Białoń – postać półlegendarna, zbójnik grasujący w XVIII wieku na terenie Orawy.
Białoń miał pochodzić z Kiczor lub Lipnicy Wielkiej. Zbójnikiem został po sprzeczce i bójce z hajdukiem podczas odrabiania pańszczyzny. Swą kryjówkę miał na Babiej Górze, skąd wyprawiał się grabić okoliczne wsie. Według podania potrafił w ciągu jednej nocy przebiec ze swej kryjówki do Krakowa, tam dokonać napadów i rano wrócić na Orawę. Według innej z legend, Białoń miał ufundować murowany kościół w Lipnicy Wielkiej. Uczynił to w zamian za ostatnie namaszczenie, jakie miał udzielić miejscowy kapłan jego chorej kochance (frajereczce). Dziewczyna ozdrowiała, a zbójnik z wdzięczności wysłał księdzu kocioł z pieniędzmi, za które wzniesiono murowaną świątynię. Sam kocioł został wmurowany w ścianę kościoła, ponadto na ołtarzu jako wotum zawisła zbójecka maczuga. Według innej z wersji, kościół stoi na miejscu szubienicy, na której zawisł zbójnik. Wydarzenie to miało mieć miejsce ok. 1769 roku.
Bibliografia Jolanta Flach, Szlak Zbójników Karpackich www.tygodnikpodhalanski.pl Emil Kowalczyk Herb wsi Kiczory. www.lipnicawielka.pl Zbójnik Białoń z Lipnicy
Kategoria:Zbójnicy beskidzcy Kategoria:Postacie z polskich legend