Guldynka – rodzaj długiej myśliwskiej broni palnej używanej w XVII-XVIII wieku.
Świadectwa literackie wskazują, że była bronią gwintowanąPor. Aleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1997, s. 163.. Od innych broni myśliwskich miała różnić się większym kalibrem, będąc przeznaczona na zwierzynę grubą – w odróżnieniu od małokalibrowych np. „ptaszniczek”, przeznaczonych do polowań na ptaki. Jakub Haur w XVII wieku uważał ją za broń stosowaną do polowania na dziki. Jednakże w innych źródłach określana jest jako „licha strzelba myśliwska” albo „podlejszego gatunkuM. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Warszawa 1916; M. Arcta Słownik staropolski, Warszawa 1920.Jako broń lżejsza od muszkietu, ładowana również siekańcami, pojawia się we współczesnej literaturze przygodowej (Wyspa Robinsona Arkadego Fiedlera), choć w tym przypadku nazwa odnosi się do broni produkcji hiszpańskiej, czyli niemającej z oryginalnymi guldynkami nic wspólnego)..
Według Zygmunta Glogera, powołującego się na domniemania Jana Karłowicza, nazwa tej strzelby mogła pochodzić od kurlandzkiego miasta Goldingen (obecnie Kuldyga na Łotwie).
Zobacz też
cieszynka
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o dawnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1987, s. 62-63,
Kategoria:Broń myśliwska Kategoria:Historyczna broń palna