Jakow Iszczenko, w Wojsku Polskim używał również imion Jakub i Jan ( ur. w guberni charkowskiej, zm. 1 kwietnia 1970 w Moskwie) – Ukrainiec, gwardyjski generał major Armii Radzieckiej i generał brygady Ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Był członkiem WKP(b).
Brał udział w wojnie domowej na Południowym i Południowo-Zachodnim Froncie.
W 1938, w randze kombriga, dowodził 15 Dywizją Strzelców. W okresie od 27 lutego do 8 grudnia 1938 był represjonowany. Po zwolnieniu z aresztu został komendantem Suchumskiej Szkoły Strzelców i Karabinów Maszynowych. Od 14 marca 1941 do 22 września 1942 dowodził 138 Dywizją Strzelców Górskich, a następnie pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu Tyłów Frontu Zakaukaskiego. W październiku 1942 mianowany został zastępcą dowódcy 46 Armii do spraw tyłów. W latach 1943–1944 był zastępcą dowódcy 2 Gwardyjskiej Armii do spraw tyłów i zastępcą szefa tyłów 2 Frontu Ukraińskiego.
W czerwcu 1944 przyjęty został do Wojska Polskiego, w stopniu generała brygady. 8 sierpnia 1944 wyznaczony został przez Naczelne Dowództwo na stanowisko szefa Zaopatrzenia Wojska Polskiego. Do 15 października 1944 organizował Główne Kwatermistrzostwo Wojska Polskiego i pełnił obowiązki głównego kwatermistrza WPMaciej Szczurowski, Dowódcy Wojska Polskiego ... s. 50.. W październiku 1944 zakończył służbę w Wojsku PolskimHenryk P. Kosk, Generalicja polska twierdzi, że po wojnie został zastępcą głównego kwatermistrza WP, a do ZSRR powrócił dopiero w 1946 r..
W latach 1945–1947 był zastępcą dowódcy Białoruskiego Okręgu Wojskowego do spraw tyłów, zastępcą dowódcy 3 Armii do spraw tyłów. W latach 1947–1952 był zastępcą szefa (komendanta) Akademii Artylerii do spraw zabezpieczenia materiałowo-technicznego.
Zmarł 1 kwietnia 1970.
Ordery i odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru - dwukrotnie; Order Czerwonej Gwiazdy (1941); Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (11 stycznia 1944).
Przypisy
Bibliografia Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim 1943-1968, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1995, , str. 174 (tu pod imieniem "Jan"); Maciej Szczurowski, Dowódcy Wojska Polskiego na froncie wschodnim 1943-1945. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1996, wyd. II uzupełnione, , str. 50 (tu pod imieniem "Jan", ponadto informacja, iż w Centralnym Archiwum Wojskowym i Wojskowym Instytucie Historycznym brak jest dokumentów personalnych generała); Henryk P. Kosk, Generalicja polska. t. I, Pruszków 1998 Organizacja i działania bojowe Ludowego Wojska Polskiego w latach 1943-1945. Wybór materiałów źródłowych, tom I, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1958, str. XIX (tu pod imieniem "Jakub"); Represje w Armii Czerwonej. Kombrigowie. ; List pochwalny. .
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej