Phapitreron – rodzaj ptaków z podrodziny treronów (Raphinae) w obrębie rodziny gołębiowatych (Columbidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Filipinach.
Morfologia Długość ciała 23–27 cm; masa ciała 80–165 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1854 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule poświęconym rzędowi gołębiowych, opublikowanym w czasopiśmie Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie (również monotypowe)) brązaczek białouchy (P. leucotis).
Etymologia Phapitreron: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Phaps Selby, 1835 (błyskolotka) oraz Treron Vieillot, 1816 (treron). Phapiscus: phaps, φαβος phabos ‘gołąb’; łac. przyrostek zdrabniający -iscus.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Phapitreron leucotis (Temminck, 1823) – brązaczek białouchy Phapitreron amethystinus Bonaparte, 1857 – brązaczek ametystowy Phapitreron brunneiceps (Bourns & Worcester, 1894) – brązaczek szarobrzuchy Phapitreron cinereiceps (Bourns & Worcester, 1894) – brązaczek ciemnouchy
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Gołębiowate