Welsh Open 2011 – szósty turniej rankingowy sezonu snookerowego 2010/2011, rozgrywany w dniach 14–20 lutego 2011 roku w hali widowiskowej Newport Centre w Newport (Walia).
Obrońcą tytułu mistrzowskiego był lider ówczesnego rankingu światowego – John Higgins. On też zwyciężył także w Welsh Open w 2011 roku. W meczu finałowym pokonał swojego rodaka Stephena Maguire’a 9–6. Dla Higginsa było to trzecie zwycięstwo w Welsh Open (poprzednio zwyciężał w 2010 oraz w 2000 roku). Było to zarazem jego 23. zwycięstwo w turnieju rankingowym w karierze.
Turniej transmitowany był przez stację komercyjną Eurosport.
Nagrody Nagroda PunktyrankingoweZwycięzca 30 000 £ 5 000Finalista 15 000 £ 4 000Półfinalista 7 5000 £ 3 200Ćwierćfinalista 5 600 £ 2 500Runda 2 4 000 £ 1 900Runda 1 2 500 £ 1 400(700)Ostatnia 48. 1 600 £ 1 150(575)Ostatnia 64. 1 250 £ 900(450)Ostatnia 80. 650(325)Ostatnia 96. 200 Najwyższy break 2 000 £ Najwyższy break kwalifikacji 500 £ Maksymalny break 20 000 £ Maksymalny break kwalifikacji 1 000 £ Łączna pula nagród 201 500 £ Zawodnicy, którzy odpadli w swoich pierwszych meczach, otrzymali liczbę punktów określoną w nawiasach.
Zawodnicy Zawodnicy rozstawieni W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej:
Zawodnicy nierozstawieni
Wydarzenia związane z turniejem W meczu drugiej rundy Stephen Hendry w meczu ze Stephenem Maguire’em wbił swojego 10. maksymalnego brejka. Wyrównał tym samym rekord Ronniego O’Sullivana. W finale tegorocznej edycji turnieju Welsh Open spotkali się dwaj zawodnicy ze Szkocji. Po raz ostatni takie wydarzenie miało miejsce w 2005 roku, kiedy w finale Malta Cup 2005 Stephen Hendry pokonał Graeme’a Dotta.
Przebieg turnieju Źródło:
14 lutego Pierwszego dnia turnieju rozegranych zostało sześć spotkań pierwszej rundy fazy zasadniczej turnieju, oraz dwa mecze kwalifikacyjne, które ze względów komercyjnych zostały przeniesione do Newport Centre.
W pierwszym pojedynku turnieju Ding Junhui stanął naprzeciwko Marcusa Campbella. Dwa pierwsze frame’y okazały się zwycięskie dla Szkota, jednak Chińczyk do przerwy zdołał odrobić straty, i na regulaminową przerwę zawodnicy schodzili przy stanie 2-2. Spotkanie po przerwie było również wyrównane, jednak lepszym zawodnikiem okazał się Ding Junhui, który w całym spotkaniu zwyciężył 4-3. Wyniki szczegółowe: 43-67, 1-87(63), 83-18, 73-5, 129(125)-4, 27-79(51), 123(103)-6
Drugi mecz tego dnia rozegrali między sobą Ricky Walden oraz Dave Harold. Pierwsza część spotkanie okazała się zwycięska dla Waldena, który do przerwy prowadził 3-1. W drugiej części Harold zdołał odrobić straty i doprowadził do wyrównania meczu i wyniku na 3-3. Ostatni frame, wydawał się być zwycięski dla notowanego wyżej w światowym rankingu Waldena, jednak po wbiciu czerwonej na 41 przewagi przy 43 na stole, spudłował natomiast kolejną. Harold ostatecznie wygra tego frame'a dwoma punktami, a cały mecz 4-3. Wyniki szczegółowe: 34-93(80), 79-7, 118(78)-0, 104(56)-0, 25-66, 21-67, 60-62
Trzecie spotkanie sesji popołudniowej przy snookerowym stole zgromadziło dwóch Anglików: Allistera Cartera i Barry’ego Hawkinsa. Pierwsza część była wyrównana – zawodnicy schodzili na przerwę przy wyniku 2-2. Podobna sytuacja miała miejsce po przerwie (wynik 3-3). Spotkanie rozstrzygnęło się w ostatnim, siódmym framie na korzyść Cartera, który całe spotkanie wygrał 4-3. Wyniki szczegółowe: 78(70)-0, 0-90, 1-68(68), 68(56)-44, 1-66(66), 84-0, 87-6
Czwarte, ostatnie w tej sesji spotkanie to pojedynek kwalifikacyjny pomiędzy reprezentantem gospodarzy, Matthew Stevensem i Anglikiem Anthonym Hamiltonem. Pierwsza część meczu to niewielka przewaga Stevensa (wynik do przerwy: 3-1 dla Walijczyka). Później jednak Hamilton nie był już w stanie odrobić strat i ostatecznie cale spotkanie zakończyło się wygraną Stevensa 4-2. Wyniki szczegółowe: 24-71(71), 63-43, 71(65)-41, 62-56, 55-66, 99-7
Pierwszy pojedynek w sesji wieczornej, a zarazem piąty tego dnia stoczyli między sobą lider aktualnego rankingu snookerowego John Higgins, oraz debiutant w turnieju rankingowym, Jack Lisowski. Pierwszy frame zwycięski dla Lisowskiego był zarazem jedynym wygranym w pierwszej części spotkania. Wynik do przerwy wynosił 3-1 dla Johna Higginsa. Po powrocie do stołu do ataku przystąpił młody Anglik, któremu udało się dogonić rywala doprowadzając do stanu 3-3. W ostatnim, rozstrzygającym framie lepszy okazał się Szkot, który ostatecznie wygrał całe spotkanie 4-3. Wyniki szczegółowe: 14-75(70), 56-43, 79(58)-38, 73(50)-15, 8-79, 46-69, 80(59)-19
Równolegle rozegrane spotkanie to mecz Marka Kinga i Michaela Holta. Pierwsza część spotkania przebiegła pod znakiem niewielkiej przewagi Kinga (do przerwy prowadził: 3-1). Po przerwie rozegrano tylko jednego frame'a, zwycięskiego dla Marka Kinga, który wygrał całe spotkanie 4-1. Wyniki szczegółowe: 64-0, 74-23, 38-76(54), 82(64)-18, 75(69)-8
Siódmy mecz tego dnia rozegrany został między dwoma zawodnikami z Anglii: Jamiem Cope’em i Rorym McLeodem. Pierwsza, wyrównana część spotkania zakończyła się remisem 2-2. Po powrocie do stołu było podobnie: po jednym zwycięskim framie dla każdego zawodnika. Losy spotkania rozstrzygnęły się dopiero w ostatniej, zwycięskiej dla Cope’a partii. Ostateczny wynik to 4-3 dla Jamiego Cope’a. Wyniki szczegółowe: 120(120)-2, 51-53, 45-74(74), 72(71)-35, 95-38, 14-72, 85(85)-42
Ostatni, ósmy mecz tego dnia to spotkanie kwalifikacyjne Walijczyka Ryana Daya oraz Anglika Jimmy’ego White’a. Całe spotkanie przebiegało pod znakiem dominacji Walijczyka, który wygrał całe spotkanie 4-0, pozwalając wbić White’owi w całym meczu tylko 22 punkty. Wyniki szczegółowe: 103-22, 125(125)-0, 68(68)-1, 102(102)-0
15 lutego Drugiego dnia turnieju rozegrano sześć pojedynków pierwszej rundy fazy zasadniczej.
W pierwszym spotkaniu naprzeciwko siebie stanęli reprezentant gospodarzy, Walijczyk Mark J. Williams, oraz jedyny w stawce reprezentant Hongkongu, Marco Fu. Mecz ten był szybkim i bardzo jednostronnym widowiskiem na korzyść Walijczyka. Trwające około 50 minut spotkanie zakończyło się wynikiem 4-0 dla Marka Williamsa. Wyniki szczegółowe: 71-56(56), 69(51)-13, 100(100)-5, 132(120)-0
Drugi mecz zgromadził przy snookerowym stole Marka Allena i Roda Lawlera. Pierwsze dwie partie wygrane w szybkim tempie przez wyżej notowanego w rankingu Marka Allena. Później, kiedy tempo pojedynku opadło, Lawlerowi udało się wygrać jedną, i jak się niewiele później okazało, jedyną partię w całym spotkaniu. Wynik meczu: 4-1 dla Marka Allena. Wyniki szczegółowe: 71(57)-17, 84(84)-0, 66(59)-2, 22-70, 66(58)-30
Kolejny rozegrany mecz odbył się między zawodnikami z Anglii: Markiem Selbym i Stuartem Binghamem. Pierwsza część to dwa wygrane frame’y Selby’ego oraz dwa wygrane Binghama. Po przerwie mecz był nadal wyrównany i o zwycięstwie zadecydował ostatni możliwy – siódmy frame. W nim z kolei lepszym okazał się Mark Selby, który zwyciężył w całym spotkaniu 4-3. Wyniki szczegółowe: 105(95)-0, 74(74)-64(64), 42-53, 0-60, 106(96)-11, 1-77(77), 67(52)-53(52)
Czwarte spotkanie tego dnia to mecz pomiędzy Anglikiem Peterem Ebdonem i reprezentantem gospodarzy, Walijczykiem Dominikiem Dale’em. Na przerwę zawodnicy schodzili przy stanie remisu 2-2. Drugą część jednak zdominował Anglik, który wygrał dwa kolejne frame’y i cały mecz 4-2. Wyniki szczegółowe: 54-52, 0-139(139), 48-76(65), 78(63)-44, 116(115)-6, 95(95)-40
W piątym meczu zmierzyli się ze sobą aktualny mistrz świata, Australijczyk Neil Robertson oraz Anglik Nigel Bond. W dwóch pierwszych partiach tego spotkania lepiej punktującym zawodnikiem okazał Nigel Bond. Kolejne cztery partie wygrał jednak Australijczyk, który ostatecznie w całym spotkaniu pokonał Nigela Bonda 4-2. Wyniki szczegółowe: 14-102(102), 58-70, 69-68, 81(81)-0, 130(130)-0, 62(61)-55(55)
Ostatnie, szóste spotkanie tego dnia to spotkanie w którym naprzeciwko siebie dwaj reprezentanci Szkocji: aktualny wicemistrz świata Graeme Dott oraz Jamie Burnett. Pierwszy frame okazał się zwycięski dla mniej utytułowanego ze Szkotów Jamiego Burnetta. Kolejne partie zostały jednak zdominowane przez aktualnego wicemistrza świata, który wygrał cztery kolejne partie, a całe spotkanie 4-1. Wyniki szczegółowe: 45-56, 66-56, 67(67)-37, 69-21, 68-61
16 lutego Trzeciego dnia turnieju rozegranych zostało cztery spotkania pierwszej oraz dwa spotkania drugiej rundy fazy zasadniczej turnieju.
Pierwsze spotkanie sesji popołudniowej to pojedynek pomiędzy Shaunem Murphym i Matthew Stevensem. Całe spotkanie odbyło się pod znakiem całkowitej dominacji Walijczyka, który pokonał Murphy’ego 4-0. Wyniki szczegółowe: 53-54, 0-133(133), 0-82(60), 29-69
W równolegle rozegranym pojedynku pomiędzy Stephenem Hendrym oraz Joem Perrym sytuacja była niemal identyczna jak w meczu Murphy – Stevens. Stephen Hendry pokonał rywala w czterech frame’ach 4-0. Wyniki szczegółowe: 126(61,57)-10, 73-39, 67-30, 78(78)-0
Pierwszy mecz w drugiej rundzie, a zarazem trzeci tego dnia, to mecz pomiędzy Johnem Higginsem a Dave’em Haroldem. Spotkanie, zdominowane przez Higginsa zakończyło się jego pewną wygraną 4-1. W meczu padł tylko jeden break powyżej 100 punktów. Jego autorem był John Higgins, który wbił 136 punktów. Wyniki szczegółowe: 73(55)-54, 65(65)-1, 52(52)-69, 136(136)-0, 68-60
W czwartym meczu, zaliczającym się do pierwszej rundy turnieju, przy snookerowym stole stanęli naprzeciwko siebie Szkot Stephen Maguire oraz reprezentant Irlandii Północnej Gerard Greene. Do przerwy spotkanie było wyrównane, bowiem zawodnicy schodzili na przerwę przy stanie 2-2. W drugiej części było już bardziej jednostronnie na korzyść Szkota, który wygrał dwa kolejne frame’y, a w całym meczu zwyciężył 4-2. Wyniki szczegółowe: 59(57)-48, 97(76)-17, 54(54)-81(81), 32-78(53), 90(72)-0, 92(87)-1
Zaległy pojedynek, rozegrany już w sesji wieczornej pomiędzy Ronniem O’Sullivanem a Ryanem Dayem okazał się zwycięski dla reprezentanta gospodarzy. Po czterech frame’ach Ryan Day prowadził 3-1, a jego skuteczność wbić wynosiła 99%. Ryan Day wbił w tym meczu dwa breaki powyżej 100 punktów – 109, 113, zaś Ronnie O’Sullivan jednego – 100. Wyniki szczegółowe: 22-109(109), 0-126(113), 100(100)-0, 0-101, 81(56)-0, 27-57
Drugi rozegrany mecz w walce o ćwierćfinał, a zarazem ostatni tego dnia, to spotkanie Marka Selby’ego z Markiem Kingiem. Pierwsza część spotkania okazała się wyrównana, czego odzwierciedleniem był wynik do przerwy 2-2. Druga część spotkania została jednak zdominowana przez Marka Selby’ego, który w całym spotkaniu zwyciężył 4-2.Wyniki szczegółowe: 68-89, 83(67)-24, 70(50)-47, 27-98(56), 71-20, 104(102)-5
17 lutego Czwartego dnia turnieju rozegrano sześć spotkań drugiej rundy turnieju.
Pierwszy mecz tego dnia pomiędzy Markiem Williamsem a Jamie Cope’em zakończył się po niespełna 55 minutach. Całe spotkanie zdominowane przez Walijczyka zakończyło się jego wygraną 4-0. Wyniki szczegółowe: 70-34, 108(108)-0, 54-53, 83-0
W kolejnym meczu zagrali Anglicy: Allister Carter oraz Peter Ebdon. Pierwsza część pojedynku to trzy wygrane frame’y Cartera oraz jeden Ebdona. Rozstrzygnięcie całego spotkania nastąpiło zaraz po przerwie – w piątej partii spotkania zwyciężył Allister Carter, który w całym spotkaniu wygrał 4-1. Wyniki szczegółowe: 70-8, 70-27, 89(64)-44, 47-76, 78(74)-40
W trzecim spotkaniu tego dnia zmierzyli się ze sobą dwaj Walijczycy: Ryan Day i Matthew Stevens. W pierwszej części spotkania lepszym zawodnikiem okazał się Stevens, który do przerwy prowadził 3-1. Po powrocie do stołu Day odrobił straty doprowadzając do remisu 3-3. Losy całego spotkania rozstrzygnęły się w ostatnim możliwym – siódmym framie, w którym lepszym okazał się Matthew Stevens wygrywając tym samym całe spotkanie 4-3. Wyniki szczegółowe: 50-63(58), 102(89)-0, 0-64, 40-66, 74(74)-24, 73-42, 43-84(66)