Bilbil plamisty (Bonapartia leucogrammica) – gatunek małego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Endemit Sumatry. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten opisał Salomon Müller pod nazwą Ixos leucogrammicus, opis ukazał się w 1836 roku w „Tijdschrift Voor Natuurlijke Geschiedenis en Physiologie”. Później gatunek zaliczano zwykle do rodzaju Pycnonotus. Obecnie (2025) autorzy Kompletnej listy ptaków świata umieszczają bilbila plamistego w rodzaju Bonapartia, IOC i serwis Birds of the World zaliczają go do Ixos, a IUCN do Hemixos. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała 17–18 cm. Samice podobne do samców.
Występowanie Gatunek ten jest indonezyjskim endemitem zamieszkującym zachodnią Sumatrę.
Jego naturalnym środowiskiem występowania są tropikalne i subtropikalne lasy górskie i ich obrzeża, także lasy wtórne (800–1900 m n.p.m.).
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bilbila plamistego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity w lasach na średnich wysokościach, choć na północy Sumatry zazwyczaj rzadki. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania tego ptaka.
Przypisy
Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bilbile Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1836 roku