i jego rodziną podczas rehabilitacji: diagnostyka psychologiczna, terapia psychologiczna dziecka, terapia psychologiczna rodziny, diagnostyka pedagogiczna, terapia pedagogiczna, reedukacja, diagnostyka logopedyczna, surdologopedyczna terapia słuchu i mowy, terapia słuchu, zajęcia ruchowe, logorytmika, fizjoterapia, nauka języka migowego, fonogestów.
Kadra specjalistyczna zajmująca się rehabilitacją osób z wadą słuchu: specjalista wczesnej interwencji, psycholog kliniczny, psycholog (terapeuta), surdopedagog, fizjoterapeuta, specjalista terapii ruchowej, specjalista logorytmiki, pracownik socjalny, logopeda (surdologopeda).
Specjaliści regularnie współpracują z lekarzami następujących specjalności: lekarz audiolog, lekarz foniatra, lekarz neurolog, lekarz psychiatra, lekarz okulista, lekarz pediatra.
Kategoria:Audiologia