Zajn al-Abidin ibn Ali, Zin al-Abidin Ben Ali (, ur. 3 września 1936 w Hammam Susie, zm. 19 września 2019 w Dżuddzie) – tunezyjski generał i polityk, premier Tunezji w 1987, prezydent kraju w latach 1987–2011.
Życiorys Ukończył francuską akademię wojskową Saint-Cyr i służył w armii tunezyjskiej, dochodząc w niej do stopnia generała. Studiował również inżynierię w Stanach Zjednoczonych. W latach 1964–1974 szef bezpieczeństwa militarnego, stanowisko to usadowiło go w gronie najwyższych kręgów rządowych. W 1974 roku rozpoczął trzyletnią kadencją jako attaché wojskowy ambasady Tunezji w Maroku. W 1977 roku prezydent Habib Burgiba mianował go szefem służb bezpieczeństwa. W latach 1980–1984 był ambasadorem w Polsce. W 1986 roku został ministrem spraw wewnętrznych, jako minister wsławił się rozbiciem ruchu islamskich fundamentalistów. W październiku 1987 roku desygnowany na premiera w zastępstwie Raszida Safara.
7 listopada 1987 premier dokonał bezkrwawego przewrotu, uzyskując orzeczenie lekarskie o niezdolności prezydenta Burgiby do sprawowania urzędu ONZ, 2009.Bourguiba Described in Tunis New York Times, 9 listopada 1987. Zgodnie z ówczesną tunezyjską konstytucją automatycznie przejął obowiązki głowy państwa. Tego samego dnia został także przywódcą rządzącej Dusturowskiej Partii SocjalistycznejEncyklopedia Świat w przekroju, Warszawa 1990, ISSN 0137-6799, s. 353 a nowym premierem został Al-Hadi al-Bakkusz. 27 lutego 1988 ibn Ali założył nową partię – Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne. W następstwie wyborów generalnych w 1989, 2 kwietnia 1989, został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku prezydenta na 5-letnią kadencję.
Początkowo bardziej liberalny względem opozycji (w tym tej islamistycznej) niżeli poprzednik. W 1991 roku jednak zdelegalizował opozycyjną Partię Odrodzenia i zaapelował o zwalczanie islamskich radykałów. Od tego czasu jego rządy były krytykowanie jako łamiące prawa człowieka. Jako przywódca Zgromadzenia Demokratyczno-Konstytucyjnego wygrywał (z przytłaczającym poparciem) kolejno wybory w 1994, 1999, 2000 i 2009 roku. W polityce gospodarczej realizował program neoliberalny.
14 stycznia 2011 roku ibn Ali uciekł z kraju pod wpływem rozpoczętych 17 grudnia 2010 masowych protestów społecznych. Obowiązki prezydenta przejął wówczas premier Muhammad al-Ghannuszi konflikty.wp.plLotnisko otoczone. Stan wyjątkowy w Tunezji tvn24.pl, a następnego dnia przewodniczący parlamentu Fu’ad al-Mubazza. Rewolucja doprowadziła do zalegalizowania wielu tępionych podczas rządów ibn Alego partii politycznych. Ustępujący prezydent znalazł schronienie w Arabii Saudyjskiej. W okresie po obaleniu zaocznie skazany za defraudację pieniędzy publicznych i tłumienie protestów z 2010-11.
Śmierć Zmarł 19 września 2019 w szpitalu w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej na raka prostaty. Dwa dni później został pochowany na cmentarzu Dżannat Al-Baqi, najstarszym cmentarzu muzułmańskim w Medynie, niedaleko grobu proroka Mahometa.
Odznaczenia
Honorowy Towarzysz Honoru z Łańcuchem Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2005, pozbawiony)
Przypisy
Kategoria:Premierzy Tunezji Kategoria:Prezydenci Tunezji Kategoria:Przewodniczący Organizacji Jedności Afrykańskiej Kategoria:Absolwenci i studenci École spéciale militaire de Saint-Cyr Kategoria:Ambasadorowie Tunezji w Polsce Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Dobrej Nadziei Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Malta) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Karola (Monako) Kategoria:Politycy Zgromadzenia Demokratyczno-Konstytucyjnego Kategoria:Pozbawieni odznaczeń Kategoria:Tunezyjscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2019