Maren Olstad Lundby (ur. 7 września 1994 w Gjøviku) – norweska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Kolbukameratene IF. Indywidualna mistrzyni olimpijska (2018), dwukrotna mistrzyni świata (2019 i 2021) i dwukrotna wicemistrzyni świata (2021 i 2023). Sześciokrotna medalistka mistrzostw świata w konkursach drużynowych (dwa srebrne medale w 2015 i 2021, cztery brązowe medale w 2019, 2021 i 2023). Brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów (2014). Trzykrotna zdobywczyni Pucharu Świata (w sezonach 2017/2018, 2018/2019 i 2019/2020) oraz dwukrotna zwyciężczyni Raw Air (2019 i 2020).
Przebieg kariery Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie wystartowała 12 sierpnia 2007 w Bischofsgrün w konkursie Pucharu Kontynentalnego i zajęła w nim 56. miejsce. Pierwsze punkty do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego Maren Lundby zdobyła 13 września 2008 w Lillehammer, zajmując 24. miejsce. 20 lutego 2009 wzięła udział w konkursie o mistrzostwo świata w Libercu i zajęła w nim 22. miejsce. 3 grudnia 2011 roku w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 17. miejsce, po skokach na 89 m i 81 m.
Podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego - mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarskich Maren Lundby stanęła na najwyższym podium wraz z Anette Sagen, Tomem Hilde, Andersem Bardalem. 5 stycznia 2013 roku w niemieckim Schonach pierwszy raz znalazła się w dziesiątce Pucharu Świata. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajęła 23. miejsce, będąc trzecią Norweżką w tej klasyfikacji.
Sezon 2013/2014 ponownie zapoczątkowany został się konkursem drużynowym - mieszanym, w składzie norweskiej drużyny ponownie powołana została Lundby, która razem z Veltą, Sagen i Bardalem zajęli 3. miejsce przegrywając z Japończykami i Austriakami. Kolejnych trzech startach zajmowała miejsca w drugiej dziesiątce zawodów. Dopiero w rosyjskim Czajkowskim po raz drugi w karierze zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce, plasując się na ósmym miejscu. Dotychczas najwyższym miejscem w zawodach Pucharu Świata są dwa czwarte miejsce, które zdobyła w styczniu 2014 roku w Zaō. Tydzień później w Planicy zajęła 6. oraz 9. miejsce. Po zawodach w Słowenii wystartowała w mistrzostwach świata juniorów. W odbywającym się w Val di Fiemme konkursie Norweżka zajęła trzecie miejsce przegrywając jedynie z—Sarą Takanashi oraz Coline Mattel.
W pierwszym w historii skoków narciarskich kobiet na igrzyskach olimpijskich Lundby zajęła 8. miejsce tracąc do zwyciężczyni zawodów Niemki Cariny Vogt niecałe dwanaście punktów. W pierwszej serii konkursu skoczyła 97 metrów co dawało jej trzynaste miejsce, jednak po lepszej próbie w drugiej serii (100 metrów) awansowała do pierwszej dziesiątki zawodów. W samym drugim skoku zawodniczka uzyskała szósty wynik.
W pierwszych zawodach po igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w rumuńskim Râșnovie po raz pierwszy w swojej karierze stanęła na podium Pucharu Świata. W łącznej punktacji zawodów przegrała jedynie z Japonką Sarą Takanashi. Z kolei w grudniu 2016 w Niżnym Tagile odniosła pierwszy w karierze triumf w Pucharze Świata.
W 2018 zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich.
18 grudnia 2023 ogłosiła zakończenie kariery sportowej.
Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca8.11 lutego2014 Soczi/Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.97,0 m100,0 m235,5 pkt11,9 pktCarina Vogt1.15px12 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.105,5 m110,0 m264,6 pkt–
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość SkoczniaPunkt KHS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca22.20 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.73,5 m59,5 m119,5 pkt123,5 pktLindsey Van11.25 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.89,5 m85,5 m180,5 pkt51,2 pktDaniela Iraschko25.22 lutego2013 Val di Fiemme/PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.85,5 m92,5 m187,7 pkt66,0 pktSarah Hendrickson4.24 lutego2013 Val di Fiemme/PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106druż. miesz.Skład zespołu: Anders Bardal, Tom Hilde, Maren Lundby i Anette Sagen91,0 m93,0 m969,3 pkt (221,7 pkt)41,7 pktJaponia15.20 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.86,0 m88,0 m211,6 pkt25,3 pktCarina Vogt2.22 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100druż. miesz.Skład zespołu: Anders Bardal, Line Jahr, Maren Lundby i Rune Velta95,0 m91,5 m915,6 pkt (231,9 pkt)2,3 pktNiemcy4.24 lutego2017 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.99,5 m91,0 m247,7 pkt6,9 pktCarina Vogt5.26 lutego2017 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. miesz.Skład zespołu: Maren Lundby, Silje Opseth, Andreas Stjernen i Daniel-André Tande90,5 m93,5 m877,8 pkt (237,5 pkt)157,7 pktNiemcy3.26 lutego2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109druż.Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Maren Lundby, Silje Opseth i Anna Odine Strøm108,0 m100,5 m876,9 pkt (243,0 pkt)22,0 pktNiemcy1.27 lutego2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.106,5 m104,5 m259,6 pkt–3.2 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109druż. miesz.Skład zespołu: Robert Johansson, Maren Lundby, Andreas Stjernen i Anna Odine Strøm99,0 m105,5 m938,4 pkt (244,9 pkt)73,8 pktNiemcy2.25 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.102,5 m99,5 m276,5 pkt3,1 pktEma Klinec3.26 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106druż.Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Maren Lundby, Silje Opseth i Anna Odine Strøm95,5 m97,5 m942,1 pkt (253,4 pkt)17,2 pktAustria2.28 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106druż. miesz.Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Robert Johansson, Maren Lundby i Silje Opseth98,0 m101,0 m995,6 pkt (252,1 pkt)5,2 pktNiemcy1.3 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.128,0 m130,5 m296,6 pkt–7.23 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.94,5 m94,0 m227,4 pkt21,7 pktKatharina Althaus3.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102druż.Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Maren Lundby i Anna Odine Strøm89,0 m95,0 m828,6 pkt (208,5 pkt)15,2 pktNiemcy2.1 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.139,5 m133,0 m253,8 pkt10,4 pktAlexandria Loutitt
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość SkoczniaPunkt KHS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca30.28 lutego2008 ZakopaneŚrednia KrokiewK-85HS-94indywid.65,5 m63,0 m132,5 pkt94,5 pktJacqueline Seifriedsberger34.6 lutego2009 Szczyrbskie JezioroMS 1970 BK-90HS-100indywid.67,0 m–55,5 pkt186,5 pktMagdalena SchnurrDSQ29 stycznia2010 HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108indywid.dyskwalifikacjaElena Runggaldier26.27 stycznia2011 OtepääTehvandiK-90HS-100indywid.90,0 m82,5 m184,0 pkt73,5 pktColine Mattel9.23 lutego2012 ErzurumKiremitliktepeK-95HS-109indywid.99,0 m93,0 m229,5 pkt47,0 pktSara Takanashi6.25 lutego2012 ErzurumKiremitliktepeK-95HS-109druż.Skład zespołu: Gyda Enger, Jenny Synnøve Hagemoen, Synne Steen Hansen i Maren Lundby87,5 m90,0 m689,0 pkt (196,0 pkt)279,0 pktJaponia20.24 stycznia2013 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.80,0 m85,0 m190,5 pkt77,5 pktSara Takanashi4.26 stycznia2013 LiberecJeštědK-90HS-100druż.Skład zespołu: Gyda Enger, Anna Odine Strøm, Jenny Synnøve Hagemoen i Maren Lundby86,5 m86,0 m759,5 pkt (207,0 pkt)249,5 pktSłowenia3.28 stycznia2014 Val di Fiemme/PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.96,5 m97,0 m246,2 pkt16,7 pktSara Takanashi
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2011/201226.2012/201323.2013/20147.2014/201514.2015/20166.2016/20173.2017/20181.2018/20191.2019/20201.2020/20218.2022/202320.
Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem2011/2012–––02012/2013–––02013/2014–1–12014/2015––112015/2016–1342016/2017415102017/2018942152018/20191261192019/202056112Razem30191262
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Lp. Dzień Rok Miejscowość SkoczniaPunkt KHS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy1.10 grudnia2016 Niżny TagiłAistK-90HS-10091,5 m95,5 m229,6 pkt2.15 stycznia2017 SapporoMiyanomoriK-90HS-10097,0 m100,0 m248,5 pkt3.28 stycznia2017 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-10097,0 m99,0 m259,0 pkt4.11 lutego2017 LjubnoLogarska dolinaK-90HS-10093,5 m95,0 m256,7 pkt5.1 grudnia2017 LillehammerLysgårdsbakkenK-90HS-10096,0 m96,0 m271,5 pkt6.17 grudnia2017 HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108105,0 m102,0 m269,1 pkt7.13 stycznia2018 SapporoMiyanomoriK-90HS-10095,5 m93,5 m252,9 pkt8.14 stycznia2018 SapporoMiyanomoriK-90HS-10095,5 m98,5 m251,6 pkt9.19 stycznia2018 ZaōYamagataK-95HS-102101,5 m100,0 m260,9 pkt10.21 stycznia2018 ZaōYamagataK-95HS-10297,0 m101,0 m245,9 pkt11.27 stycznia2018 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9488,5 m91,0 m256,0 pkt12.4 marca2018 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-97100,0 m97,0 m257,8 pkt13.11 marca2018 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134134,0 m126,0 m262,7 pkt14.13 stycznia2019 SapporoŌkurayamaK-123HS-137128,0 m133,5 m229,8 pkt15.20 stycznia2019 ZaōYamagataK-95HS-10296,0 m92,5 m198,7 pkt16.26 stycznia2019 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-9794,0 m95,0 m247,8 pkt17.27 stycznia2019 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-9793,0 m96,5 m247,6 pkt18.2 lutego2019 HinzenbachAigner-SchanzeK-85HS-9086,0 m86,0 m228,1 pkt19.3 lutego2019 HinzenbachAigner-SchanzeK-85HS-9090,0 m88,5 m250,8 pkt20.8 lutego2019 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9490,5 m90,5 m268,9 pkt21.16 lutego2019 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137126,0 m125,5 m270,5 pkt22.17 lutego2019 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137135,0 m135,5 m292,4 pkt23.12 marca2019 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140125,5 m138,0 m271,7 pkt24.14 marca2019 TrondheimGranåsenK-124HS-138133,0 m133,5 m274,1 pkt25.24 marca2019 CzajkowskijSnieżynkaK-125HS-140128,0 m137,5 m270,9 pkt26.7 grudnia2019 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140138,0 m135,0 m280,8 pkt27.8 grudnia2019 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140138,5 m121,0 m267,1 pkt28.26 stycznia2020 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-9796,5 m96,0 m259,0 pkt29.23 lutego2020 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9493,0 m89,0 m254,8 pkt30.10 marca2020 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140134,0 m124,0 m262,3 pkt
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie